گروه انديشه: ظهور و بروز عيوب باطنی سبب عقب ماندن انسان از مسير بندگی شده و مؤمن در روز بيست و ششم در راستای مورد توجه قرار گرفتن تلاشهای خود، از خداوند متعال درخواست میكند كه عيوبی كه مانع قبولی عبادات او میشود را بپوشاند.
|
محمد اجلی، پژوهشگر علوم قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با اشاره به اينكه دعای روز بيست و ششم ماه مبارك رمضان با توجه به مضمون دعای اين روز، زمان استماع نجواهای باطنی انسان است، گفت: بنده خدا در فراز نخست اين دعا، با بيان جمله «اللهمّ اجْعَل سَعْيی فيهِ مَشْكوراً»، از خداوند متعال درخواست میكند كه تلاشهای او مورد توجه و عنايت ذات اقدسش قرار گيرد.
وی افزود: درخواست مورد عنايت قرار گرفتن تلاشهای بنده خدا، نه تنها مربوط به تلاشهای بيست و پنج روز گذشته اوست، بلكه در اين دعا جايگاهی را از پروردگار متعال میطلبد كه مجموع اعمالش مورد توجه ذات اقدس الهی قرار گيرد.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه مؤمن در فراز دوم دعای روز بيست و ششم ماه مبارك رمضان، طلب پاك شدن آثار گناه از وجود خود را دارد، ابراز كرد: بنده خدا در فراز سوم اين دعا، درخواست مورد قبول قرار گرفتن اعمال خود در درگاه خداوند سبحان را داشته و بيان میكند: «(اللهم اجعل) عَملی فيهِ مَقْبولاً».
اجلی تصريح كرد: عمل مقبول، عملی است كه باطن انسان را بالا برده و او را به خدا نزديكتر میكند؛ از اينرو در روايات نيز آمده است كه اگر بنده خدا بخشی از اعمالش مورد قبول درگاه خداوند متعال قرار گيرد، اهل نجات است.
وی با بيان اينكه در روز بيست و ششم از ماه مبارك رمضان، مؤمن از خداوند متعال جايگاه والايی از بندگی را طلبيده و میخواهد كه با بركت خاصی از ماه مبارك رمضان خارج شود، اظهار كرد: جمله «(اللهم اجعل) عَیْبی فيهِ مَسْتوراً» در فراز چهارم دعای روز بيست و ششم ماه مبارك رمضان، نشان میدهد كه بنده در اين روز، خصيصهای فراتر از گناه را متوجه شده، به عيوب خود توجه میكند و در راستای رفع آنها بر میآيد.
اين مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان، عيوب انسان را دارای مراتب مختلفی دانست و خاطرنشان كرد: اين عيوب در برخی انسانها به رفتارها و اخلاق آنان مربوط شده و علاوه بر اينكه جزو گناهان محسوب نمیشود، متناسب با شأن بندگی نيز نخواهد بود.
اين پژوهشگر علوم قرآنی ادامه داد: ظهور و بروز عيوب باطنی سبب عقب ماندن انسان از مسير بندگی شده و مؤمن در روز بيست و ششم در راستای مورد توجه قرار گرفتن تلاشهای خود، از خداوند متعال درخواست میكند كه عيوبی كه مانع قبولی عبادات او میشود را بپوشاند.
اجلی در پايان، با اشاره به فراز پايانی دعای روز بيست و ششم ماه مبارك رمضان كه در آن آمده است: «يا أسْمَعِ السّامعين»، يادآور شد: از آنجايیكه در نخستين مراتب شهود، زمانی فرامیرسد كه بنده برخی اسماء غيبی را میشنود، در پايان اين دعا، خداوند را با صفت شنواترين شنوايان مورد خطاب قرار میدهد.