فرزندانمان را برای نقش «همسر» و «والد» بودن پرورش دهیم

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، به نقل از روابط عمومی نهاد نمایندگی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، دکتر اصغری نکاح، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد به اهمیت و نقش والدین در پرورش صحیح فرزندان اشاره کرد و گفت: والدین باید بدانند که آرمان فرزندپروری، همسرپروری و والدپروری، موفق است و بر همین اساس باید به فرزندان خود کمک کنند تا از نخستین سال‌های زندگی، مفاهیمی همچون مسئولیت پذیری، تعهد و حمایتگری را تجربه کنند.  
این کارشناس روانشناسی و تربیت کودک به چهار سبک تربیتی «مقتدرانه، مستبدانه، سهل انگارانه و بی تفاوت» اشاره کرد و در شرح این سبک‌ها گفت: الگوی مقتدرانه، دموکراتیک یا پذیرنده که نوعی ایده‌آل از سبک فرزندپروری به شمار می‌رود، اولین مدل پرورش فرزند است که در آن محبت و نظارت والدین نسبت به عملکرد فرزندان به صورت توأم و همزمان وجود داشته و همین امر سبب درونی شدن حس مسئولیت‌پذیری و ارزشمندی در فرزندان و تقویت اعتماد به نفس آنان می‌شود، چنین فرزندانی اغلب در محیط تحصیلی، شغلی و پس از ازدواج، در زندگی مشترک، از ارتباطی متعادل و دور از تنش با دیگران برخوردار خواهند بود.
دکتر اصغری افزود: دومین سبک تربیت فرزند که از آن به عنوان الگوی استبدادی یا والد سالار یاد می‌شود، ناظر بر عدم حمایت عاطفی والدین علیرغم کنترل شدید آنان بر فرزندان است. در این الگوی تربیتی، اهرم‌های تشویقی چندان جایگاهی نداشته و عملکرد صحیح فرزندان جزیی از وظایف آنان به شمار می‌رود، لذا فرزندان تربیت شده در چنین خانواده‌هایی غالبا دارای روحیه سخت گیرانه و غیرمنعطف بوده و از بروز احساسات و عواطف خود نسبت به دیگران پرهیز می‌کنند.
این کارشناس روانشناسی و تربیت کودک با بیان اینکه سومین مدل فرزندپروری نقطه مقابل سبک اول است، افزود: در این مدل، فرزندان ضمن محرومیت از حمایت عاطفی والدین، نظارت و کنترلی نیز برعملکرد خود نمی‌بینند و در اصطلاح «باری به هر جهت عمل می‌کنند» که گاه نتایج مخاطره آمیزی نیز بدنبال دارد.
وی در توضیح چهارمین سبک فرزندپروری گفت: در این مدل تربیتی، محبت والدین در بالاترین سطح و نظارت آنان به حداقل می‌رسد، فرزندان بدون هیچ محدودیتی از امکانات متنوع برخوردار بوده و ملزم به انجام وظایف خاصی هم نیستند که نتیجه چنین عملکردی «فرزندپرواری» است و نه «فرزندپروری».
وی اضافه کرد: فرزندانی که با این الگو پرورش می‌یابند، اغلب شخصیتی وابسته و بهانه‌جو داشته و در روابط فردی و جمعی دچار چالش‌های متعدد خواهند بود.
دکتر اصغری نکاح در بخش دیگری از سخنان خود به نقش و اهمیت ازدواج در تامین بهداشت روانی و ثبات شخصیت فرزندان اشاره کرد و گفت: تحقیقات نشان می‌دهد که ازدواج قدرت و اعتماد به نفس افراد را در مدیریت شرایط بحرانی افزایش داده و هوش هیجانی آنان نیز پس از فرزنددارشدن به نحو قابل توجهی افزایش می‌یابد لذا والدین باید نسبت به موضوع ازدواج بیش از تحصیل و شغل فرزندان دغدغه‌مند باشند و فرزندانشان را برای نقش «همسر» و «والد» بودن پرورش دهند.