
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، حجتالاسلام ناصر رفیعی، مدرس حوزه و دانشگاه، شب گذشته، 17 شهریورماه در صحن جامع حرم مطهر رضوی اظهار کرد: همان طور که قرآن کریم به نقل از حضرت شعیب(ع) بیان میکند، یکی از ویژگیهای انبیای الهی و ائمه اطهار(ع)، اصلاح جامعه است که در اینجا به از بین بردن خرابیها و ناهنجاریها معنا میشود.
حجتالاسلام رفیعی با اشاره به آیه 142 سوره اعراف «وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِیقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِینَ لَیْلَةً وَقَالَ مُوسَى لأَخِیهِ هَارُونَ اخْلُفْنِی فِی قَوْمِی وَأَصْلِحْ وَلاَ تَتَّبِعْ سَبِیلَ الْمُفْسِدِینَ، و با موسى سى شب وعده گذاشتیم و آن را با ده شب دیگر تمام کردیم تا آنکه وقت معین پروردگارش در چهل شب به سر آمد و موسى [هنگام رفتن به کوه طور] به برادرش هارون گفت در میان قوم من جانشینم باش و [کار آنان را] اصلاح کن و راه فسادگران را پیروى مکن»، گفت: هنگامیکه امام حسین(ع) در راه عزیمت به کربلا بود خطاب به برادرش، محمد حنفیه، فرمود: «من برای طلب اصلاح در آئین جدم قیام میکنم» بر همین اساس، اصلاح یکی ازاهداف ظهور امام زمان(عج) به شمار میرود.
وی در ادامه به نقل از امام رضا(ع) موضوع اصلاح را ذیل سه عنوان عقاید، رفتار و روابط دانست و ابراز کرد: یکی از وظائف ائمه(ع) اصلاح عقاید جامعه است، در زمان حضرت رضا(ع) سه فرقه واقفیه، جبریه و غلات پدید آمدند، واقفیهها در مبحث امامت، تا امام موسی بن جعفر(ع) را بهعنوان امام پذیرفته بودند که علتش هم طمع تعدادی از وکلای و نایبان امام هفتم به اموالی بود که به نیابت از امام کاظم(ع) در اختیار داشتند، در این برهه از زمان فردی به نام عبداللهبن مغیره دچار تشویش فکری شده و به همین خاطر به مسجدالحرام رفته و گریه کنان رو به دیوار کعبه، از خدا استمداد طلبید.
مدرس حوزه و دانشگاه بیان کرد: عبدالله ابن مغیره در همین احوالات بود که خداوند به دلش میاندازد که به خانه امام رضا(ع) برود، وقتی که به خانه ایشان رفت، خادم حضرت(ع) با بردن نامش از او استقبال میکند و وقتی که خدمت امام رضا(ع) میرسد، بدون اینکه عبدالله ابن مغیره اشارهای کرده باشد، حضرت(ع) به او درباره خواسته اش در مسجد الحرام دلگرمی میدهند و او در جواب ایشان میگوید: «اشهد انک حجت الله» و بدین صورت امام رضا(ع) عقاید فردی را اصلاح میکردند.
وی در ادامه، فرقه دوم و سوم زمان حضرت علیبن موسیالرضا(ع) را جبریه و غلات دانست و افزود: جبریه معتقد بود که همه امور بر اساس جبر است و اختیارات ما به هیچ وجه در این زمینه دخیل نیست و غلات هم افرادی بودند که برای ائمه اطهار(ع) صفاتی خدائی و بالاتر از آنچه که بودند را قائل میشدند، این فرق در زمان حضرت رضا(ع) با شدیدترین برخوردها از جانب ایشان مواجه شدند.
حجتالاسلام رفیعی درباره اصلاح عقاید گفت: گاهی اوقات فرد از اعتقادات خوبی برخوردار است اما رفتارهایش خلاف آن را میگوید مانند دروغ گفتن. برای نمونه، هنگامی که امام رضا(ع) در ایران ساکن شده بودند روزی هیئتی از شهر مدینه خدمت ایشان رسیده و مدعی بودند که از شیعیان علی(ع) هستند، حضرت رضا(ع) از پذیرش آنها خودداری کردند زیرا معتقد بودند که آنها در ادعای خود ثابت نیستند.
وی در ادامه افزود: هنگامی که امام رضا(ع) آنها را پذیرفت، فرمودند: «اعمال شما دارای سه اشکال است اول، مدعی هستید که شیعه علی(ع) هستید اما عملتان با اعمال ایشان منطبق نیست، دوم، به حقوق برادرانتان رسیدگی نمیکنید و سوم، اصل تقیه را رعایت نمیکنید». این افراد پس از گفته امام(ع) از کار خود استغفار کردند.
مدرس حوزه و دانشگاه درباره موضوع اصلاح روابط گفت: برخی از افراد در موقعیتهائی که قرار دارند خیلی خودشان را بالا میگیرند و فکر میکنند با بقیه متفاوت هستند، روزی امام رضا(ع) با جمعی از غلامان نشسته بودند که عدهای گفتند همنشینی با این افراد در شأن شما نیست، حضرت رضا(ع) در پاسخ فرمودند: «همنشینی با غلامان مایه افتخار من و اجدادم بوده است».