چگونه به سوی خداوند فرار کنیم
از نظر آیتالله تحریری فرار کردن به سوی خداوند به معنای این است که انسان از غير حق دورى كند و توجه استقلالگونه به غير او نداشته باشد؛ خواه آن كه غير حق امور بيرونى باشد و يا امورى باشد كه متعلّق به خود عبد است.
به گزارش ایکنا؛ کانال تلگرامی آیتالله تحریری به مناسبت ماه شعبان، هر روز به تبیین یکی از عبارات مناجات شعبانیه میپردازد. در همین راستا، امروز به شرح عبارت «فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ؛[مولاى من] به تحقيق به سوى تو فرار كردهام» با عنوان «فرار از غير حق و شتاب به سوى او» پرداخته است.
اقبال بنده به خداوند به گونهاى زمينهساز اقبال ويژه خداوند به او است؛ زيرا اولاً: خداوند اسباب اوّليه توجه به خويش را در وجود بندگان (با دركها و تمايلات فطرى مانند: ميل به حقيقتجويى، كمال مطلق و خيرخواهى) قرار داده است. ثانيا: انبيا و اوليايى را براى بشر فرستاده تا او را به خداوند دعوت كرده و متوجه گردانند.
اين دعوت و توجه تحقق نمىيابد، مگر اين كه انسان از غير حق دورى كند و توجه استقلالگونه به غير او نداشته باشد؛ خواه آن كه غير حق امور بيرونى باشد و يا امورى باشد كه متعلّق به خود عبد است، كه اين امور ـ الى ماشاء اللّه در زندگانى هر فردى ـ به صورت استقلالى جلوه مىكند و بايد از آنها فرار كند تا اقبال الهى شامل حال او شود، چنان كه خداوند به بندگانش امر مى كند: «فَفِرُّواْ إِلَى اللَّهِ؛ پس به سوى خدا بگريزيد».
انتهای پیام
