مشهد در سوگ خورشید هشتم

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، امام رضا(ع) برای زائر و مجاور، برای مایی که در سایه‌سار حریم رضوی بالیده‌ایم فراتر از یک پیشوا است؛ او پناه، رفیق روزهای تنهایی و تکیه‌گاهی است که در هیاهوی جهان، آرامش محض را به روح‌مان تزریق می‌کند؛ بنابراین شام شهادت هشتمین اختر تابناک آسمان امامت در مشهد تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه گویی تمام شهر در سوگ نزدیک‌ترین عزیزش به ماتم نشسته. امشب این شهر نه‌تنها جغرافیای خراسان که قلب تپنده جهان تشیع است.

 

در شام شهادت امام هشتم(ع)، مسیرهای منتهی به حرم مطهر رضوی تصویری از دلدادگی را رقم می‌زنند؛ تراکم زائران در مسیرهای منتهی به حرم به قدری زیاد است که گام‌ها در هم گره خورده و راه برای حرکت پیوسته سخت می‌شود. این ازدحام کم‌سابقه، زائران را به‌سمت کوچه‌های فرعی می‌کشاند؛ کوچه‌هایی که حالا خود به شریان‌های اصلی این پیاده‌روی آیینی تبدیل شده‌اند و علی‌رغم شلوغی، مسیر را برای رسیدن به صحن و سرای حضرت هموارتر می‌کنند.

 

هوا آکنده از رایحه خوش اسپند است که با خنکای عطرهای برخاسته از مه‌پاش‌های تعبیه شده در مسیر، در هم می‌آمیزد. در طول مسیر، نگاه‌ها به تمثال شهدایی گره می‌خورد که تصویرشان بر دیواره‌های شهر نقش بسته است و دیدن آن‌ها لب را ناخودآگاه به صلوات مهمان و دل را به دعا برای عاقبت‌به‌خیری مشتاق می‌کند، نوای مداحی‌هایی که از گوشه‌وکنار به گوش می‌رسد نیز دل‌هایی که از شور حسینی سرشار هستند را راهی کربلا و گام‌ها را برای رسیدن به ضریح انیس‌النفوس، تندتر می‌کند.

 

 

حریم رضوی شلوغ‌تر از همیشه است؛ گویی تمام جهان در این نقطه متمرکز شده‌ است. یافتن جای خالی در میان خیل عظیم  زائران، دشوارتر از همیشه به نظر می‌رسد، اما این سختی حلاوت حضور را دوچندان می‌کند. زائر گوشه‌ای روی سنگ‌فرش‌های صحن قامت به نماز می‌بندد؛ نمازی که سجده‌هایش بوی سپاس می‌دهند و آن لحظه، فارغ از هیاهوی جهان خدای را هزاران بار شکر می‌کند که در شام غریبان خورشید خراسان، توفیق حضور در امن‌ترین حریم الهی و نزدیک‌ترین نقطه به عرش، روزی‌اش شده است.