سیدمسلم موسوی، یکی از شاعران آیینی در گفتو گو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، با بیان اینکه شاعران در بخشهای مختلف به سرودن شعر میپردازند، اظهار کرد: بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، شعر آیینی مورد توجه بسیاری قرار گرفت و شعرهای زیادی در این حوزه سروده شد.
وی ابراز کرد: شعر آیینی باید برای مخاطب خود تصویر و پیام داشته باشد، اگر اینگونه نباشد با مخاطب ارتباط نگرفته و نمیتواند تأثیرگذاری خودش را داشته باشد.
موسوی با تأکید بر حمایت از شاعران به خصوص شاعران آیینی، عنوان کرد: افرادی همچون مؤید، شفق و شکوهی اساتیدی هستند که تنها در حوزه آیینی شعر سرودهاند، اما حمایتی از آنها صورت نمیگیرد.
این شاعر آیینی با اشاره به تاثیر ویژه شعر، ابراز کرد: طبق فرموده رهبر معظم انقلاب، یک رباعی میتواند به اندازه یک منبر کاربرد داشته باشد.
وی با بیان اینکه شعرا به چهار دسته تقسیم میشوند، ابراز کرد: شعرایی که تفننی شعر میگویند، شاعرانی که شعرهایشان پیام و تصویر ندارد، آنهایی که زبان شعرشان در حد متوسط بوده و افرادی که به صورت حرفهای شعر به زبان کهنه، نو،نیمایی میسرایند.
موسوی با بیان اینکه باید به شعر مانند غذا اهمیت بدهیم، ابراز کرد: به شأن و جایگاه اجتماعی خودمان اهمیت میدهیم اما به مسائل روحی خودمان توجه نداریم.
این شاعر آیینی یادآور شد: بعد از انقلاب به مسائل آیینی زیاد پرداختیم، ولی شلوغ کردیم کار باید تخصصی و کارگاهی باشد نه اینکه بسیاری از شاعران میخواهند یک شبه شاعر شوند.
وی با تاکید بر اینکه اگر شعر اندیشه، تصویر و پیام برای مخاطب نداشته باشد شعر نیست، ابراز کرد: به طور مثال شعر زمستان اخوان را که میخوانی احساس میکنی در زمستان قرار داری.
موسوی تاکید کرد: اگر بنا است برای ائمه شعر بگوییم باید کلاسهای تخصصی شعر باشد در آن جا به موضوعاتی بپردازیم که در آن ضعف داریم.