حجتالاسلام مهدی نخاولی، استاد و پژوهشگر حوزه علمیه در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی با اشاره به روشنگری امام حسین(ع) از بیاعتقادی یزید به اسلام افزود: سازش با منافق شاید امکانپذیر باشد مثل صلح امام حسن(ع) با معاویه ولی سازش با کافر اصلاً جایز نبوده و باید به هر شکلی با آن مقابله شود که در این مسیر، امام حسین(ع) از تمام توان خود برای جلوگیری از اقدامات یزید استفاده کرد.
وی افزود: در بحث صلح امام حسن(ع) باید به این نکته توجه داشت که مردم در برابر حرکات منافقانه معاویه به صورتی عمل میکردند که گویی از اسلام حقیقی تبعیت میکنند و پذیرش ظالم بودن حکومت اموی برایشان دشوار بود اما در زمان قیام امام حسین(ع) با رفتارهای آشکار یزید علیه اسلام و زیر پا گذاشتن حدود الهی توسط او، مردم به باطل و ظالم بودن این مسیر آگاه شده و آماده پذیرش حق و اسلام ناب بودند.
وی ادامه داد: اگر اقدامات یزید ادامه پیدا میکرد دین اسلام به طور کلی از بین میرفت و در شرایطی که بسیاری از مسلمانان با یزید بیعت کرده و حکومت او را به رسمیت میشناختند، امام حسین(ع) برای مقابله با ارزششکنیها و انحرافات ایجاد شده به قیام علیه دستگاه اموی پرداخت و در این راه خون خود را برای روشن شدن مسیر حق، فدای اسلام کرد.
حجتالاسلام نخاولی گفت: در انقلابها و قیامهای بعد از کربلا نیز این عقیده در میان مسلمانان رواج یافت و باعث شد تا امت اسلام در برابر هر گونه ظلم و کفری واکنش نشان دهند که انقلاب اسلامی ایران از این دست حرکات بود زیرا علیه حکومتی انجام گرفت که ابتدا خود را ملزم به رعایت ارزشها میدانست و در ادامه به حرمتشکنی و تخریب ارزشهای اسلامی پرداخت.
وی با بیان اینکه یک بخش از قیام عاشورا مربوط به اسلام و اصلاح دین است، ادامه داد: قیام امام حسین(ع) و ویژگیهای حرکت ایشان در برابر حکومت بنیامیه، ریشه در فطرت انسانها دارد و مسائلی مثل مقابله با ظلم، آزادیخواهی، دفاع از مظلوم، توصیه به کار نیک و نهی از کار پلید، هر کسی با هر آیین و مذهبی را به سمت خود جذب کرده و او را به تحسین وامیدارد.
حجتالاسلام نخاولی افزود: شاید در مسئله عاشورا و قیام امام حسین(ع) ادبیات به کار رفته در چارچوب اسلام باشد و از تعابیر اسلامی مثل امر به معروف و نهی از منکر استفاده شود اما باید گفت حقیقت هر جا که باشد و از طرف هر شخصی که بیان شود مورد پذیرش تمام انسانها در تمام جوامع بشری خواهد بود و این اقدام مسؤلیتپذیری فرد قیام کننده و ارزشمندی وضعیت جامعه برای او را میرساند.
وی با مهم خواندن «معرفتافزایی عاشورایی» اضافه کرد: این معرفتافزایی باید به صورت جامع در انسان نهادینه شود و موجب جلوگیری از هلاکت جامعه ارزشی باشد و در حالی که امام حسین(ع) خود شهید راه معرفت و بصیرت بود ما نیز در پیروی از ایشان باید به سمتی حرکت کنیم که معرفت واقعی را از قیام حسینی بیاموزیم و از گمراهی و قرار گرفتن در مسیر انحرافات به ویژه در مسئله عزاداریها دوری کنیم.