گروه انديشه: با توجه به آيات ابتدايی سوره مباركه قيامت، باور به قيامت و معاد در تقید انسانها به انجام واجبات و دوری از محرمات، نقشی كليدی دارد و وسيلهای برای كنترل نفس اماره و افزايش تقواست.
|
حجتالاسلام محمد نظری، مشاور امور روحانيان استاندار زنجان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، گفت: يكی از زيربناهای عبادات عملی در عرصه مذهبی باور به معاد است و بدون نگاه صحيح به معاد و آخرت، بسياری از احكام دينی پايههای اصلی خود را از دست میدهند.
وی افزود: پيامبر اكرم(ص) در خطبه معروف شعبانيه در رابطه با روزهداری فرمودهاند؛ «با تشنگی و گرسنگی روزه، تشنگی روز قيامت را به ياد بياوريد»؛ لذا اصلیترين محوريت و بنياد روزهداری آخرتگرايی است.
اين كارشناس مسائل مذهبی ابراز كرد: حضرت فاطمه(س) در رابطه با روزهداری فرمودند؛ «خداوند روزه را بهعنوان عاملی برای تثبيت اخلاص قرار داد» و اين سخن ايشان به اين علت است كه روزه، برخلاف بسياری از اعمال عبادی كه مجموعه از افعال هستند، مجموعهای از ترك مبطلات است و لذا ريا در روزهداری كمتر از ساير عبادات امكانپذير است.
مشاور امور روحانيان استانداری زنجان عنوان كرد: با توجه به آيات ابتدايی سوره مباركه قيامت، باور به قيامت و معاد در تقیّد انسانها به انجام واجبات و دوری از محرمات، نقشی كليدی دارد و وسيلهای برای كنترل نفس اماره و افزايش تقواست.
وی اظهار كرد: باور به خالق و توحيد يكی از گرايشات فطری و غريزی انسانهاست، لذا يكی از اصلیترين و تأثيرگذارترين رسالتهای انبيا، باورمند كردن مردم به قيامت، معاد، دادگاه عدل الهی و آخرتگرايی است، بهطوریكه بيش از يك سوم آيات قرآن كريم كه با بالغ بر 2 هزار آيه را شامل میشود، در بردارنده مفاهيمی چون قيامت و معاد هستند.
اين كارشناس مسائل مذهبی بيان كرد: در حالت كلی انجام فعاليتهايی كه انسان را به ياد مرگ و جهان آخرت بياندازد در دين مبين اسلام سفارش شده است كه در صدرآنها روزهداری بهعنوان يكی از عبادات واجب با محوريت آخرتگرايی مطرح شده و سپس اعمالی چون زيارت اهل قبور، ياد اموات، عيادت از مريضان، شركت در تشييع جنازه، شركت در مراسم ختم و همنشينی با علما و انسانهای وارستهای كه انسان را به ياد خدا و آخرت میاندازند، از جمله فعاليتهای توصيه شده برای افزايش آخرتگرايی هستند.
مشاور امور روحانيون استانداری زنجان در پايان، خاطرنشان كرد: از آنجايیكه در هيچيك از مكاتب الهی مرگ به منزله پايان زندگی و رسيدن به عدم نيست، ياد مرگ نه تنها باعث نااميدی از زندگی نمیشود بلكه اميد به زندگی جاويدان در مأوای اخروی را افزايش داده و سبب تلاش مضاعف انسان میشود.