حیرت در زمان غیبت
گروه معارف: از آغاز غیبت صغری، برخی از مردم در شناسایی و تشخیص امام دوازدهم دچار حیرت شدند، علیرغم اینکه پیامبر(ص) و ائمه معصومین(ع) در این رابطه هشدار داده بودند و امام عصر(عج) و سفرایشان نیز برای آگاهسازی مردم تلاش میکردند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، در مقاله«حجت بن الحسن و فلسفه انتظار در زمان حیرت» از دکتر ایاد عبدالحسین صیهود، در مجله العمید عراق، جلد5، شماره2 آمده است:
حجت بن الحسن امام دوازدهم است. او همانند پدرانش نقش بزرگی در ابلاغ دین مبین اسلام که دین جدش پیامبر خاتم(ص) است، دارد. اما غیبت از انظار مردم، حادثهای برجسته در زندگی ایشان و متفاوت و متمایز از دیگر ائمه معصومین (علیهم السلام) بود. از آنجا که غیبت، حادثها¬ی برجسته، ممتاز و منحصر بود؛ لذا طبیعی است که واکنش و پذیرش مردم از این حادثه متفاوت باشد. از جمله این واکنش¬ها که امکان دارد واکنشی منفی به شمار آید– چه عمدی و چه غیرعمدی- این است که مردم در دوران حیرت قرار گرفتند و می¬خواستند بدانند امام دوازدهم¬شان چه کسی است؛ به همان اندازه متربصین یعنی فرصت¬طلبانی که در کمین¬ اهلبیت(ع) بوده و به این منصب مهم الهی طمع داشتند، نقش پررنگی در فریب دادن و گمراه¬سازی مردم ایفا کردند. این افراد گاهی ادعای امامت وگاهی ادعای سفارت می¬کردند که باعث شد با وجود هشدار پیامبر(ص) و ائمه معصومین(ع) در این رابطه و نیز علیرغم رویارویی امام مهدی (عج) و سفیرانش با حادثه مذکور و آگاه کردن مردم از خطرات وقوع آن، برخی از مردم دچار تشویش و بحران فکری و اعتقادی بزرگی شوند.
بنابراین پژوهش درباره این حادثه، از ابتدای غیبت صغری در سال (260هـ/837م) همزمان با آغاز سفارت سفیر اول، عثمان بن سعید عمری صورت می¬گیرد؛ چرا که سفرای امام عصر تأثیر آشکاری در رفع حیرت مردم در رابطه با شناسایی و تشخیص امام دوازدهم و رویارویی با مدعیان دروغگو به عنوان سفیر امام مهدی (عج) (تعدادشان 9 نفر است که توطئه¬ آنها آشکار شد) داشتند. این پژوهش از دو مبحث و یک خاتمه تشکیل شده است. مبحث اول: دلایل وقوع حیرت و مبحث دوم: حوادث حیرت و کم و کیف رویارویی با این حوادث از نظر امام مهدی (عج) و سفیر اول ایشان، عثمان بن سعید عمری. اما خاتمه دربردارنده مجموعه¬ای از نتایج پژوهش است. ازجمله¬ این نتایج این است که حیرت از جانب حضرت محمد(ص) و ائمه اطهار(ع) قبل از وقوع آن بیان شده است و دلایل زیادی پشت این اتفاق وجود دارد. همچنین زمان وقوع این حادثه در آغاز غیبت صغری یعنی در زمان عثمان بن سعید عمری سفیر اول امام مهدی (عج) بوده است.
متن عربی
الحجة بن الحسن هو الإمام الثاني عشر من الأئمة المعصومين ، وله دور كبير كأدوار آبائه في رسالة الدين الإسلامي الحنيف دين جده النبي (ص) ، لكن حدوث غيبته عن الناس كان الحدث الأبرز في حياته ، والحدث المميز عن باقي الأئمة (عليهم السلام) ، وبما انه كان الحدث المميز فمن الطبيعي أن يكون اختلاف في طبيعة استجابة الناس لهذا الحدث ، ومن تلك الاستجابات ، يمكن أن تعدها الاستجابة السلبية التي ، سواء كانت مقصودة أو غير مقصودة ، تمثلت بوقوع الحيرة ، في من يكون الإمام الثاني عشر ، كما كان لوجود المتربصين بأهل البيت (عليهم السلام) والطامعين بهذا المنصب الإلهي المهم دور كبير في محاولة أيهام الناس ، وادعاء الإمامة عن الإمامة تارة ، وادعاء السفارة تارة أخرى فوقع بعض الناس في إرباك فكري وعقائدي خطير رغم تحذير النبي (ص) والأئمة المعصومين من حدوثها قبل وقوعها ، فضلاً عن دور الإمام المهدي وسفرائه الأربعة في مواجهتها وتوعية الناس من خطورة الوقوع فيها ، وهو ما يدور حوله البحث ولاسيما في مرحلة بداية وقوع الغيبة الصغرى سنة (260هـ /873م) أي مع بداية سفارة السفير الأول عثمان بن سعيد العمري ، إذ كان للسفراء أثرهم الواضح في انجلاء الحيرة عن الناس في شأن تشخيص الإمام الثاني عشر للشيعة ، ومواجهتهم أدعياء السفارة عن الإمام المهدي (عج) البالغ عددهم تسعة أشخاص وفضح مؤامراتهم . تكوّن البحث من مبحثين وخاتمة : المبحث الأول : تناول أسباب وقوع الحيرة ، والمبحث الثاني : أحداث الحيرة وكيفية مواجهتها من الإمام المهدي وسفيره الأول عثمان بن سعيد العمري . أما الخاتمة فقد تضمنت مجموعة من النتائج التي توصّل إليها البحث ، منها : أنّ الحيرة ذُكرت من قِبل النبي محمد (ص)، والأئمة الأطهار (ع) قبل وقوعها ، وهناك أسباب عديدة تقف وراء حدوثها ، كما إن زمان حدوثها كان في بداية الغيبة الصغرى أي في عهد السفير الأول للإمام المهدي ( عج) عثمان بن سعيد العمری.
ترجمه از اعظم صدری/کارشناس ارشد زبان و ادبیات عرب
