حجتالاسلام والسلمین رضازاده جویباری در گفت وگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، گفت: موسسات قرآنی در کشور و استان به چند شکل فعالیت میکنند و هر کدام حیطه خاصی از فعالیتها را در بر میگیرند.
وی افزود: برخی از این موسسات در حد یک محیط خاص اطراف خود فعالیت دارند و افراد و مخاطبان آنها نیز محدود است و یک سری موسسات با شهریههای اندک و کمکهای جزیی میتوانند خود را اداره کنند.جویباری گفت: به طور کلی شاید بیست درصد هزینه اداره امور قرآنی توسط مردم تامین میشود و مابقی را سوی خیرین خاص و یا نهادهای قرآنی باید هزینه شود.
وی اظهار کرد: بخش دیگر این موسسات موسساتی هستند که به شکل ملی فعالیت میکنند که با توجه به فعالیتهای ملی که دارند هزینههای سنگینی نیز بر دوش آنها است ولی متاسفانه حمایت خاصی از نهادهای ملی در این زمینه صورت نمیگیرد.
این مدیر قرآنی اظهارکرد: اغلب این موسسات با شرایط فعلی در کشور، بدهیهایی با رقمهای نجومی دارند و با مشکلات متعددی دست و پنجه نرم میکنند ولی متاسفانه فریادرسی نیز ندارد که به درد آنها توجه کند.
وی گفت: موسسات قرآنی باید مطالبات جدی خود را مطرح کنند و به شکل هماهنگ این خواسته را در سطح ملی در کشور عرضه کنند بلکه پاسخی مناسب به آنها داده شود زیرا با این شرایط اداره چنین فعالیتهای فراگیری در کشور امکان پذیر نیست.
جویباری اظهار کرد: مشکل بزرگ دیگری که این موسسات با آن مواجه هستند مشکل توزیع بودجههای فرهنگی و قرآنی است؛ با توجه به شرایط تحریم مشکلات بودجهای زیادی در کشور ایجاد شده است ولی بازهم همین بودجه قرآنی ناقص نیز به شکلی توزیع میشود که موسسات بزرگ قرآنی از آن بهرهای نمیبرند.
وی گفت: در توزیع بودجههای قرآنی همیشه نهادهای بزرگی چون آموزش و پرورش و اوقاف و ارشاد وسازمان تبلیغات بیشترین بودجههای قرآنی را دریافت میکنند و این درحالی است که این نهادهای بزرگ کشور بودجههای ملی دارند و میتواند از طریق این بودجهها نیز فعالیتهای خاص خود را در زمینه قرآنی انجام دهند.
رضازاده افزود: به همین دلیل ردیف مشخصی برای حمایت از موسسات شناخته شده در کشور وجود ندارد و مدیران با استرسهای جانکاهی موسسات خود را اداره میکنند.
وی اظهار کرد: تنها نهادی که از موسسات قرآنی حمایت نسبی انجام می دهد معاونت قرآن فرهنگ و ارشاد است که این حمایتها نیز با توجه به مشکلات عدیده بودجه رقم خاصی نیست.