دوقطبی بودن فعالیتهای قرآنی در کشور/ عموم را فدای نخبگان نکنیم
گروه فعالیتهای قرآنی: مجتبی فردفانی، حافظ قرآن عنوان کرد: فعالیتهای قرآنی در جامعه دچار یک دوقطبی شده است، بهگونهای که افراد یا به صورت جدی در زمینههای قرآنی فعالیت میکنند و یا تمایلی به فعالیتهای قرآنی ندارند.
مجتبی فردفانی، حافظ بینالمللی قرآن در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، با بیان اینکه عمومیت پیدا کردن حفظ قرآن در جامعه موضوع مهمی است اما در این رابطه یک شکاف وجود دارد، گفت: در زمینه فعالیتهای قرآنی یک دوقطبی رخ داده است، بهگونهای که افراد یا به صورت جدی در زمینههای قرآنی فعالیت میکنند و یا اصلاً به فعالیت قرآنی تمایل ندارند.
نخبهپروری قرآنی به قیمت رها کردن دیگر اقشار
وی افزود: نخبهپروری در زمینههای قرآنی، کار بدی نیست اما اینکه نخبهپروری ما به قیمت رها کردن بقیه افراد جامعه باشد، مناسب به نظر نمیرسد؛ باید به همه اقشار توجه شود، لذا در رابطه با عمومیت پیدا کردن حفظ قرآن باید در مراکز آموزشی مثل مدارس، دانشگاهها و حوزههای علمیه فعالیتهای مربوطه را پیگیری کرد، البته مسائل آموزش قرآن در مراکز علمی با مشکلات زیادی روبه رو است.
فردفانی گفت: هر موضوعی که به صورت کلاسبندی شده و دورهای به صورت مستمر برگزار و پیگیری شود، قطعاً ساختار بهتر و نتیجه مناسب تری خواهد داشت، کلاس رفتن و تحویل دادن محفوظات برای حفظ قرآن بسیار مؤثر است، شاید در حفظ قرآن به صورت شخصی افراد در میانه راه به دلیل کاهش انگیزه مباحث حفظ را کنار بگذارند.
وی ادامه داد: مسئله دیگری که در حفظ به صورت شخصی باید به آن توجه کرد، درست خواندن و حفظ کردن قرآن است، در برخی موارد حافظی که به صورت شخصی و بدون تحویل دادن محفوظات به حفظ آیات پرداخته است با اشتباهاتی در قرائت روبه رو شده که پس از چند سال متوجه اشتباه خود شده است، این نوع مسائل با مباحثه و تحویل دادن محفوظات به همراهان در آموزش حفظ از بین میرود.
این حافظ بینالمللی قرآن با اشاره به دورههای آموزشی مختلف در زمینه حفظ قرآن ابراز کرد: البته شرکت در دورههای فشرده مثل حفظ قرآن در دوره یکساله برای همه توصیه نمیشود، افرادی که از استعداد خوبی برخوردار نیستند در دورههای یکساله از حفظ قرآن زده میشوند.
هیچکدام از روشها حفظ را نمیتوان رد کرد
وی با بیان اینکه هیچکدام از روشهای آموزش حفظ قرآن را نمیتوان رد کرد، اظهار کرد: روشهای حفظ قرآن را محدود نکنیم، اگر این روشهای متنوع در هر شهر و در هر مؤسسهای اجرا شود، بعد از چند سال ما به جایی خواهیم رسید که در بحث روشمندی حفظ قرآن، حرفی برای گفتن داریم.
فردفانی گفت: در اجرای هر طرحی باید همواره آسیبشناسی را مدنظر داشته باشیم، پس از اجرای هر دوره یک طرح باید نقصهای آن را برطرف کرده و بعد ادامه مراحل اجرای طرح آموزشی را در نظر داشته باشیم، همین روند باعث شده تا آموزش حفظ قرآن با سالهای اخیر متفاوت باشد.
خواندن و انس با قرآن، زمینه حفظ کلام الهی
وی ادامه داد: برای عمومیت پیدا کردن حفظ قرآن ابتدا باید خواندن قرآن عمومیت پیدا کند، تا پایهای برای حفظ قرآن و زمینهای جهت مأنوس شدن افراد با کلام وحی ایجاد شود تا بعد به موضوع حفظ آیات قرآن برسیم، البته در ابتدای بحث پیچیده عمومی شدن حفظ قرآن باید به صورت روانشناختی ذائقه مردم در تمایل یا عدم تمایل به مباحث قرآنی را مورد بررسی قرار داد.
فردفانی بیان کرد: در زمینه تربیت حافظ و یا سایر رشتههای قرآنی باید بودجههایی در نظر گرفته شود تا این موضوع به خوبی پیگیری شود، باید از اساتیدی که در جلسات تلاش مستمر برای آموزش قرآن دارند حمایت خوبی انجام شود، باید تعارف را کنار بگذاریم، هرچه در این زمینه ثمر داده است نتیجه کار اساتید قرآن است.
حمایت از اساتید قرآن و انگیزهها در تربیت قرآنیان
این حافظ قرآن با انتقاد از رفتار همراه با تعارف و پرهیز جامعه قرآنی از گفتن واقعیتها، افزود: این قدر با تعارف رفتار کردیم که این مشکلات برای جامعه قرآنی ایجاد شد، در همین مشهد برخی اساتید معروف برای تأمین نیاز مادی خود با مشکل مواجهاند، اگر برای تربیت قاریان و حافظان رقمی جهت حمایت مادی از اساتید قرآن در نظر گرفته شود، همین امر خود ایجاد انگیزه میکند.
فردفانی در ادامه گفت: البته آنچه در زمینه فعالیتهای قرآنی اثر دارد، عدم وابستگی به بودجههای دولتی است، آن دسته از مؤسساتی که منتظر و وابسته به حمایتهای دولتی هستند به نتیجه مطلوبی نرسیدهاند و در اصل مؤسسات مردمی، نتیجه خوبی از فعالیت خود ارائه کردهاند.
وی در پایان اظهار کرد: علاقه به قرآن و فعالیتهای قرآنی یک بحث تربیتی است، یک زمان محمود شحات انور میگفت اگر این علاقه را پدرم در من ایجاد نکرده بود شاید من کاری غیر از فعالیتهای قرآنی را انتخاب میکردم، پس باید این علاقهمندی با کار مستمر در مخاطب قرآنآموز ما ایجاد شود، آن هم در شرایطی که جاذبه کار و رفتار غیرقرآنی بسیار زیاد است.
