راه دل به حریم رضا(ع) باز است

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، همه ساله همزمان با شب‌های پر فیض قدر مسیرهای منتهی به حرم مطهر رضوی مملوء از زائران و مجاورانی بود که تمام همت خود را گمارده بودند تا در شبی که اعمالشان تنفیذ می‌شود، در جوار بارگاه امام رضا(ع) حضور داشته باشند.

اجرای طرح ترافیک اطراف حرم به خاطر پیک زائر اعمال می‌شد و اتوبوس‌های خطوط منتهی به حرم مطهر تا سحر برای عبور و مرور زائران و مجاوران ارائه خدمت می‌کردند.

ازدحام جمعیت صحن‌ها به قدری بود که از مبادی ورودی حرم رضوی مفروش می‌شد اما به دلیل تکمیل شدن ظرفیت فضای حرم نیز عده‌ای در اطراف حرم در پی اندک زمینی به زیراندازی اکتفا می‌کردند تا در نزدیکترین مکان به بارگاه قدسی، این شب که عرشیان میهمان فرشیان هستند را به سحر برسانند.

ای کاش حرم بودم و مهمان تو بودم/ مهمان تو و سُفره احسان تو بودم

اما امسال تقدیر دیگری بر این حضور ملکوتی رقم خورد و برخلاف آنکه در شب‌های با فضیلت قدر، مردم مشهد پذیرای زائران امام رئوف بودند و حریم رضوی مملو از زائران و مجاورانی بود که بهترین مکان را برای شب‌های ثبت تقدیر انتخاب می‌کردند، شب‌های قدر امسال متفاوت بود.

از آنجا که به دلیل شیوع ویروس کرونا درب‌های حرم مطهر رضوی از اواخر اسفند 98 تاکنون و حدود دو ماه است که بسته شده، در شب‌های قدر امسال، حرم شمس‌الشموش بدون حضور زائران بود، اما دل‌های جمع کثیری از ارادتمندان از طریق شبکه‌های صداوسیما میهمان حرم مطهر بود.

با وجود بارانی بودن و هوای سرد این روزها در مشهد، مجاوران امام مهربانی‌ها که چند ماهی‌ است از زیارت حضوری دورمانده و دلتنگ حرم هستند، برای تسکین دردهای دل خود از پشت درب‌های بسته، زائر حضرت مهربانی‌ها شدند و در شب نزول قرآن، دل‌های خود را با قرب به خاندان عترت آسمانی کرده و قدری دیگر را در حال و هوای حریم دوست و به امید گشایش امور دنیا گذراندند.

از آن حریمِ قُدسی‌ات، آقای مهربان آیا شود که گوشه چشمی به ما کنید

آمده بودند تا در شب نزول قرآن، شبی که سرنوشت انسان را رقم می‌زند و برکتش از هزار ماه بهتر است، زیر سایه قرآن در جوار عترت سعادت دنیا و آخرت را از مدبر الامور تمنا کنند.

خیابان‌های منتهی به حرم تا آنجا که نمای گنبد طلای حضرت رضا(ع) به چشم می‌آمد، مملو از عاشقان و ارادتمندان خاندان عترت بود.

گرمای حضور مجاوران حریم سرمای هوا را مغلوب کرده بود. هر یک با خانواده و یا به تنهایی گوشه‌ای برگزیده بودند، ایستاده یا نشسته دل خود را به گره گشای عالم گره زده و با نگاه به سوی گنبد امام رئوف، متضرعاته با چشمانی اشکبار از ندبه و امید دست نیاز به درگاه معبود ازلی بلند کرده تا بار دیگر به ضمانت حضرت ضامن تقدیری زیبا همراه با عافیت و سلامت را از خداوند طلب کنند.

افرادی هم با پارک اتومبیل خود در خیابان‌های اطراف حرم رضوی مراسم شب‌های قدر را از رادیو دنبال کرده و این شب‌ها را احیاء برپا داشتند. چه در فضای بیرون و چه در اتومبیل هریک از افراد با زمزمه هر بند دعای جوشن کبیر و بیان اسما‌ءالله دعا و تمنایی می‎کردند.

نیست گاهی، هیچ راهی، جز به شاهی رو زدن/ با غمی سنگین رسیدن پیش او زانو زدن

شب قدر را برخی با ماندن در خانه، برخی در مساجد شهر و عده‌ای در فضای باز و البته با رعایت ضوابط بهداشتی و فاصله‌گذاری اجتماعی برپا کردند، اما در این میان مدافعان سلامت و بیماران شب زنده‌داری را با دل‌هایی پر از امید به دعای هموطنانمان به سحر رساندند.

گرچه فاصله اجتماعی بین افراد فاصله انداخته، اما حریف دل‌هایی که به هم نزدیک‌شده، نشد، دل‌هایی که هوای هموطنان خود را دارد و با کمک مؤمنانه در احسان پیش‌قدم بودند، دل‌هایی که در شب‌های قدر از عمق وجود شفای بیماران و عبور از این بحران را از خدا طلب می‌کردند و تمنای بازگشایی حریم ملکوتی از خاص‌ترین و خالص‌ترین دعاهای این شب‌ها بود.

زهرا اسماعیلی، خبرنگار ایکنای خراسان رضوی