میانمار در آئینه شعر؛
وقتی که مسلمان خداجوست گرفتار...
گروه فرهنگی: حجتالاسلام محمدعلی صفری زرافشان، شعری را در خصوص کشتار مردم بیگناه میانمار به صورت اختصاصی در اختیار خبرگزاری ایکنا خراسان رضوی قرار داده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، حجتالاسلام محمدعلی صفری زرافشان، شاعر برجسته آیینی، شعری را در خصوص کشتار مردم بیگناه میانمار به صورت اختصاصی در اختیار خبرگزاری ایکنا خراسان رضوی قرار داده است.
«میانمار»
وقتی که مسلمان خداجوست گرفتار
تا چند رود دیده و دل در پی گفتار
گفتار کجا فایده بخش است چو رفتار؟
روزش به میانمار شده مثل شب تار
هر دیده که رفته است پی احمد مختار
از بس که فکنده است عدو اخم به ابروی
جز فتنه نبینی سر هر برزن و هرکوی
رحمی به مسلمان نکند دشمن بدخوی
آواره شود از وطن خویش به هر سوی
از خواب گران دیده هر کس شده بیدار
ای آنکه به جانها زدهای از همه سو نیش
از روز جزا نیست تو را وحشت و تشویش
هرچند که خونخواری و بدخواهی و بد کیش
ای دشمن بیرحم مکن ظلم از این بیش
برملت مظلوم مسلمان میانمار
بودایی افراطی بد طینت نادان
افتاده به جان زن و فرزند مسلمان
جمعی شده آواره و سرگشته و حیران
در پیش گرفتند همه راه بیابان
از هستی خود دست کشیدند به یکبار
آنکس که شده چون دل پاییز بهارش
یکسان شده از رنج و تعب لیل و نهارش
آتش زده دشمن به همه دار و ندارش
آن پیکر بیجان که فتاده به کنارش
آرام دل اوست که از غم شده بیمار
آنکس که سرشک غمش از دیده چکیده
تا دیده به جز مهنت و آزار ندیده
هر دم عوض شهد طرب زهر چشیده
از خانه و کاشانه خود دست کشیده
سرگشته صحرا شده از کینه اشرار
یک دسته که از ترس فراری شده بودند
جان از کف بودایی غدار ربودند
از خاک برافلاک همه بال گشودند
آوای رهایی همه از درد سرودند
آسوده شدند از ستم و محنت بسیار
صدها زن و کودک همه با گریه و زاری
بی آب و غذا گشته به هر سوی فراری
بودند چه بسیار که از درد و غم، آری
در آب فتادند چو گلهای بهاری
از بس که فرو رفت به پای دلشان خار
یارب به جهان این همه ظلم و ستم از چیست؟
هرکس به میانمار مسلمان حقیقی است
از کینه کفار دمی شادروان نیست
دانی به جهان حامی بیدادگران کیست؟
آن کس که چو او دیده ندیده است ستمکار
برخیز که ایران خداجوی سرافراز
باشد به جهان با دل مظلوم هم آواز
با خلق میانمار شود همدل و هم راز
بر روی ستمدیده در لطف کند باز
گردد همه جا یاور هر بیکس و بییار
ایرانی بیدار که چون شیر دلیر است
مست از می مینای دل خم غدیر است
فرمانبر فرمان بشیر است و نذیر است
از جان همه جا یاور مظلوم و اسیر است
چون رهبر او نیست به جز حیدر کرار
ای آن که تو را راهنما ضامن آهوست
ذکر لب تو در همه جا یارب و یاهوست
بی پرده بگویم به تو و هرکه خداجوست
با دشمن دین ملت ایران نشود دوست
هرچند ببیند به جهان محنت و آزار
ای آینهدار سحر باور ایران
ای یار دل رهبر نامآور ایران
سبز است اگر باغ بهار آور ایران
در باور ما هست خدا یاور ایران
از راه محبت همه جا در همه ادوار
