حضرت زینب(س) نهتنها پرستاری از امام زین العابدین(ع) و دیگر بیماران و مصیبتزدگان اهلبیت را بر عهده داشت، بلکه رسالت مهم نگهداری و تبلیغ از نهضت امام حسین(ع) را نیز بهخوبی انجام داد. باید بدانیم پرستاری از بیماران یکی از کوچکترین مسئولیتهای حضرت بوده است، هرچند که پرستاری کار دشواری است و از عهده هر فردی برنمیآید، با اینحال مقام حضرت زینب(س) چنان والا و عظیم است که وی را باید پرستار نهضت و انقلاب حسینی بنامیم، زیرا این پرستاری به مراتب مهمتر و سرنوشتسازتر از پرستاری بیمار بود.
علت نامگذاری این روز به دو دلیل است، اول اینکه از مقام شامخ و شخصیت والای بزرگ بانوی اسلام حضرت زینب(س) تجلیل و یاد این بزرگوار موجب الگوسازی در جامعه شود. دوم اینکه تقویت روحیه زینب(س) گونه در میان پرستاران و تشکر از زحمات و نقش پرارزش پرستار در جامعه پررنگتر شود.
پرستار باید متعهد، با صبر و حوصله باشد تا بتواند ناملایمات شغلی خود را تحمل کند و این مهم از عهده هر فردی بر نمیآید. پرستاران در هنگام شیوع بیماریهای عفونی نقش حیاتی دارند. هر زمان که بحرانی ایجاد شود، چه یک شیوع محلی و چه یک بیماری همهگیر باشد، پرستاران در خط مقدم هستند و با شیوع بیماریهای عفونی، نقش پرستاران در ارائه مراقبتهای ایمن و مؤثر حتی در شرایط استرسزا برجسته میشود.
کروناویروس سارس- کوو 2 که موجب بیماری کووید19 میشود، در اوایل سال 2020 افراد 6 قاره را به بیماری تنفسی کووید-19 مبتلا کرده است. پرستاران مانند همیشه در این مورد نیز نقشآفرینی کردند، آنان از مبتلایان به این بیماری بهطور مستقیم مراقبت و با پیروی از پروتکلهای ایمنی به جلوگیری از شیوع ویروس کمک کردند.
برای مدیریت مؤثر همهگیری، متخصصان بهداشت باید موارد بیماری یا ظهور خوشهها را فوراً شناسایی کنند. چون پرستاران در خط مقدم و موقعیت خاصی قرار دارند، وظیفه آنان در این مورد، شناسایی سریع بیماریهای واگیردار و عوامل بیماریزای عفونی است.
پرستاران اکنون بهطور فعال در همهگیری کووید-19 نقش دارند و بازیکنان اصلی در متوقف کردن همهگیری هستند، بنابراین، باید محیط کار سالم برای آنان فراهم شود تا تلاشهای خود را برای کنترل و مدیریت شیوع تقویت کنند. چنین محیط کاری باید فضایی مناسب برای کارکنان داشته باشد تا احساس راحتی کنند. وظیفه اصلی مدیران این مجموعه نیز اطمینان از اجرای اقدامات مناسب پیشگیری و امنیتی برای کاهش خطرات محل کار خواهد بود. از این لحاظ، مهم است که بیمارستانها از روشهای مناسب کنترل عفونت و تجهیزات محافظت شخصی به مقدار کافی برای کارکنانی که کرونا مشکوک هستند یا بیماری آنان تأییدشده است، برخوردار باشند. ناظران پرستاری باید علاوه بر دستورالعملها و راهنماییهای مربوط به پیشگیری و کنترل عفونت، چگونگی استفاده صحیح تجهیزات محافظت شخصی، دور انداختن آنها و در مورد امنیت محل کار نیز آگاهی داشته باشند. در این راستا، باید در مورد چگونگی انجام خودارزیابی منظم راهنمایی شوند و در مورد چگونگی پیگیری اقدامات قرنطینه یا انزوا، برای محافظت از خود، خانواده و جامعه دستورالعملهای لازم اجرا شود.
در حال حاضر، پرستاران در یک عرصه مبارزه جهانی با بیماری کشنده کووید-19قرار گرفتهاند. یکی از مهمترین بحرانهای تاریخ بشریت که پرستاران سربازان خط مقدم این مبارزه هستند. در ذیل وظایف پرستاران بخشهای مختلف در این همهگیری ذکر شده است.
مراکز بهداشت عمومی امکان دسترسی به خدمات بهداشتی را برای جوامع حاشیهنشین فراهم میکنند. افراد با بودجه محدود یا موانع دیگر، برای دریافت مراقبتهای اولیه به این کلینیکها مراجعه میکنند. پرستاران شاغل در کلینیکهای بهداشت عمومی وظیفه پیشگیری از بیماریها، تقویت سلامت، آموزش بیماران و معالجه را بر عهدهدارند که این وظایف اغلب شامل ارائه خدماتی مانند کنترل فشارخون و کلسترول، غربالگری دیابت، مشاوره رژیم غذایی، واکسیناسیون، تنظیم خانواده و غربالگری رشد کودکان است. علاوه بر این پرستاران به بیماریهای مزمن مانند دیابت یا بیماریهای واگیردار مانند آنفلوآنزا و یا سرماخوردگی نیز میپردازند.
طی شیوع بیماری، پرستاران شاغل در کلینیکهای بهداشت عمومی معمولاً وظایف منظم خود را ادامه میدهند. با اینحال، نحوه انجام آنها ممکن است در تلاش برای محدود کردن شیوع بیماری و محافظت از سلامتی بیماران تغییر کند. به عنوان مثال طی یک همهگیری بسیار عفونی مانند کووید-19، پرستاران ممکن است بیماران را از طریق تلفن غربال کنند، ملاقات بهداشت رفتاری را از راه دور انجام دهند، انجام وظایف اضافی از جمله آموزش بیماران در مورد انزوا و قرنطینه نیز از طریق خطوط تلفن انجام شود.
پیشگیری پاسخی ایدهآل به یک بیماری همهگیر جهانی است. کلید پیشگیری شناخت زودهنگام است و پرستاران کلینیکهای بهداشت عمومی که ارتباط منظم و مداوم با اعضای جامعه دارند در تشخیص علائم بیماریهای عفونی جدید یا بیماریهای دوباره عودکننده نقش بهسزایی دارند. بهعلاوه، پرستاران به کلینیکها کمک میکنند تا علائم را ردیابی کنند. آنان همچنین میتوانند به بیماران مراجعه کرده و در مورد انتقال بیماری و نحوه محافظت از خود و دیگران به آنان آموزش دهند. با آموزش بیماران در مورد رعایت فاصله اجتماعی، شستوشوی مناسب دست و سایر روشهای بهداشتی، پرستاران میتوانند به جلوگیری از شیوع بیماری عفونی کمک کنند.
ماهیت پرستاری از راه دور میتواند به منبع عالی خدمات بهداشتی در هنگام شیوع بیماری تبدیل شود. از آنجاکه به تماس نزدیک احتیاج ندارد میتواند خطر شیوع بیماری را کاهش دهد در حالیکه همچنان برای بیماران این امکان را فراهم میکند که خدمات بهداشتی مورد نیاز خود را دریافت کنند. برای نمونه، افراد با علائم خفیف آنفلوانزا که نیاز به مراقبت در خانه دارند، بدون اینکه از خانه خارج شوند میتوانند دستورالعملهای دارو، استراحت و راهنمایی برای مراقبت دریافت کنند. به اینترتیب، بیماری که دچار نقص ایمنی است در معرض بیماری قرار نمیگیرد. پرستاران ارائه دهنده خدمات از راه دور در هنگام شیوع بیماری همهگیر بیماران را ارزیابی و اولویتبندی میکنند و اطلاعات اصلی در مورد سلامت را بهسرعت به آنها ارائه میدهند. علاوه بر این، افراد مسن، افراد مبتلابه اختلالات خود ایمنی یا هر فرد در گروه خاص که در معرض خطر با عفونت جدی قرار دارد، میتواند در خانه بماند، اما مراقبتهای معمول بدون قرار گرفتن در معرض خطر را دریافت کند.
بیماریهای عفونی میتوانند تهدیدی جدی برای بیماران مسن به دلیل مشکلات سلامتی و سن بالا باشند. به همین دلیل، هنگام شیوع بیماری مانند کووید-19، پرستاران خانههای سالمندان باید اقدامات احتیاطی بیشتری را برای محافظت از بیماران خود در برابر عفونت انجام دهند و قوانین سختگیرانهای را برای جلوگیری از شیوع بیماری در این مراکز رعایت کنند. بهعنوان مثال، پرستاران، بیماران را از نظر علائم بیماری ردیابی میکنند. به این ترتیب، اگر فردی آلوده شود، پرستاران میتوانند بلافاصله نسبت به قرنطینه وی اقدام کنند. پرستاران در خانه سالمندان همچنین باید اطمینان حاصل کنند که همه اعضای کارکنان از تجهیزات پزشکی مانند ماسک و دستکش به طور مؤثر استفاده میکنند.
خانههای سالمندان معمولاً پذیرای بیماران ترخیص شده از بیمارستان هستند. طی شیوع بیماری، این کار از طرف پرستارانی که باید در کنار یک بیمار سالم از یک بیمار بالقوه مسری مراقبت کنند، هوشمندانه است. در چنین شرایطی، پرستاران ممکن است راهبردهایی را تدوین کنند تا اطمینان حاصل شود که این بیماران از بقیه جمعیت مرکز جدا هستند. در صورت امکان، آنان کارکنان بیشتری را برای مراقبت بهتر اختصاص میدهند. علاوه بر این طی شیوع بیماری، خانههای سالمندان پذیرای بازدیدکنندگان نیستند. این عدم تعامل اجتماعی میتواند احساس تنهایی و افسردگی سالمندان را افزایش دهد. در نتیجه، پرستاران مسئولیت تأمین حمایت عاطفی از بیماران را نیز بر عهده خواهند داشت.
پرستاران در خانههای سالمندان وظایف مختلفی دارند. این پرستاران در هر دو ظرفیت نظارتی و بالینی برای اطمینان از رفاه حال بیماران کار میکنند. بیماران در خانه سالمندان تحت مراقبت چندین متخصص پزشکی، پرستار، دستیار پرستاران و پزشک عمومی هستند. پرستاران اغلب بر دستیاران نظارت میکنند تا اطمینان حاصل کنند که بیماران از مراقبت باکیفیت برخوردار هستند. برخی وظایف پرستاران در این مراکز، نظارت بر بهداشت بیماران، تجویز دارو، بررسی فشارخون، دما و ضربان قلب، پایش و درمان بیماران مبتلابه بیماری آلزایمر و دیابت و شروع برنامههای درمانی است. به طورکلی، پرستاران خانههای سالمندان مراقب سلامت کلی بیماران هستند و از ارائه مراقبتهای لازم اطمینان حاصل میکنند. آنان همچنین با خانواده بیماران ارتباط برقرار میکنند و آنها را در مورد هرگونه تغییر در سلامتی یا نیازهای اضافی بیمار مطلع میکنند.
شیوع بیماریهای عفونی میتواند واحدهای مراقبتهای ویژه (ICU) را تحتفشار قرار دهد. افزایش تعداد بیشتر بیمارانی که نیاز به مراقبتهای ویژه دارند، ممکن است پرستاران را تحتفشار کاری زیادتری قرار دهد؛ بنابراین، پرستاران مراقبتهای ویژه با چالشهای فراوانی روبهرو میشوند. پرستاران این بخش در تصمیمگیری در مورد اینکه کدام بیماران میتوانند به سایر واحدها ترخیص شوند، چگونه میتوان دستگاههای تنفسی را با استفاده از سایر روشهای درمانی جایگزین کرد، بیمارانی که احتمال بهبودی آنان وجود ندارد و باید از ونتیلاتور جدا شوند و از آنها برای بیمارانی که احتمال بهبودی دارند استفاده کرد، تصمیمگیری میکنند. علاوه بر نیاز به تصمیمگیری دشوار در هنگام شیوع بیماری، پرستاران ICU ساعات طولانی، ناراحتی جسمی ناشی از استفاده طولانیمدت از ماسک و سایر لباسهای حفاظتی و اضطراب در مورد سلامتی بیماران و سلامتی خود را تجربه کنند. طی بیماری همهگیر کووید-19، بسیاری از پرستاران ICU در شرایط آزاردهندهای قرار گرفتند؛ پرستاران ICU در ساعات آخر زندگی بیماران را آرام کرده و با عزیزان بیماران تماس گرفته تا از آنان خداحافظی کنند. باوجود این تجارب ناراحتکننده طی شیوع بیماری، پرستاران ICU از بیماران مراقبت و برای بهبودی آنان تلاش میکنند.
نقش پرستاران در بخش اورژانس در واقع پاسخ سربازان خط مقدم به بیماریهای همهگیر است. پرستاران این مراکز معمولاً وظیفه مراقبتهای اولیه از بیماران مبتلابه بیماری عفونی را بر عهده دارند. آنها مسئولیت خود با ارزیابی علائم شروع میکنند. هنگامیکه بیماران با آمبولانس به اورژانس میرسند، پرستاران در مورد علائم حیاتی و نیازهای فوری بیماران با پیراپزشکان مشورت میکنند. با توجه به پروتکلهای بخش آنان، پرستاران ممکن است آزمایشها و درمانهایی را برای بیمار عفونی مورد نظر انجام دهند که میتواند شامل تأمین اکسیژن یا داروهایی باشد که وضعیت بیمار را تثبیت کند.
طی شیوع بیماریهای بسیار عفونی مانند بیماری همهگیر کووید-19، بیمارستانها ممکن است واحدهای جداگانهای را برای افراد آلوده ایجاد کنند. پرستاران بخش اورژانس بیماران قرنطینهای را تحت آزمایش قرار میدهند و نقشی اساسی در پیشگیری از بیماریهای عفونی دارند. با اقدامات احتیاطی اضافی که به جلوگیری از شیوع بیماری کمک میکند، مانند استفاده صحیح از تجهیزات حفاظت شخصی و اقدامات فاصلهگذاری اجتماعی میتوانند از شیوع بیماری جلوگیری کنند.
پرستاران اورژانس اغلب بیماران با شرایط وخیم را درمان میکنند. بخشهای اورژانس با غیرقابل پیشبینیترین مشکلات بهداشتی، مراقبت از قربانیان تصادفات رانندگی، قربانیان تیراندازی و افرادی که دچار ایست قلبی شدند، روبهرو هستند. بیماران تحت درمان در این بخش تقریباً با هر نوع مشکل سلامتی، از درد حاد شکمی تا شکستگی استخوان مواجه هستند که نیازمند اقدام سریع پرستاران برای ثبات بیمار هستند. این بیماران شامل همه گروههای سنی است. پرستاران میتوانند از نوزادان، افراد مسن، کسانی که دارای مشکلات جدی روانی هستند نیز مراقبت کنند.
در روز گرامیداشت مقام پرستار، زمان آن فرارسیده است که به پرستاران توجه بیشتری شود تا بتوانند بر ارائه مراقبت از بیمار تمرکز کنند و این به معنای کاهش فعالیتهای غیرضروری، اضافی و اغلب استرسزا است. این تغییر برای کاهش خسارات ناشی از فرسودگی کارکنان ضروری است، زیرا علت اصلی این استرس، کار بسیار است.
در حال حاضر، بیش از هر زمان دیگری نقش کارکنان مراقبتهای بهداشتی در جامعه مشخص شده است، آنان مهارتها و همدلی را با دقت در همآمیخته تا خدمات درمانی بهتری ارائه دهند. به طور معمول، پزشکان و پرستاران مجبورند ساعتهای طولانی فعالیت جسمی و ذهنی داشته باشند و در اوضاع کرونایی کنونی این فعالیتها افزایشیافته و در نتیجه باید برای ارتقاء جسم و روح آنان بیشتر تلاش کرد. به همین دلیل توصیه میشود که کارفرمایان با بهینهسازی محیط کار به مراقبت از سلامت جسمی و روحی کارکنان خود کمک کرده و اطمینان حاصل کنند که در این زمان بسیار چالشبرانگیز تا حد امکان راحت هستند.
از آنجاییکه بحران کووید-19رو به گسترش است، بسیار مهم است که همه ما قدردان و سپاسگزار کارکنان کلیدی مراقبتهای بهداشتی باشیم و سلامت آنان تضمینکننده سلامت بیماران و جامعه است.
حس احسان و نوعدوستی فقط در شغل پرستاری خلاصه نیست؛ بانویی که همسر جانبازش را یاری میکند، مادری که سالها از فرزند معلولش پرستاری میکند، نیکوکاری که به معلولان و سالمندان رنجور کمک میکند، همه نام پرافتخار پرستاری بر سینهدارند، روز پرستار بر همه آنان مبارک باد.
راحله بختیاری، مترجم و خبرنگار ایکنای خراسان رضوی
منابع:
www.wgu.edu
online.ahu.edu/blog
ncbi.nlm.nih.gov
انتهای پیام