«پژوهش» مغزِ کار حوزوی و آبروی حوزه علمیه است
گروه حوزههای علمیه: آیتالله العظمی مظاهری در پیامی به جشنواره علامه حلی عنوان کرد: «پژوهش» مغزِ کار حوزوی و آبروی حوزه علمیه است و بدین سبب باید در مجموعه نظام و سازمان حوزههای علمیه، برخوردارِ از جایگاه برتر و مشمول عطفِ توجه ویژه مسئولان امر باشد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا)، آیین اختتامیه جشنواره علامه حلی با معرفی نفرات روز پنجشنبه، 15 اسفند ماه، سال جاری در مرکز همایشهای اهل البیت (ع) اصفهان برگزار شد.
بنا بر این گزارش آیتالله العظمی مظاهری در پیامی به این همایش عنوان کرد: اهمیت و ضرورت تحقیقات و پژوهش و جایگاه بیبدیل آن در حوزههای علمیه، به قدری روشن و واضح است که نیازی به تفصیل و توضیح ندارد. «پژوهش» مغزِ کار حوزوی و آبروی حوزه علمیه است و بدین سبب باید در مجموعه نظام و سازمان حوزههای علمیه، برخوردارِ از جایگاه برتر و مشمول عطفِ توجه ویژه مسئولان امر باشد.
متن کامل این پیام به شرح زیر است:
بِسْمِ اللهِ الرحْمنِ الرحیم
«الحمدلله الذی علم بالقلم، علم الانسان مالم یعلم و صلیالله علی سیدنا محمد النبی الخاتم و علی آله خُزانِ العلم و اصولِ الکَرَم»
خداوند سبحانِ علیم را سپاسگزاریم که جشنواره علامه حلی«قدسسرهالشریف» برای چهارمین دوره متوالی در حوزه علمیه اصفهان و به منظور تجلیل از طلابِ جوانِ قلم به دست، برگزار میگردد. این حادثه خجسته و امیدبخش، نشان از وجود استعدادهای برتر و آیندهساز در این حوزه کهنِ هزار ساله است که با نشاط علمی و پژوهشی خود، چراغ امیدواری به آیندهای درخشان برای حوزه علمیه اصفهان را روشن نگاه داشتهاند.
تقدیر و تکریم این امیدهای جوان، حرکتی سازنده و نشأت گرفته از فعلِ الهی است: «یَرْفَعِ اللهُ الذینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ الذینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ».
با تشکر صمیمانه از همه متصدیان و مسئولان برگزاری این جشنواره خصوصاً مرکز مدیریت حوزه علمیه اصفهان و اداء احترام به پدیدآورندگان آثار برگزیده، نکاتی را یادآور میشوم:
1) اهمیت و ضرورت تحقیقات و پژوهش و جایگاه بیبدیل آن در حوزههای علمیه، به قدری روشن و واضح است که نیازی به تفصیل و توضیح ندارد. «پژوهش» مغزِ کار حوزوی و آبروی حوزه علمیه است و بدین سبب باید در مجموعه نظام و سازمان حوزههای علمیه، برخوردارِ از جایگاه برتر و مشمول عطفِ توجه ویژه مسئولان امر باشد.
هم شناسایی نخبگان و پژوهشگران و هم گشودن چترِ حمایتیِ خاص از آنان در همه زمینهها و هم زمینهسازی برای تربیتِ محققانِ جدید از وظایف سنگین و بسیار ضروری مراکز و دستگاههای آموزشی و پژوهشی حوزه علمیه است و تنها بدین وسیله میتوان، سطح مشارکت طلاب عزیز جوان را در عرصههای علمی و تحقیقی و نگارش آثار علمی، افزایش داد.
البته روشن است که رشد و ارتقاء سطح پژوهش و تحقیقات، وابستگیِ تمام عیار به تقویت بنیه علمی و دانایی طلاب گرامی دارد و زیر بنا و بنیانِ پژوهش، آموزش است و لازم است تا در یک جهتگیریِ دقیق، برنامههای آموزشی حوزه به طور متناسب، به صورتِ «پژوهش محور» تدوین و ترسیم گردد و به جای تکیه بر کمیت و غفلت از عمق و دقت، آموزش طلاب از سطوح مقدمات تا زمان حضور در عرصه دروس خارج -که میدانِ وسیع تحقیقات و پژوهشهای دامنهدار است- به گونهای تنظیم شود که یک طلبه جوان پس از مدت کوتاهی تعلم و تحصیل، به طور طبیعی در صفِ محققان و پژوهشگران وارد شود و بتواند در زمینههای مورد علاقه و تعلقِ خود به خلق اثر قابل قبول علمی بپردازد.
2) اگرچه عالمان علوم دینی و معارف الهی در طول تاریخ حوزههای علمیه، تألیفات و تحقیقات عدیدهایِ را در ابعاد و زمینههای گوناگون، از خود به جای گذاردهاند و ما امروز بر سر یک سفره گسترده پر نعمت و متنوعِ علمی و پژوهشی نشستهایم و از فیضِ تحقیق و قلمِ غواصان دریای بیپایان علوم الهی، بهره مندیم، اما بیتردید، رشد فزاینده مسائل و موضوعات علمی و نیاز عرصههای مختلف به تلاش و بررسیهای عالمانه و محققانه، در مجموع شرایطی را پیش روی ما قرار داده است که باید فعالیتهای پژوهشیِ حوزهها را بیش از پیش، گسترش دهیم و برای دفاع علمی و عقلانی از معارف والای اسلامی و تببین متین و عالمانه این معارف، اهتمام نماییم.
از اینرو قلماندازی کردن و پدیدآوردن آثار کممایه و بیمایه و یا رونویسی آثار گذشتگان و بازنویسیهای مکرر و غیر ضروری از تألیفات پیشینیان، نه تنها خدمت به معارف اسلامی نیست بلکه مایه زحمت برای خوانندگان است.
قلم مؤلفان - به بیانِ بلند امیرمؤمنان- گویاترین نماد آنان و روشنترین انعکاس شخصیتی و نشاندهنده وزن و طراز علمی آنان: «قلمُک ابلغُ ما ینطقُ عنکَ» است و از این جهت بر همه خالقان آثار مکتوب در حوزههای علمیه خصوصاً طلاب جوان عزیز که آینده حوزههای علمیه در دست اندیشه و تفکر آنان قرار دارد، فرضِ عینی است که همواره در حال تلاش و مجاهدتِ بیوقفه علمی و درکِ حضور اساتیدِ فن باشند، تا انشاءالله، اثرات آنان، آبرو و چشمروشنی حوزههای علمیه و طبعاً مایه رضایت و خشنودی حضرت بقیةاللهالأعظم«ارواحنافداه» باشد.
فرزندان عزیز جوان بدانید که رسیدن به رتبه شخصیتهای بزرگی همانند علامه علیالاطلاق، حضرت علامه حلی«اعلیاللهمقامهالشریف» -که جشنواره امروز شما مزین به نام درخشان و پر تلألو اوست- جُز از مسیر جهاد علمی پایان ناپذیر و فدا کردن بسیاری از خواستها و امیال و آرزوهای معقول و مشروع در پیش پای تحصیل و تعلم علم، امکانپذیر نیست.
3) البته بیشک این فضل و توفیق الهی است که باید تلاشهای گسترده شما را به ثمر برساند: «فَلَوْ لا فَضْلُ اللهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَکُنْتُمْ مِنَ الْخاسِرینَ» و آنچه مایه جلب فضائل و توفیق خداوند تعالی است، اخلاصِ در عمل و انضمامِ ایمان و عمل صالح است: «وَ یَسْتَجیبُ الذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصالِحاتِ وَ یَزیدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ».
عزیزان من! خلوص، رنگ خداست: «صِبْغَةَ اللهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللهِ صِبْغَةً». این رنگِ روحافزا و چشمنواز را در جهادِ علمی خود، هیچگاه فراموش نکنید و بدانید که تفکر و تحقیق، باید پس از قیام برای خدا باشد: «قُلْ إِنما أَعِظُکُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلهِ مَثْنى وَ فُرادى ثُم تَتَفَکرُوا» چنانکه تعلیم الهی، پس از تقوای الهی و متفرع بر آنست: «وَ اتقُوا اللهَ وَ یُعَلمُکُمُ اللهُ وَ اللهُ بِکُل شَیْءٍ عَلیمٌ».
از خداوند تعالی با ابتهال و نیاز، مسألت میکنم تا شما طلاب جوان گرامی را در رسیدن به قلههای علم و عمل و ساختن آیندهای درخشان برای حوزههای علمیه، توفیقِ روزافزون، کرامت فرماید و قلب مقدس حضرت ولیاللهالأعظم«ارواحنافداه و عجلالله فرجهالشریف» را از شما سربازانِ سرنوشتساز و تلاشگر، مسرور و مبتهَج سازد و همه شما و ما را مشمول ادعیه زاکیه آن بزرگوار فرماید.«إِن رَبی لَسَمیعُ الدعاءِ».
والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته
حسین المظاهری
