نوع‌دوستی؛ ادای دین ما نسبت به امام زمان(عج)

حجت‌الاسلام والمسلمین علی محمدی هوشیار، پژوهشگر حوزه مهدویت و مسئول مؤسسه بروج در مشهد‌ در گفت‌وگو با ایکنا از خراسان رضوی، همزمان با نهم ربیع‌الاول و آغاز امامت امام زمان(عج)، اظهار کرد: یکی از مقوله‌های بسیار مهمی که در اسلام مطرح و تأکید شده بحث نوع‌دوستی است. یعنی من به‌عنوان یک مؤمن باید هم‌نوع خود را دوست داشته باشم، به طوری‌که این موضوع در روایات هم آمده است. برخی از مردم که به مؤمنین محبت نمی‌کردند اهل بیت(ع) آن‌ها را از خود طرد کرده و می‌گفتند ما شما را دوست نداریم، چون شما مؤمنان را دوست ندارید. پس اگر ما بخواهیم خود را به امام نزدیک کنیم باید محبت به مؤمنان را فراموش نکنیم. از این‌رو می‌توان گفت که یک روش نشان دادن حب و دوستی  به امام زمان(عج)، محبت و رحم کردن به مؤمنین است.

وی افزود: امروزه اگر ما بخواهیم به وظایف خود عمل کنیم، اولین وظیفه در این شرایط آن است که محبت و رحم به مؤمنین داشته باشیم. این در حالی است که برخی افراد به این امر اعتقادی ندارند و آن را نادیده می‌گیرند. در حالی‌که توقع امام از ما در مرحله اول این است که نسبت به مؤمنین، مهربان باشیم که این مهر و محبت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، به‌گونه‌ای که در روایات بسیاری نیز به این موضوع تأکید شده است.

محمدی تصریح کرد: در این ایام که گرفتاری‌ها زیاد شده توقع اصلی امام زمان(عج) از ما همین نوع‌دوستی و عمل کردن به وظایف دینی است که این دو مقوله از اهمیت بسیاری برخوردار است و امروزه ما شاهد هستیم که برخی از افراد نسبت به دین، کم‌دغدغه و یا بی‌دغدغه شده‌اند، در حالی‌که این دغدغه‌مندی و تعهد نسبت به دین و کار برای خدا از جمله مواردی است که مهدی موعود(عج) از ما انتظار دارد تا نسبت به این امور بی‌توجه نباشیم.

ترویج معرفت امام زمان(عج)

مسئول مؤسسه بروج در مشهد گفت: مهم‌ترین کار در مواجه با گسترش مهدویت، آن است که بحث معرفت امام زمان(عج) را ترویج دهیم و شناخت جایگاه ایشان و درک وظایف ما در مقابل امام نیز از جمله موارد دیگر در نشان دادن حب و دوستی به امام زمان(عج) است که معمولاً هم افراد نسبت به این موارد، غفلت و تمام توجه خود را به زمان ظهور این امام بزرگوار منعطف کرده‌اند. در حقیقت ما باید بدانیم آیا امامی که منتظر ظهورش هستیم را می‌شناسیم؟ آیا جایگاه آن امام را شناخته‌ایم؟ و آیا به وظایف خود در برابر ایشان به‌خوبی عمل کرده‌ایم؟

وی اضافه کرد: در حال حاضر که در زمان غیبت کبری به سر می‌بریم، نباید به تکالیفی که بر عهده ما قرار دارد بی‌توجه باشیم و چنانچه اگر اینگونه باشد و بگوییم که ما منتظر امام زمان هستیم، بی‌فایده است؛ چرا که اساساً این نوع انتظار، انتظاری پوشالی است و مفهوم صحیحی ندارد. اگر امروز مردم، امام خود را به‌خوبی بشناسند، از او به‌‌خوبی تبعیت و به وظایف خود نیز عمل کنند، در این صورت است که این افراد می‌توانند ادعا کنند و بگویند که اگر امام زمان ظهور کردند در جبهه ایشان خواهند بود. این در حالی است که عده‌ای هم هستند که وظایف خود را در مقابل ایشان رها کرده و با این وجود باز هم خود را منتظر ایشان می‌دانند.

این پژوهشگر حوزه مهدویت تصریح کرد: در حقیقت این روش، روش ناصحیحی است؛ چرا که اگر من در جبهه جهاد، دفاع از امام و در جبهه مبارزه با ظلم باشم در این صورت است که می‌توانم بگویم من سرباز امام زمان(عج) هستم و روزی که امام زمان‌(عج) ظهور کردند نیز ان‌شاءالله بتوانم در جبهه ایشان باشم، اما اگر بنشینم و هیچ کاری  انجام ندهم و فقط بگویم که روزی امام زمان خواهد آمد و کارهای دنیا را سامان خواهد داد و من در آن زمان در رکابش به شهادت برسم، قطعاً باوری غلط است؛ بنابراین ما باید بر روی بحث شناخت امام زمان(عج)، جایگاه ایشان و عمل به وظایف خود، متمرکز شویم تا فرهنگ مهدویت ترویج پیدا کند.

محمدی با اشاره به چگونگی حاصل شدن این شناخت‌ها و آثاری که این شناخت‌ها و ادراک در پی خواهد داشت، گفت: باید به دو شناخت شناسنامه‌ای و دیگری، جایگاهی و رسالتی اشاره کنیم. منظور از شناخت شناسنامه‌ای این است که بدانیم در حال حاضر امام زمان‌(عج) چه کسی است که البته بسیاری از افراد در این شناخت دچار اشتباه شده‌اند.

دو ولایت تشریعی و تکوینی امام زمان(عج)

مسئول مؤسسه بروج در مشهد اظهار کرد: در خصوص شناخت جایگاهی باید گفت که ولایت امام زمان(عج)، ولایت تشریعی است و بر من ولایت تکوینی دارد و ما باید این دو ولایت ایشان را بشناسیم و بدانیم که این دو ولایت از مقوله‌های مهم و اساسی محسوب می‌شوند که البته برخی افراد نیز در مواجه با این دو مقوله با اشتباهاتی مواجه شده و آن جایگاه واقعی ولایتی امام زمان(عج) را متوجه نشده‌ و در نتیجه منحرف شده‌اند.

وی ادامه داد: منظور از ولایت تشریعی این است که ما امام را قانون‌گذار در دین می‌دانیم و معتقد هستیم که مضاف بر آنکه خداوند قوانینی را برای ما قرار داده امام هم می‌تواند در سطح خود قوانینی را کم و زیاد کند و هدایت تشریعی ما را برعهده بگیرد و به نوعی قانون‌گذار باشد. از طرفی نیز منظور از ولایت تکوینی امام آن است که او به دلیل اینکه خلیفه خداست می‌تواند در برخی از امورات خلقت دخالت کند.

محمدی مجموع این دو مقوله را معرفت دانست و افزود: حال که این معرفت حاصل شد باید از امام زمان خود تبعیت کنیم و این تبعیت حاصل نمی‌شود جز با عمل به واجبات و ترک محرمات و این امور همان چیزی است که هم خداوند و هم امام زمان(عج) از ما انتظار دارند.

این پژوهشگر حوزه مهدویت ادامه داد: از جمله واجباتی که می‌توان به آن‌ها اشاره کرد؛ پیروی از ولایت فقیه، دفاع از او و به حق شناختن ایشان در دوران غیبت است که البته افرادی هستند که این امور را جزء مسائل اعتقادی نمی‌دانند. همچنین تشکیل حکومت اسلامی، دفاع از مظلوم، مبارزه با ظالم و امر به معروف و نهی از منکر از جمله وظایفی هستند که ما باید به آن‌ها توجه و عمل کنیم و هنگامی‌که از عمل به واجبات سخن به میان می‌آید، مراد ما تنها نماز خواندن، روزه گرفتن، دادن خمس، زکات و ... نیست، بلکه علاوه بر این وظایف دینی، وظایف اجتماعی بسیاری هم بر عهده ماست که باید نسبت به انجام آن‌ها توجه داشته باشیم. اعمالی داریم که در بعد اجتماعی نیز باید به آن‌ها توجه داشته باشیم و از جمله این واجبات می‌توان به تبلیغ دین و ترویج مهدویت اشاره کرد و در حقیقت این امور از جمله واجبات دینی ما در بعد اجتماعی هستند که باید به آن‌ها توجه داشته باشیم.

چه زمانی می‌توان مدعی زمینه‌سازی برای ظهور موعود بود؟

محمدی با بیان اینکه باید به این موضوع اشاره کرد که ما در چه زمانی می‌توانیم مدعی زمینه‌سازی برای ظهور موعود باشیم، بیان کرد: در واقع آنچه که در خصوص این بحث اهمیت دارد آن است که زمینه را برای پذیرش امام زمان(عج) فراهم کنیم. یعنی وقتی من، هم‌نوع خود را دعوت به مهدویت می‌کنم او نیز هم‌نوع خود را دعوت به مهدویت می‌کند و این کار باعث می‌شود که معارف مهدویت  در زمین گسترش یابد و طبیعتاً هم با این کار به یاران و خواهان امام زمان(عج) افزوده خواهد شد و در نتیجه افزوده شدن به تعداد یاران امام زمان‌(عج) نشان‌دهنده این است که توانسته‌ایم زمینه ظهور مهدی موعود‌(عج) را فراهم سازیم.

مسئول مؤسسه بروج در مشهد تصریح کرد: آنچه برای ما اهمیت دارد آن است که به محبین و پیروان امام زمان(عج) بیفزاییم و البته ممکن است که تعداد این پذیرفته‌شدگان زیاد شود و بسیاری از این افراد تا پیش از ظهور منجی بشریت از دنیا بروند و این سؤال ایجاد شود که آیا پذیرفتن این افراد دیگر قبول نیست؟ در پاسخ به این سؤال باید گفت که هر کسی اگر با حال مهدوی و در حال انتظار از دنیا برود مانند کسی است که در خیمه و رکاب امام زمان(عج) به شهادت رسیده است.