حجتالاسلام عباس علیدادی، پژوهشگر قرآنی در گفتوگو با ایکنا از خراسان رضوی، اظهار کرد: قرآن میفرماید: «ألا بذکر الله تطمئن القلوب»؛ با یاد خدا دلها آرامش مییابد. البته این یاد خدا صرفاً ذکر زبانی نیست که تسبیح به دست بگیریم، بلکه یاد رحمت، مهربانی و قدرت لایزال الهی است؛ خدایی که ما را میبیند، صدای ما را میشنود و خود از مؤمنان دفاع میکند و وعده نصرت داده است.
وی با تأکید بر اینکه این یاد خدا فراتر از تشریفات ظاهری و ذکر زبانی، یک حضور قلبی و درک حقیقی از رحمت، مهربانی و قدرت بیانتهای الهی است، افزود: با استناد به آیات کلامالله مجید، یاد خدا صرفاً به بلند کردن تسبیح و تکرار اذکار خلاصه نمیشود، بلکه درک این حقیقت است که خداوند ناظر اعمال ما، شنوای راز و نیازهای ما و مهمتر از همه، مدافع و یاریگر مؤمنان است؛ وعدهای که در قرآن کریم بارها به آن اشاره شده است. این یاد الهی همان معنای «لاتحزنوا» (غمگین نباشید) است که در قرآن به ما یادآوری میشود؛ اینکه اطمینان داشته باشیم خداوند همواره با ماست.
این پژوهشگر قرآنی تأکید کرد: قدرت لایزال الهی، ورای تمام قدرتهای ظاهری و ساختگی بشر است؛ قدرتی که در مقابل آن، توان ابرقدرتها با سلاحهایی همچون اف ۳۵ یا سلاحهای هستهای رنگ میبازد.
علیدادی به داستان سپاه ابرهه اشاره کرد و گفت: خداوند به اراده خویش لشکر عظیم او را در هم کوبید. بنابراین این درک که خداوند شاهد و ناظر اعمال ماست و بر تمام جوانب امور آگاه است، به انسان آرامش میبخشد تا بتواند از روزهای سخت و پرچالش عبور کند.
وی تصریح کرد: آیات قرآن بارها و بارها بر خاطره نصرتهای الهی در دوران ضعف و کمبود تأکید دارند. «فَذَکِّر» (پس یاد کن) بارها در قرآن آمده است؛ یادآوری روزهایی که تعدادمان اندک بود، اما خداوند ما را یاری کرد، و روزهایی که سینههایمان تنگ شد و خداوند گشایش بخشید. توجه به این آیات، انسان را در برابر مشکلات صبور و استوار میکند.
این پژوهشگر قرآنی تفاوت بنیادین میان مؤمنان و دشمنان را در همین نگاه به نصرت الهی دانست و بیان کرد: اگر شما آسیب میبینید، دشمن ما هم میبیند؛ اما فرق میان شما و دشمنانتان این است که شما به رحمت الهی امیدوارید. کشتگان ما شهید و نزد خداوند زنده محسوب میشوند، در حالیکه دشمنان، کشتههای خود را صرفاً کشته میدانند و از امید به معاد و حیات اخروی بیبهرهاند. این امید به آینده و پاداش الهی است که استقامت و توان ما را در عبور از مشکلات افزایش میدهد، در حالیکه دشمن، فاقد این پشتوانه معنوی، در نهایت متلاشی خواهد شد.
وی ادامه داد: وقتی انسان به آینده امید دارد، آرامش مییابد. بنا به وعدههای قرآنی، سختیهای چند صباحی در برابر نصرت وعده دادهشده الهی ارزشی ندارد. خداوند در قرآن وعده داده است که اگر استقامت کنیم، ما را یاری خواهد کرد.
علمدادی بیان کرد: یکی از ویژگیهای «متقین» (پرهیزگاران)، ایمان به غیب است و خداوند وعده داده است که در صورت استقامت، فرشتگان را یاریگر ما خواهد فرستاد؛ گاه با پنج هزار فرشته در برخی جنگها. این امدادهای غیبی پدیدههایی نیستند که تنها در گذشته رخ داده باشند.
وی به نمونههای عینی چون صحرای طبس و دوران دفاع مقدس اشاره کرد و گفت: این روزها نیز نصرت الهی را در ایستادگی ایران در برابر قدرتهای بزرگ جهان شاهد هستیم. ایران در این عرصه تنها ایستاده و نه از قدرتهایی چون روسیه و چین، بلکه تنها به نصرت الهی تکیه کرده است.
این پژوهشگر قرآنی گفت: باور به این حقیقت که خدا با ماست، در آیات متعدد قرآن تأکید شده است. خداوند در داستان حضرت موسی(ع) از امید به خدا و نصرت او یاد میکند، زمانی که اصحاب حضرت موسی(ع) در مواجهه با سختیها ناامید شدند. حضرت موسی(ع) گفت: خدا با ماست و راهی پیش پای ما خواهد گذاشت. خداوند این آیات را آورده است تا به ما یادآوری کند همان خدایی که حضرت موسی(ع) را از چنگال فرعون، حضرت ابراهیم(ع) را از دست نمرود و حضرت محمد (ص) را از شر مشرکان نجات داد، همان خدا با همان قدرت، رحمت و رحمانیت امروز نیز همراه ماست. توجه به این معیت الهی، آرامشبخشترین داروی روحی برای انسان است.
انتهای پیام