بازگویی نعمتهای خداوند، سیره امام هادی(ع) بود
گروه معارف ــ یک استاد حوزه و دانشگاه گفت: یکی از سیرههایی که امام هادی(ع) بر آن تاکید داشت، بازگو کردن نعمتهایی است که خداوند به انسان عطا فرموده است.
حجتالاسلام محمدعلی فیضآبادی، استاد حوزه و دانشگاه در گفتوگو با ایکنا از خراسان رضوی، به مناسبت سوم ماه رجب و سالروز شهادت امام علیالنقی(ع) با اشاره به فرمایشی از امام هادی(ع) که فرمود «خداوند دوست دارد نعمتهایی را که به بنده عطا فرموده را بر تن بنده ببیند»، ادامه داد: این حدیث موضوع مدیریت نعمتهاست که موضوع بسیار مهمی بشمار میرود. خداوند نیز در این راستا در قرآن میفرماید «شکر نعمتها را به جای آورید» و منظور از این احادیث و آیات تاکید بر شکرگزاری از نعمتهایی است که خداوند به انسانها بخشیده است؛ در این میان یکی از راههای شکرگزاری این است که انسان باید نعمتهای خداوند را برای مردم بازگو کند که این حدیث امام هادی(ع) نیز بر این مبنا استوار است.وی تأکید کرد: اما نکتهای که در این میان وجود دارد این است که برخی بر این باور هستند که اگر ما نعمتهای خود را بازگو کنیم، شاید به نوعی خودستایی کرده باشیم اما متأسفانه هنگامی که صحبت از نعمت به میان میآید، همه اذهان به سمت ثروت و مالاندوزی سوق داده میشود؛ در حالی که ثروت تنها یکی از نعمتهایی است که خداوند عطا فرموده و باید بدانیم که نعمتهای بسیار مهمتری از ثروت وجود دارد که خداوند آنها را در وجود انسان نهادینه کرده است.
این استاد حوزه و دانشگاه ادامه داد: در همین رابطه به عنوان مثال به این موضوع میتوان اشاره کرد که اگر خداوند نعمت فراگیری قرآن را به فردی عطا کرده، دوست دارد این نعمت را در میان بندههای دیگر توسط آن فرد ببیند. از همین رو فردی که به آموزش و تدریس آن علم قرآنی که خداوند به او داده، باید بپردازد؛ با این کار به نوعی به بازگو کردن نعمتهای خدا پرداخته است. البته افراد باید آگاه باشند که چه اقدامی را در جهت بازگو کردن نعمتهایی که از آن برخوردارند، انجام دهند.
فیضآبادی خاطرنشان کرد: این موضوع، بحثی بسیار مهم و کلیدی، به ویژه در جامعه امروز که به لحاظ اقتصادی مردم دچار بحران هستند، است. به همین جهت اگر فردی از وضعیت اقتصادی خوبی برخوردار است، میتواند نعمت خود را منتشر کند که یکی از این راهها میتواند کمک کردن به هم نوع خود باشد.
چرا خداوند اهل بیت(ع) را خلق کرد؟
وی عنوان کرد: نکته بعدی که وجود دارد، این است که شاید این سوال در ذهن هر فردی شکل گیرد که چرا خداوند اهل بیت(ع) را خلق کرده است؟ فلسفه اصلی اهل بیت(ع) هدایت بشر است اما متاسفانه ما در عرصه زندگی خود از هدایت گریها و احادیث این بزرگواران هیچگونه استفادهای نکردهایم؛ به نوعی میتوان مدعی شد که تمام ابعاد زندگی مانند اخلاق اجتماعی، رفتارها، تربیت فرزندان و بسیاری از کارهای خود را بر مبنای رفتارهای غربی بنا نهادهایم.
این استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه در واقع اهل بیت(ع) مرجعیت شیعه را بر عهده داشتند و تنها برای شفاعت برگزیده نشدند؛ بنابراین فکر و اندیشه ما نیز باید به این سمت سوق داده شود، تاکید کرد: از این رو ما باید در راستای فلسفهای که بر عهده اهل بیت(ع) قرار دارد، حرکت کنیم و مسیر زندگی خود را نیز در جهت هدایت گیری آنها و احادیثی که در خصوص موضوعات مختلف برای ما آوردهاند، قرار دهیم.
فیضآبادی بیان کرد: باید اشاره به این موضوع داشت که یکی از سیرههای مشترک همه اهل بیت(ع) این بود که همه آنها به دنبال احیای قرآن بودند به گونهای که یکی از اخلاقهای رفتاری آنها این بود که ختم قرآن را به صورت متداول انجام میدادند اما متاسفانه این راه در جامعه امروزی جایگاهی ندارد و باید بیان کرد که امروز دیگر قرآن در زندگی و جامعه ما به فراموشی سپرده شده و ما اگر بخواهیم بر پایه هدایت گریهای این بزرگوارن حرکت کنیم باید به گونهای رفتار کنیم که ما نیز قرآن را در جامعه خود زنده کنیم.
این استاد حوزه و دانشگاه تایکد کرد: با این وجود برخی از مفسران بر این باورند که دوران زندگی امام هادی(ع) دوران نهادینه کردن فرهنگ شیعه بوده است.
انتهای پیام
