گروه حوزههای علميه: استاد حوزه علميه ايلام بر لزوم تبدل شدن قرآن و حديث به عنوان دروس اصلی حوزه و شرط ارتقای تحصيلی در حوزه به عنوان دو راهكار اساسی برای خروج قرآن و حديث از مهجوريت در حوزههای علميه تاكيد كرد.
حجتالاسلام والمسلمين يونس گلی، استاد حوزه علميه ايلام در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با ذكر اين مطلب كه قرآن پايه و اساس هر فعاليت دينی در حوزه علمی، تبليغی، تهذيبی و فرهنگی است، عنوان كرد: حوزه از ابتدای شكلگيری و به منظور استنباط احكام الهی و تبليغ و نشر آن در جوامع مختلف با قرآن و روايات اهلبيت(ع) كار خود را آغاز كرد و امروز نيز همين دو منبع عظيم هستند كه روح دانشهای حوزوی را تشكيل میدهند.
وی افزود: يكی از مسائلی كه در سالهای اخير به خصوص علمای حوزه به آن اشاره كردهاند، مسئله مهجوريت قرآن در حوزه است كه البته اين گفته در خصوص حوزه سالهای پيشتر نيز حكم میكند؛ مسئلهای كه بايد به سرعت در خصوص آن آسيبشناسی شود.
استاد حوزه علميه ايلام تصريح كرد: قرآن در كنار روايات و احاديث و سيره اوليای الهی دو امانت گرانبهای نبی مكرم اسلام(ص) هستند و هر انسان ديندار بايد در طول شبانه روز خود را با پيوند به اين دو منبع عظيم هدايت، از منشا هدايت سيراب كند؛ به همين دليل است كه هر كاری در حوزه نشر قرآن بايد با حضور روايات ائمه اطهار(ع) نيز همراه باشد.
اين كارشناس فعاليتهای قرآنی حوزه، عنوان كرد: بدون شك مبحث مهجوريت قرآن در حوزه از آن جهت ناشی نمیشود كه حوزويان به قرآن و حديث بیتوجه هستند؛ بلكه اين بحث از آنجا ناشی میشود كه انتظارات از حوزه و حوزويان در اين جهت بسيار زياد است؛ به عنوان مثال همه مردم از حوزويان و طلاب هرچند جوان انتظار دارند سوالات قرآنی خود را از طلاب مطرح كنند و برای آنان پسنديده نيست كه طلبهای به آيات الهی در حوزه حتی حفظ و قرائت و تفسير مسلط نباشد؛ به اين مفهوم كه انتظار مردم نيز از حوزويان تسلط كامل آنان به قرآن است كه عدم تسلط به قرآن يك نقيصه بزرگ محسوب میشود.
وی گفت: برای به واقعيت پيوستنن اين خواسته به حق از حوزه، بايد راهكارهای عملی انديشيده شود؛ در اين زمينه به نظر میرسد بايد قرآن در حوزه از شكل فردی و حاشيهای كه سالهای سال در حوزه ما دنبال میشده است به بطن و ريشه و پايه دروس حوزوی مبدل شود.
گلی اظهار كرد: قرآن و حديث بايد در كنار هم در قالب يك طرح فراگير به اصلیترين دروس حوزه تبدل شوند؛ طلاب بايد تا قبل از رسيدن به درس خارج، در حوزه قرآن به تسلط نسبی برسند و از آن به بعد با رويكرد تخصصی در اين عرصه وارد شوند؛ البته اين امر به منزله غافل ماندن از فقه و اصول نيست بلكه بايد در كنار قرآن و حديث اين علوم نيز تدريس شود.
اين استاد حوزه عنوان كرد: مهجوريت در حوزه در همينجا خلاصه میشود زيرا قرآن و حديث بايد پايه كار باشند و از حالت دروس جنبی و يا فعاليتهای فوق برنامه خارج شوند؛ يكی از راهكارهايی كه در اين زمينه بايد انجام شود، اين است كه طلاب بايد آموزشهای تخصصی در حوزه قرائت و تفسير را در كنار دروس اصلی بگذرانند.
وی افزود: پس از اينكه دروس در حوزه تدريس شد، طلاب بايد برای گذر از يك پايه به پايه بعد و سطحی به سطح ديگر آزمون تخصصی قرآن و حديث را بگذرانند؛ به اين معنی كه طلبهای كه به آيات الهی تسلط نسبی نداشته باشد و پايينتر از حد انتظار باشد و يا طلبهای كه با نهجالبلاغه بيگانه باشد نبايد اجازه حضور در پايههای بالاتر داده شود؛ زيرا انتظار اين است كه طلاب حتما در اين دو زمينه خود را مجهز و مسلط كنند.
معاون تهذيب حوزه علميه استان ايلام اظهار كرد: يكی از دلايلی كه باعث مهجوريت نسبی قرآن در حوزه شده است، نمره محور شدن آموزش است؛ مديران حوزه در شرايط فعالی گريزی برای چيدن برنامههای آموزشی با اين شيوه نديدند و تا كنون فعاليتهای آموزشی با محوريت كتب و دروس قبلی و به شكل نمره و قبولی چيده شده است؛ حتی در دورههای قرآنی نيز همين شكل حكمفرما بوده است ولی در اين عرصه بايد اين شيوه تبديل به احسن شود و نمره محوری از بدنه فعاليتهای آموزشی در حوزه حذف شود؛ زيرا يكی از دلايلی كه شايد برخی از طلاب در فعاليت قرآنی عميق كم كار شدهاند، اين است كه آنان با توجه به فشردگی دروس در حوزه سعی میكنند كتبی را بيشتر مطالعه و مباحثه كنند كه نمره آن در ارتقای تحصيلی آنان نقش مستقيم دارد و به همين دليل است كه كم كم قرآن و حديث به شكل حاشيهای و فوق برنامهای در بدنه فعاليتهای آموزشی حوزه نهادينه شده است.
وی گفت: در اين زمينه بايد با اتخاذ راهكار مستقيم آموزشی اهميت درس قرآن و حديث در حوزه به شكلی نهادينه كنيم كه طلاب قرآن و حديث را به عنوان درس اصلی حوزه مطالعه كنند؛ جالب آنكه هيچ درسی در حوزه شيرينتر و جذابتر و منعطفتر از قرآن نيست و قطعا طلاب از مطالعه تخصصی در قرآن كريم هم حظ معنوی میبرند و هم نقش بسيار مهمی در آينده تبليغی و علمی آنان دارد.
اين استاد حوزه يادآور شد: حوزويان در ادامه كار خود در مقام پژوهشگر، استاد، واعظ، مبلغ و... نيازمند قرآن و حديث هستند، منبری كه در آن آيات الهی و كلام معصومين قرائت شود، منبری پرمخاطب و بینقص و انسانساز خواهد بود و به همين جهت هر فعاليتی كه در آينده، طلاب انجام دهند، بايد با جامعيت قرآن انجام شود.