به گزارش ایکنا از قم، بیستوچهارم آبان ماه سالروز رحلت مفسر کبیر قرآن علامه طباطبایی (ره) است، به همین مناسبت مرتضی نجفی قدسی، مدیر سابق دارالقرآن علامه طباطبایی در گرامیداشت چهلمین سالگرد ارتحال ایشان یادداشتی را ارائه کرده که در ادامه میآید:
یکی از این عالمان ربانی که در عصر دوران ما بسیار درخشنده و اثرگذار بوده حضرت آیتالله علامه سیدمحمد حسین طباطبایی (رض) صاحب تفسیر شریف المیزان است و هم اکنون چهل سال از رحلت این عالم بزرگ میگذرد.
استاد شهید مرتضی مطهری که خود از برجسته ترین شاگردان علامه طباطبایی است در توصیف او می گوید: او مرد بسیار عظیم و جلیلالقدری است، مردی است که صد سال دیگر باید بنشینند و آثار او را تجزیه و تحلیل کنند و به ارزش او پی ببرند، این بیان شهید مطهری حاکی از آن است که علامه طباطبایی مختص زمان خود نبوده است، بلکه او شخصیتی ماندگار در عالم اسلام و قرآن است که نام او و تفسیرش همیشه باقی خواهد ماند و آیندگان بیشتر از معارف او بهره مند خواهند شد.
از زمانی که شهید مطهری این بیان را داشته، حدود ۴۵ سال میگذرد و دقیقا در این مدت سیر صعودی آشنایی جوامع حوزوی و علمی را با افکار و آرای شخصیت علامه طباطبایی شاهد هستیم و هنوز این ظرفیت کامل نشده و امیدواریم در سالهای آینده درخشش تفسیر المیزان و دیگر آثار علمی و سلوک اخلاقی عملی و عرفانی این عالم بزرگ هر چه بیشتر جهانیان و مشتاقان دانش و هدایت را از خرمن معارف گرانسنگ خود مستفیض فرماید.
علامه طباطبایی یکی از دست پروردگان مکتب اهلبیت(ع) و نمونههای عالی حوزههای علمی شیعی و موجب افتخار برای عالم اسلام و تشیع است، او در مدتی که در نجف اشرف تحصیل کرد از محضر عالمان بزرگی چون حضرات آیات سیدابوالحسن اصفهانی، میرزای نائینی، محمد حسین غروی اصفهانی معروف به کمپانی، سیدمحمد حجت کوه کمری، سیدابوالقاسم خوانساری و سید علی قاضی طباطبایی کسب فیض کرد و پس از ۱۰ سال به تبریز بازگشت و در روستای شادآباد به زراعت و کشاورزی مشغول شد البته در این مدت به کار علمی هم مشغول بود و برخی از کتابها و رسالههای علمی ایشان مربوط به همین دوره است و نگارش تفسیر البیان فی الموافقة بین الحدیث و القرآن را آغاز کرد که ناتمام ماند.
این اثر از اول قرآن تا پایان سوره یونس را در برمیگیرد و به زبان عربی است و توسط ناشران بیروتی چاپ و منتشر شده است؛ همت اصلی ایشان پرکردن خلاءهای موجود در حوزههای علمیه بود که به تشخیص ایشان تفسیر قرآن و دروس فلسفی از جمله نیازهای آن دوران بوده و آنقدر بر این مبنا پیش رفت که او را احیاگر علوم عقلی و تفسیر قرآن در حوزه های علمیه میدانند.
نگارش تفسیر المیزان در مدت قریب ۲۰ سال و همچنین تالیف کتابهای بدایةالحکمه، نهایةالحکمه، اصول فلسفه و روش رئالیسم، شیعه در اسلام، سننالنبی(ص)، حاشیه بر کفایةالاصول و دهها رساله علمی در موضوعهای مختلف از فایدههای دوران اقامت علامه طباطبایی در قم است.
تربیت شاگردانی عالم و فاضل و مهذب از ویژگیهای برجسته علامه طباطبایی است که کمتر عالمی را میتوان یافت که اینقدر شعاع وجودیاش گسترده باشد بهطوری که بسیاری از بزرگان امروزی و دیروزی حوزههای علمیه از شاگردان ایشان محسوب میشوند که نگاهی به اسامی بخشی از آنها این معنا را کاملا به اثبات میرساند که عبارتند از شهید آیتالله مرتضی مطهری، شهید آیتالله سید محمّد حسین بهشتی، شهید محمد مفتح، شهید سید مصطفی خمینی، شهید محمد جواد باهنر و حضرات آیات و حجج اسلام آقایان سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، سید عزالدین زنجانی، حسینعلی منتظری، مهدوی کنی، فاضل لنکرانی، حسن زاده آملی، محمد تقی مصباح یزدی، سیدعلی خامنهای، عبدالله جوادی آملی، حسین نوری همدانی، ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، محمد یزدی، حسین مظاهری، شبیری زنجانی، سیدهاشم رسولی محلاتی، یحیی انصاری، ابراهیم امینی، سیدمحمد علی موحد ابطحی، طاهری خرمآبادی، امام موسی صدر، اکبر هاشمی رفسنجانی، عزیزالله خوشوقت، محمدی گیلانی، ربانی شیرازی، صادقی تهرانی، علی قدوسی، سید محمد ضیا آبادی، سیدعبدالله فاطمی نیا، عباس محفوظی، سیدمهدی حسینی روحانی، مجتبی تهرانی، حسین شب زندهدار، سعادتپرور، عبدالعلی فقهی و دهها شاگرد عالم و ممتاز دیگر از نتایج وجودی حضرت علامه طباطبایی در حوزه علمیه محسوب میشوند.
پرتو وجود علمی علامه طباطبایی تنها به حوزههای علمی محدود نمیشد بلکه شعاع علمی ایشان، استادان بزرگ دانشگاهها و محافل علمی آن روز را هم در برمیگرفت که حضور ۲۰ ساله علامه طباطبایی در مهمترین جلسههای علمی فلسفی استادان دانشگاههای تهران و با شرکت پروفسور هانری کربن فیلسوف مشهور فرانسوی که شیفته علامه طباطبایی شده بود و سفرهای متعدد به ایران داشت و از محضر علامه طباطبایی بسیار کسب فیض کرد و حتی آثار ایشان را به غرب و اروپا برد از جلوههای حیات علمی علامه طباطبایی به حساب میآید.
بخشی از گفتوگوهای علمی علامه طباطبایی و پروفسور هانری کربن سالها پیش از انقلاب به همت شهید محمدجواد باهنر و مرحوم آیتالله هاشمی رفسنجانی در مجلهای به نام مکتب تشیع به چهار زبان فارسی، عربی، فرانسوی و انگلیسی چاپ و منتشر شده و دیگر آثار و خروجیهای این محافل علمی نیز توسط استادان بزرگ آن روز در داخل و خارج کشور انتشار یافته است.
از همه اینها که بگذریم عشق و ارادت علامه طباطبایی به آستان امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل (ع) بسیار عالی و مثال زدنی است و داستانهای زیادی در این زمینه نقل شده است.
او در مجالس روضهخوانی اهل بیت بسیار عاشقانه شرکت میکرد و با تمام وجود میگریست و حتی حاضر بود تمام ثواب تفسیر المیزان و دیگر آثار علمیاش را با یک بیت شعری که مثلا ایرج میرزای شاعر که در رثای حضرت علیاکبر(ع) امام حسین(ع) سروده است، عوض کند و این نهایت عشق و دلدادگی ایشان را به آن حضرت را میرساند.
انتهای پیام