رئیس دانشگاه فردوسی مشهد:
دانشگاه از نظام آموزش حوزه غافل نباشد
گروه معارف: رئیس دانشگاه فردوسی مشهد با بیان اینکه تلاش دانشگاهها باید این باشد که ضمن وظیفه استادی و دانشجویی، در محتوای دروس نگاه به تجربه هزار ساله حوزهها داشته باشند تا بتوانند از آن به عنوان یک مزیت استفاده کنند، افزود: دانشگاه خودش را از تجربه موفق مباحثه حوزه بی نیاز نبیند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، محمد کافی، رئیس دانشگاه فردوسی در هم اندیشی «وحدت حوزه و دانشگاه» که شامگاه گذشته، 28 آذرماه در سالن آمفی تئاتر دانشگاه علوم اسلامی رضوی برگزار شد، گفت: مراکز علمی جدید زمانی شروع به کار کردند که جامعه مدرن احساس کرد مراکز علمی دینی بعضی از نیازهای دقیق علمی را نمیتوانند جوابگو باشند، ولی همیشه خارج نشدن از مسیر دینی در فکر متولیان دانشگاهها بوده است.
کافی، ضمن اشاره به اینکه در غرب اسم دانشگاهها از اسامی دینی نشأت گرفته است، افزود: در ایران هم همینطور است، این در حالی است که ما سعی کردهایم تا جایی که میتوانیم در عمل هم به این ارزشها پایبند باشیم.
وی گفت: چنین باوری وجود دارد که معمولا حوزههای علمیه مامور تامین نیازهای معنوی و دانشگاه، مامور تامین نیازهای مادی است، لذا دقیقا نقطه افتراق از جایی شروع میشود که حیات اخروی و دنیوی را از هم تفکیک میکنیم در حالی که مکتب اسلام چنین چیزی نمیخواهد.
رئیس دانشگاه فردوسی در همین راستا اظهار کرد: این باور از آن جا ناشی میشود که علوم جدید به جزئیات توجه بیشتری میکنند و شاید با کلی نگری حوزههای علمیه نشود به آن پرداخت.
کافی بعد از اشاره به باورهای موجود درباره دانشگاه و حوزه علمیه، ضمن عنوان این مطلب که برای نزدیک کردن دیدگاهها در وهله اول باید مراوده بیشتر بین این دو وجود داشته باشد، متذکر شد: این تجربه در طول تاریخ انقلاب و قبل از آن انجام شده و بسیاری از حوزویان به سمت دانشگاه آمدهاند و از طرف دانشگاه هم به سمت حوزه آمدهاند، اما این هجرتها دامنگیر نشده است.
وی یادآور شد: آسیب دیگر در دانشگاهها این است که عموما دانشجویان و اساتید به عنوان شغل به کارشان نگاه میکنند و وظایف الهی و خدمت به خلق را کمتر مورد توجه قرار میدهند.
رئیس دانشگاه فردوسی اضافه کرد: تلاش دانشگاه باید این باشد که ضمن وظیفه استادی و دانشجویی، در محتوای دروس، نگاه به تجربه هزار ساله حوزه داشته باشد تا بتواند از آن به عنوان یک مزیت استفاده کند و خودش را از تجربه موفق مباحثه حوزه بی نیاز نبیند.
کافی، ضمن اشاره به اینکه در غرب اسم دانشگاهها از اسامی دینی نشأت گرفته است، افزود: در ایران هم همینطور است، این در حالی است که ما سعی کردهایم تا جایی که میتوانیم در عمل هم به این ارزشها پایبند باشیم.
وی گفت: چنین باوری وجود دارد که معمولا حوزههای علمیه مامور تامین نیازهای معنوی و دانشگاه، مامور تامین نیازهای مادی است، لذا دقیقا نقطه افتراق از جایی شروع میشود که حیات اخروی و دنیوی را از هم تفکیک میکنیم در حالی که مکتب اسلام چنین چیزی نمیخواهد.
رئیس دانشگاه فردوسی در همین راستا اظهار کرد: این باور از آن جا ناشی میشود که علوم جدید به جزئیات توجه بیشتری میکنند و شاید با کلی نگری حوزههای علمیه نشود به آن پرداخت.
کافی بعد از اشاره به باورهای موجود درباره دانشگاه و حوزه علمیه، ضمن عنوان این مطلب که برای نزدیک کردن دیدگاهها در وهله اول باید مراوده بیشتر بین این دو وجود داشته باشد، متذکر شد: این تجربه در طول تاریخ انقلاب و قبل از آن انجام شده و بسیاری از حوزویان به سمت دانشگاه آمدهاند و از طرف دانشگاه هم به سمت حوزه آمدهاند، اما این هجرتها دامنگیر نشده است.
وی یادآور شد: آسیب دیگر در دانشگاهها این است که عموما دانشجویان و اساتید به عنوان شغل به کارشان نگاه میکنند و وظایف الهی و خدمت به خلق را کمتر مورد توجه قرار میدهند.
رئیس دانشگاه فردوسی اضافه کرد: تلاش دانشگاه باید این باشد که ضمن وظیفه استادی و دانشجویی، در محتوای دروس، نگاه به تجربه هزار ساله حوزه داشته باشد تا بتواند از آن به عنوان یک مزیت استفاده کند و خودش را از تجربه موفق مباحثه حوزه بی نیاز نبیند.
