ازدواج به عنوان تکمیل‌کننده دین، امری فراجسمی است

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، محمدعلی انصاری، مفسر قرآن و صاحب تفسیر مشکاة، در نشست مجازی با موضوع «حقیقت و محبوبیت ازدواج» که امروز، 7 آذرماه برگزار شد، اظهار کرد: خداوند در قرآن و در آیه 21 سوره روم در خصوص ازدواج می‌فرماید: «وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ؛ و باز یکی از آیات او آن است که برای شما از جنس خودتان جفتی بیافریند که در کنار او آرامش یافته و با هم انس گیرید و میان شما رأفت و مهربانی برقرار فرمود. در این امر نیز برای مردم بافکرت ادله‌ای از علم و حکمت حق آشکار است.» یعنی انسان موجودی است که به صورت زوج آفریده شده است و دوپاره به صورت مونث و مذکر دارد، که خداوند برای آن تعبیر زوج را به کار می‌برد. 

وی ادامه داد: اگر بخواهیم واژه زوج را از لحاظ لغت شناسایی کنیم، در زبان عرب تقارن، همپوشی و همانندی را زوجیت تعبیر می‌کنند، که البته این تعبیر فقط برای انسان‌ها نیست و تمامی موجودات زنده را شامل می‌شود. در آفرینش خداوند این دوپاره بودن انسان مختصات و مشترکاتی را به همراه می‌آورد، این مختصات گاهاً در وجود یکی از زوجین وجود دارد و مشترکات هم در وجود هر دو زوج یافت می‌شود. لذا انسان‌ها با این مشترکات و مختصات یکدیگر را تکمیل کرده و با ازدواج موجب تکمیل مفهوم انسانی و برکات دیگر خداوندی می‌شوند. 

صاحب تفسیر مشکاة بیان کرد: مفهوم زوجیت و تقارن در زبان و ادبیات پارسی ما از مفاهیم بسیار مهم در آموزه‌های دینی محسوب می‌شود. در این باره پیامبر مکرم اسلام(ص) فرموده‌اند: «هیچ منفعت و نعمتی نمی‌تواند بعد از نعمت آشنایی با اسلام و حقایق دروغی اسلام مانند نعمت زوجیت باشد»، یعنی کلمه زوج شامل مرد و زن به صورت پایاپای می‌شود و هر دو جنس را پوشش می‌دهد. لذا کلمه «زوجه» در زبان ادبا پسندیده نیست و حتی قرآن هم از آن استفاده‌ای نکرده است و در تمامی آیات واژه زوج را به کار برده است. 

انصاری تصریح کرد: با توجه به حدیث ذکر شده حضرت رسول(ص) هیچ نعمتی را بالاتر از نعمت ازدواج نمی‌پندارد و آن را موهبتی الهی بعد از نعمت حقایق اسلام محسوب می‌کند، به همین دلیل وقتی که بحث یافتن جفت و زوج مطرح می‌شود، توصیه‌های عجیبی به میان می‌آید. همچنین در خصوص ازدواج تعبیر احراز دین بیان می‌شود و نبی مکرم اسلام می‌فرماید: «مَنْ تَزَوَّجَ فَقَدْ أَحْرَزَ نِصْفَ دِينِهِ فَلْيَتَّقِ اَللَّهَ فِي اَلنِّصْفِ اَلْبَاقِي؛ هر كه ازدواج كند نصف دين خود را حفظ‍‌ كرده و درباره نصف ديگر تقوى پيشه كند.» باید دریابیم که طبعاً مقصود ازدواج اغنا و ارضای جنسی نیست که با رفع این نیازها نصف دین تکمیل شود، بلکه سخن از امر ازدواج به عنوان تکمیل‌کننده دین امری فراجسمی است. 

این مفسر قرآن اظهار کرد: بیشتر از آنکه سهم جسم در ازدواج دخیل باشد، سهم روح و جان انسان اهمیت دارد که تأمین و تکامل می‌یابد. درست است که این ازدواج تضمین بقا و تداوم نسل انسان را به همراه دارد، اما باید به هر بعد ازدواج به صورت کامل و مستقل پنداشت. در حدیثی از پیامبر اکرم(ص) در بحار الانوار نقل شده است: «قالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله: لرجُلٍ اسمُهُ عَكّافٌ: ألَكَ زَوجَةٌ؟ قالَ: لا يا رسولَ اللّه، قالَ: أ لَكَ جارِيَةٌ؟ قالَ: لا يا رسولَ اللّه ، قالَ: أفَأنتَ مُوسِرٌ ؟ قالَ: نَعَم، قالَ: تَزَوَّجْ، و إلاّ فَأنتَ مِنَ المُذنِبِينَ؛ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به مردى به نام عكّاف فرمود: آيا همسرى دارى؟ عرض كرد: خير اى رسول خدا. پرسيد: آيا كنيزى دارى؟ عرض كرد: نه، يا رسول اللّه. پرسيد: آيا توان مالى دارى؟ عرض كرد: آرى. پيامبر فرمود: ازدواج كن، و گرنه از گنهكاران هستى» یعنی پیامبر اکرم(ص) به او هشدار می‌دهد زیرا نباید از این دستور مهم و سنت الهی سرپیچی کرد.