رقیه جان چشمان به اشک نشسته‌ات را آشنای تازیانه‏‌ها کردند

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از قم، سلام بر بانوی خردسال نینوا... سلام بر تو و عاشورای بزرگی که در چشم‏ های کوچک تو خلاصه شده است. سلام بر تو که در خنکای لبخند پدرت رها بودی و پا به پای آبله، زخم‏ هایش را به جستجو می نشستی..

فدای دلتنگی‌هایت می‌شوم. فدای گام‌های کوچکت.... امان از دیوارهای خرابه‌ایی که تکیه‌گاهی بهتر از تو پیدا نکرد... شام غریبان، تو را خوب می‏‌شناسد؛ تو را که آن ‏قدر پدر پدر کردی تا در روشنای حضورش به پرواز درآمدی و رفتی که رفتنت دل زینب(س) را پاره پاره کرد.

سلام بر تو به آن زمان که در هیاهوی غبار و سوار، اشک و مشک و ستیغ و تیغ، حسین(ع) را در خلسه و خون و خاکستر رها دیدی. با من بگو آیا آبله پاهایت خوب شده‏‌ است؟ آیا هنوز هم بدنت از کبودی درد می‌کند؟ آه، رقیه! بال‏‌های سوخته را طاقت سنگ نیست. لب‏‌های تشنه‌ات را خاک پاشیدند و چشمان به اشک نشسته‌ات را آشنای تازیانه‏‌ها کردند.

امان از آن اندیشه‌های پلید... امان از آن دست‌هایی که تو را گوشه‏‌گیر خرابه کرد و من بمیرم برای چشم‌های کوچکت که گریه خیز ماتم‌ها شده بود... از عشق تو با پدر باخبرم.... چه کردی آن شب. دل زنان خرابه شام پاره پاره شد، همدم تنهایی بابا...

امروز به قولی روز شهادت حضرت رقیه است؛ نام مادر حضرت رقیه(س)، ام اسحاق است که پیش‌تر همسر امام حسن مجتبی(ع) بوده و پس از شهادت ایشان، به وصیت امام حسن(ع) به عقد امام حسین(ع) درآمد. حضرت رقیه(س) در مدت عمر کوتاه خود در دامان این بزرگواران، به‌ویژه پدر گرامی‏اش امام حسین(س) پرورش یافت و با وجود همان سن کم، به عنوان یکی از زیباترین اسطوره‏‌های ایثار و مقاومت در تاریخ معرفی شد.

او در خانواده‏‌ای رشد یافت که همگی سیراب از زلال معرفت امام حسین(ع) بودند و خانواده‏‌ای که از بزرگ‏ترین اسطوره‏‌های علم و ادب و معرفت و ایثار مانند زینب کبری(س)، اباالفضل العباس(ع)، علی بن الحسین(ع)، علی‌اکبر(ع) و… تشکیل شده بود.

رقیه به معنی بالا رفتن و ترقی گرفتن است و در روایات آمده این اسم لقب حضرت بوده و نام اصلی ایشان فاطمه است، زیرا نام رقیه در شمار دختران امام حسین(ع) کمتر به چشم می‏‌خورد. حضرت رقیه(س) در واقعه عاشورا حدود سه یا چهار سال سن داشت که بعد از شهادت امام حسین(ع) و یارانش در عصر عاشورا به همراه دیگر زنان بنی‌هاشم توسط سپاه یزید به اسیری رفت.

شیعیان در بزرگداشت شهدای کربلا، هر روز از دهه اول ماه محرم را مختص به یکی از بزرگان این نهضت جاویدان می‌دانند. شب و روز سوم ماه محرم به یاد طفل سه‌ساله امام حسین(ع) عزاداری می‌کنند.