اهتزاز پرچمی که جهان زیر سایه اوست...

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، درحالی که این روزها چشم‌ها به پرچم‌هایی است که در المپیک بالا می‌رود، اما امروز 23 مردادماه در آستانه ولادت امام رئوف، چشم‌های دیگری خیره به برافراشتن پرچمی سبزرنگ بر فراز کشور دل بود. کشوری که پرچمش همیشه بالاست.
چشم‌ها یا که بهتر بگوییم دل‌ها، حول محور پرگار یک مکان جمع شده بودند، جایی که در کشور عشق قرار بود پرچمی بالا رود و چه زیبا شاعر گفته است: «آن پرچمی که بر سر بام حریم توست/ راه بهشت را به محبّان نشان دهد».
زمین امروز به خود می‌بالید، خورشید خجالت می‌کشید از طلوع در برابر حضرت خورشید، آسمان شاهد و نظاره‌گر کبوتران حرم بود که کبوترانه گرد گنبد طلایی رژه می‌رفتند، امروز لحظه‌ای دوست داشتی که جای آن‌ها باشی، جای کبوتران حریم قدس رضا(ع).
آری، دل‌ها شوق سخن گفتن و اشک‌ها شوق جاری شدن داشتند، تا به دریای حضرت بپیوندند. آقایی که واژه آقا از او وام گرفته شده و تو مبهوت این همه عظمتی.

واژگان سرافکنده و زبان از توصیف لحظات دلداگی قاصر است، انگار ادبیات از بیان وقایع حرم، قالب تهی کرده است. شاید خالی از لطف نباشد که فرهنگ لغت جدیدی تعریف شود تا واژگانی جدید به کمک بیایند.
خطبه‌خوانی خادمان حرم شروع می‌شود و تو گرداگرد صحن آزادی را که با چشم دل نگاه می‌کنی، علاوه بر جمعیتی که زانوی ادب زده‌اند، گل‌هایی را می‌بینی که به طرف خورشید، سر تعظیم فرود آورده‌اند.
اگر گوش فرا دهی، به خوبی می‌توانی، صدای شادی ملائک را در این آستان ملکوتی بشنوی، صدایی از عرش تا بهشت روی زمین، در این قطعه از بهشت...
دیگر دل‌های عاشق طاقت ندارد، گاهی زیر لب نغمه‌ای، گاه مرواریدی روی گونه و گاهی هم حاجتی در دل؛ اینها از صحنه‌هایی است که در آستان سلطان سریر ارتضا(ع) مشاهده می‌کنی؛ هنوز پرچم بر فراز گنبد نرفته که چشم‌ها پیشاپیش با قطرات باران به استقبال آن رفته‌اند.
لحظه آخر فرا می‌رسد، پرچم روی دست خادمان آستان مقدس رضوی و البته توسط دل‌های عاشق، برای نصب به سمت گنبد جهان‌نمای بارگاه حضرت رضا(ع) برده می‌شود. پرچم سبز رنگ بالا می‌رود تا جهانی زیر سایه‌اش آرام گیرند.
در این ایام ما نیز چشم به کرامت مولای کریمان داریم

السلام علیک یا علی‌بن موسی‌الرضا(ع)
محمد خسروی