زهرا مهوشیان، دارنده رتبه نخست مسابقات اوقاف کشور سال ۹۱ در رشته قرائت در گفتوگو با
خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، در مورد دغدغههای خود به عنوان یک فعال قرآنی با بیان اینکه در حوزه امکانات و بودجههای قرآنی با ضعف مواجه هستیم، ابراز کرد: مسئولان آنگونه که به موضوعات ورزشی، هنری، فرهنگی و ... اهمیت میدهند برای برنامههای قرآنی اهمیت قائل نیستند.
وی همچنین در کنار کمتوجهی مسئولان، کمبود امکانات، محدودیتهای اعتباری در بودجههای قرآنی، نبود جلسات بین فعالان قرآنی و مسئولان کشوری، ضرورت استفاده از روانشناس و جامعهشناس قرآنی در جلسات آسیبشناسی فعالیتهای قرآنی، حضور افراد متخصص در عرصه فعالیتهای قرآنی و جای خالی کمیته ویژه و افراد دلسوز برای حل موضوعات قرآنی در مجلس را از دیگر دغدغههای خود عنوان کرد.
این نخبه برتر استانی و کشوری جشنواره حضرت علی اکبر(ع) سال 1387، تصریح کرد: در مسابقات قرآن مسئولان آن قدر که باید حضور جدی ندارند و تنها به فرستادن بیانیه در مراسم اختتامیه و افتتاحیه اکتفا میکنند.
مسئولان دغدغه قرآنی ندارنداین بانوی قرآنی مشهد با بیان اینکه مهم است که یک مسئول، دغدغه قرآنی داشته باشد، تصریح کرد: متاسفانه ما مسئولانی که خود عاشق فضاهای قرآنی بوده و پیچ و خمها و نیازهای این فعالیتها را بدانند، نداریم، در واقع متولیان و تصمیمگیران امر قرآن، خود قرآنی نیستند و لذا جمع بچههای قرآنی را درک نمیکنند.
ضرورت تبادل نظر میان مسئولان و فعالان قرآنیمهوشیان
با بیان اینکه باید یک سری جلسات میان مسئولان و فعالان قرآنی صاحب نظر در
شاخههای مختلف جهت تبادل نظر برگزار شود تا فعالیتهای این حوزه به خوبی
منعکس شود، اضافه کرد: از طرفی متأسفانه همدلی و یکرنگی در میان بانوان
نیست و بیشتر اساتید وارد فضای داوری مسابقات شده و کمتر در بحث تدریس
میتوان از توانایی آنها استفاده کرد.
مدرس دارالقرآن حرم رضوی تصریح کرد: از طرفی بنیاد ملی نخبگان آن حمایتی که باید، از بچههای قرآنی ندارد در صورتی که از بچههای شاخههای علمی و دیگر رشتهها حمایت دیده میشود ولی از فعالان قرآنی حمایتی نیست.
وی انعکاس فعالیتهای قرآنی توسط صداوسیما را ضعیف و محدود دانست و گفت: با توجه به اینکه مشهد شهر مذهبی و پایتخت معنوی است اما آنگونه که باید صدا و سیمای خراسان مناسبتهای مذهبی، فعالیتهای قرآنی و وضعیت فعالان قرآنی را منعکس نمیکند و تنها برنامههای قرآنیشان معطوف به ماه رمضان میشود و در طول سال برنامه خاصی را نداریم.
وی گفت: شاید بتوان گفت تنها مرکز تخصصی
که در زمینه آموزش خوب کار میکند، دارالقرآن حرم است اما متاسفانه اطلاع
رسانی خوبی برای برنامهها و کلاسهای آن به ویژه در بخش بانوان انجام
نمیشود مثلا در مورد محفل روزهای جمعه صبح حرم که ویژه بانوان است، خیلی
اطلاعرسانی نشده و لذا استقبال خوبی را هم شاهد نیستیم.
کمبود فضاهای قرآنی و کرسیهای تلاوت استانی و کشوری برای بانوان
دارنده رتبه
نخست مسابقات اوقاف کشور سال ۹۱ در رشته قرائت ابراز کرد: به طور کلی در
بحث فضاهای قرآنی، محافل و کرسیهای تلاوت استانی و کشوری برای بانوان با
کمبود مواجه هستیم.
نخبه برتر استانی و کشوری جشنواره حضرت علی
اکبر(ع) سال 1387، ادامه داد: در حال حاضر امکانات برای یادگیری بهتر شده
حتی از فضای مجازی هم راحتتر میتوان برای این موضوع استفاده کرد از همین رو
رقابتها هم افزایش یافته است.
این قاری حرم رضوی با اشاره به اینکه در حال حاضر فضاهای قرآنی جامعه نسبت به زمانی که من وارد این عرصه شدهام، افزایش یافته است، گفت: از زمانی که موضوع حفظ به شکل جدیتری در جامعه مطرح شد، شاهد گسترش بیشتری در فضای قرآنی هستیم، اما استعدادیابی خیلی کم است و جذب نوجوانان به کلاسها ضعیف صورت میگیرد.
این قاری و مرتل حرم رضوی ادامه داد: شاید این امر به جهت کمتر توجه کردن به این نکته است که تلاوت قرآن یک فرایند ارتباطی است و قاری هر ویژگی تشخیصی و روحیهای که دارد، روی مستمع اثر میگذارد در حالی که این فاکتورها کمتر رعایت میشود.
استعدادیابی در فضای قرآنی ضعیف است دارنده رتبه نخست مسابقات اوقاف کشور سال ۹۱ در رشته قرائت با بیان اینکه گاهی هم جذب مخاطب و استعدادیابی ضعیف است، ابراز کرد: از جمله علل این امر کمبود اساتید و معلمان آشنا به حوزه روانشناسی و عدم توجه به تفاوتهای فردی است حتی شیوه نگاه قاری به قرآن در تلاوت او اثر دارد.
این داور قرآن بیان کرد: همچنین ویژگیهای شخصیتی فرد در آثار او تأثیرگذار است بنابراین متخلق به اخلاق قرآنی شدن ضرورت دارد؛ در کنار آن اهتمام ویژه به مباحث حفظ، وقف و ابتدا، تفسیر و تلاوت معنامحور نیز غیر قابل انکار است به گونهای که قاری باید با تفسیر و معانی کلام وحی به خوبی آشنا باشد و وقف و ابتدا را علمی دنبال کند.
مسابقات قرآن باید فضای آموزش و پرورش قاریان باشدمهوشیان یکی از مهمترین عوامل ترغیب نوجوانان به هنر تلاوت و تربیت قاریان را مسابقات دانست و اضافه کرد: مسابقات باید فضایی برای آموزش و پرورش قاریان باشد اما استانداردسازی برای تلاوت آهنگین ضعیف است و عدم معیارهای روشن داوری باعث سلیقهای شدن داوریها شده است.
وی افزود: همچنین تلاوتهای کلیشهای، مسابقاتی و دور شدن از تلاوت اصیل و حرفهای از آفتهای تلاوتهای مسابقات است که سبب از بین رفتن خلاقیت و ابداع شده است، از طرفی زیرساخت تلاوت برخی از بانوان مستحکم نیست و خیلی تلاوتهای اساتید برجسته قرآن را به شکل تخصصی دنبال نمیکنند.