عدم حضور اجتماعی زنان در دوران قبل از رضاخان؛ دروغ مسلم تاریخی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، محمدحسین رجبی‌دوانی، کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام، عصر 21 تیرماه در نخستین روز همایش ملی قیام گوهرشاد در مشهد با بیان اینکه اقدامات رضاشاه در راستای کشف حجاب، به بهانه‌ آزادی زن و حضور اجتماعی در جامعه صورت گرفت، ابراز کرد: عدم حضور اجتماعی زنان در دوران قبل از رضاخان، دروغ مسلم تاریخی است.
وی ادامه داد: بهانه‌ رضاخان برای کشف حجاب و اینکه زنان هیچ گونه حضور فرهنگی و اجتماعی در آن زمان نداشتند، در تاریخ سابقه ندارد بلکه بالعکس در این عصر با از بین رفتن منزلت زنان در جامعه روبرو هستیم.
رجبی‌دوانی با اشاره به کتاب فرهنگ‌نامه زنان ایرانی و پارسی‌گو، عنوان کرد: این کتاب به همت بنده و با پژوهش بسیار نوشته شده است که اسامی 920 نفر از زنانی که در عرصه‌های مختلف علمی، اجتماعی، سیاسی، دینی و حتی خیرات و مبرات در جامعه ایران، قبل از دوران مشروطه منشأ اثر بوده‌اند، آمده است و این تعداد اسامی اتفاقی نیست.
وی اظهار کرد: اقدام کشف حجاب توسط رضاخان، باعث از بین رفتن منزلت زنان در جامعه شد، بطوری‌که نه تنها زنان فقیر بلکه زنان متجدد نیز خود فروشی می‌کردند و این مسئله در خاطرات فرنوش آمده است.
اين کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام در خصوص درگیری مضاعف و کنار زدن روحانیت در جامعه، گفت: این امر باعث شد روحانیت در یک لاک دفاعی قرار بگیرد و نتواند در برابر اقدامات رضاشاه واکنش نشان دهند. از این رو رضاخان جسارت لازم را پیدا کرد تا دست به کشف حجاب بزند.
وی ادامه داد: برای به رسمیت شناخته‌شدن کشف حجاب، دستور اکید داده شده بود که همه وزارتخانه‌ها، ادارات و اسناد موظفند تا به همراه همسران خود جشن‌هایی را برگزار و در کارناوال‌های شادی شرکت داشته باشند.
رجبی‌دوانی به اقدامات دیگر در راستای کشف حجاب اشاره کرد و افزود: به خانم‌های محجبه حق استفاده از اتوبوس، قبرستان و زیارت‌گاه‌ها و حتی حمام زنانه داده نمی‌شد و تنها صنفی که مجاز به استفاده از چادر بودند، زنان بدنام بودند که این مسئله سبب انزجار و تنفر بیشتر مردم از رضاشاه شد.