معصيت سبب جلوگيری از رشد معنوی انسان میشود
معيصت سبب میشود انسان قابليت رشد كردن در بعد معنوی را از دست داده و مانند نفتی كه پای درخت در حال رشدی ريخته میشود و با خشك كردن ريشههايش رشد آن را متوقف میكند.
گروه انديشه: معيصت سبب میشود انسان قابليت رشد كردن در بعد معنوی را از دست داده و مانند نفتی كه پای درخت در حال رشدی ريخته میشود و با خشك كردن ريشههايش رشد آن را متوقف میكند.
 |
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، حجتالاسلام علی اسدی، عضو هيئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ قم عصر روز گذشته، پنجم مردادماه در هفدهمين نشست معرفتی ماه مبارك رمضان در امامزاده سيدابراهيم(ع) زنجان، گفت: طبق روايات رسول اكرم(ص) در پاسخ به حضرت علی(ع) كه پرسيده بودند افضل اعمال در ماه مبارك رمضان كدام است، بهترين عبادت اين ماه را اجتناب از گناه و معصيت معرفی كردند.
وی افزود: میتوان از روايات فوق اين برداشت را داشت كه كسیكه اعمال عبادی مستحب را در ماه مبارك رمضان انجام نمیدهد ولی خود را به گناهان و معاصی نيز آلوده نمیسازد، نزد خداوند متعال بالا مرتبهتر از كسی است كه شبزندهداری میكند و مستحبات را بهجای میآورد ولی از گناه كردن نيز ابايی ندارد.
اين كارشناس مسائل مذهبی عنوان كرد: رشد بشر در بعد جسمانی و روحانی مستلزم فراهم بودن شرايط خاصی است كه اگر فراهم نباشند فرآيند رشد با اختلال و ناكامی مواجه شده و حتی نباتات نيز برای رشد نيازمند شرايط خاصی هستند كه شرايط رشد معنوی بشر عبارت است از شرايط مكانی و زمانی، برنامهريزی، وجود رهبر و قابليت رشد.
عضو هيئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ قم اظهار كرد: معيصت سبب میشود انسان قابليت رشد كردن در بعد معنوی را از دست داده و مانند نفتی كه پای درخت درحال رشدی ريخته میشود و با خشك كردن ريشههايش رشد آن را متوقف میكند.
حجتالاسلام اسدی عنوان كرد: ماه مبارك رمضان به مثابه بارانی كه بر كوير و خاك حاصلخيز میبارد بوده و در كوير بیتأثير است و در خاك حاصلخيز موجب رشد گياهان میشود و همچنين اين ماه مبارك، فرصتی برای تكامل معنوی است كه خدا در اختيار همه انسانها قرار داده است ولی هر كس متناسب با ظرفيتها و قابليتهای خود از آن استفاده میكند.
وی تأكيد كرد: از جمله دلايلی كه سبب میشود قلب انسان دچار قصاوت شود و قابليت دريافت و درك مصارف و حقايق را از دست دهد، آلودگی به معاصی، فرو گذاشتن واجبات و انجام محرمات است.
اين كارشناس مسائل مذهبی در پايان، يادآور شد: امام حسين(ع) در صحرای كربلا مقابل لشكر دشمن ايستاد و به بيان حقايق پرداخت ولی آنها با تمسخر و توهين به سخنان ايشان به سنگ زدن اين بزرگوار پرداختند، سيدالشهدا(ع) نيز علت اين تأثيرناپذيری را پرشدن شكمهای آنان از لقمههای حرام عنوان میكند.
