رحلت آيتالله عزالدين زنجانی لطمهای سنگين به حوزه است
گروه حوزههای علميه: استاد حوزه علميه زنجان مرحوم آيتالله زنجانی را از جمله اولين ائمه جمعهای دانست كه بر عليه رژيم ستمشاهی به مبارزه پرداختند.
حجتالاسلام والمسلمين سيدابوطاهر علوی، از اساتيد حوزه علميه زنجان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: رحلت آيتالله سيدعزالدين حسينی زنجانی صدمهای سنگين به حوزههای علميه بود زيرا ايشان از اساتيد مبرز و شاخص در عرصههای مختلف علوم دينی بودند.
وی افزود: مرحوم آيتالله سيدعزالدين حسينی زنجانی تحصيلات خود را در قم و نجف و در نزد علمای بزرگ عصر خويش يعنی آيتاللهالعظمی طباطبايی و بروجرودی(ره) و... دنبال كردند و در سی و دو سالگی به زنجان آمده و در اين شهر به تبليغ و تعليم و تدريس پرداختند.
استاد حوزه علميه زنجان، تصريح كرد: ايشان يكی از ائمه جمعه مطرح كشور بودند كه در زنجان و مشهد از جمله علمای تاثيرگذار بودند؛ ايشان از جمله اولين ائمه جمعه ايران بودند كه به صراحت بر عليه رژيم ستمشاهی اقدام كردند و با شاه، درگيری داشتند.
وی گفت: ايشان در زنجان و سراسر ايران جزو اولين مبارزان و مدافعان حوزوی نهضت امام راحل بودند و تا پای جان با آرمان امام راحل برای پيروزی نظام اسلامی بر نظام طاغوتی همراه بودند.
علوی تصريح كرد: ايشان در مبارزه عليه نظام طاغوتی از هيچ عقوبتی هراس نداشتند و به همين جهت بارها اين دشمنی را در عمل با رژيم نشان دادند؛ حتی در زمانی كه قرآنی كه از سوی دربار شاه چاپ شد و قرار بود كه به زنجان بياورند، ايشان به بهانه مسافرت از زنجان رفتند و به اين ترتيب مبارزه نرمی را با حكومت دنبال میكردند؛ اين حركت ايشان با اينكه مشخص بود كه به عمد انجام شده ممكن بود عواقب بسيار سنگينی برای ايشان داشته باشد ولی به هيچ عنوان به اين مسايل فكر نمیكردند.
وی گفت: مرحوم آيتالله زنجانی از جمله علمای بزرگی بودند كه پس از رحلت آيتاللهالعظمی بروجردی، نامه تاييد مرجعيت حضرت امام راحل را به همراه علمای ديگر امضا كردند و تاريخ گواه است كه اين نامه تا چه اندازه در اوجگيری فعاليتهای انقلابی امام و حوزه نقش داشت.
علوی اظهار كرد: با اين كه ايشان پس از انقلاب، عمدتا در مشهد مقدس بودند ولی بارها در زنجان حضور میيافتند با درس و منبر و برگزاری جلسات معرفتی نقش بهسزايی در توسعه فرهنگی دينی در اين استان داشتند؛ ايشان همچنين هم منبر گرمی داشتند و هم تا حدامكان برای برطرف كردن مشكلات مردم نقشآفرين بودند.
وی گفت: عمده تدريس ايشان در بخش فقه و اصول بود ولی هميشه در موضوعات مختلف صاحبنظر بودند و شاگردان متعددی نيز در درس ايشان حضور میيافتند.
علوی با اشاره به قدردانی علما و افراد شايسته حوزه، پس از مرگ آنها، اظهار كرد: متاسفانه در دنيا هم به اين شكل است كه قدر افراد بزرگ هميشه بعد از مرگ آنها شناخته میشود؛ ايشان مثل بزرگانی چون علامه طباطبايی(ره) و امام راحل و... از آن جمله علمايی بودند كه قدر آنها بيشتر پس از مرگ، آشكار شد؛ بايد اينگونه شخصيتها به جامعه معرفی شوند و مردم بايد اين بزرگان را بشناسند تا بتوانند الگوی مناسبی در عرصه علم و تربيت و اخلاق در حوزه فردی و اجتماعی پيدا كنند.
وی افزود: مرحوم آيتالله سيدعزالدين حسينی زنجانی تحصيلات خود را در قم و نجف و در نزد علمای بزرگ عصر خويش يعنی آيتاللهالعظمی طباطبايی و بروجرودی(ره) و... دنبال كردند و در سی و دو سالگی به زنجان آمده و در اين شهر به تبليغ و تعليم و تدريس پرداختند.
استاد حوزه علميه زنجان، تصريح كرد: ايشان يكی از ائمه جمعه مطرح كشور بودند كه در زنجان و مشهد از جمله علمای تاثيرگذار بودند؛ ايشان از جمله اولين ائمه جمعه ايران بودند كه به صراحت بر عليه رژيم ستمشاهی اقدام كردند و با شاه، درگيری داشتند.
وی گفت: ايشان در زنجان و سراسر ايران جزو اولين مبارزان و مدافعان حوزوی نهضت امام راحل بودند و تا پای جان با آرمان امام راحل برای پيروزی نظام اسلامی بر نظام طاغوتی همراه بودند.
علوی تصريح كرد: ايشان در مبارزه عليه نظام طاغوتی از هيچ عقوبتی هراس نداشتند و به همين جهت بارها اين دشمنی را در عمل با رژيم نشان دادند؛ حتی در زمانی كه قرآنی كه از سوی دربار شاه چاپ شد و قرار بود كه به زنجان بياورند، ايشان به بهانه مسافرت از زنجان رفتند و به اين ترتيب مبارزه نرمی را با حكومت دنبال میكردند؛ اين حركت ايشان با اينكه مشخص بود كه به عمد انجام شده ممكن بود عواقب بسيار سنگينی برای ايشان داشته باشد ولی به هيچ عنوان به اين مسايل فكر نمیكردند.
وی گفت: مرحوم آيتالله زنجانی از جمله علمای بزرگی بودند كه پس از رحلت آيتاللهالعظمی بروجردی، نامه تاييد مرجعيت حضرت امام راحل را به همراه علمای ديگر امضا كردند و تاريخ گواه است كه اين نامه تا چه اندازه در اوجگيری فعاليتهای انقلابی امام و حوزه نقش داشت.
علوی اظهار كرد: با اين كه ايشان پس از انقلاب، عمدتا در مشهد مقدس بودند ولی بارها در زنجان حضور میيافتند با درس و منبر و برگزاری جلسات معرفتی نقش بهسزايی در توسعه فرهنگی دينی در اين استان داشتند؛ ايشان همچنين هم منبر گرمی داشتند و هم تا حدامكان برای برطرف كردن مشكلات مردم نقشآفرين بودند.
وی گفت: عمده تدريس ايشان در بخش فقه و اصول بود ولی هميشه در موضوعات مختلف صاحبنظر بودند و شاگردان متعددی نيز در درس ايشان حضور میيافتند.
علوی با اشاره به قدردانی علما و افراد شايسته حوزه، پس از مرگ آنها، اظهار كرد: متاسفانه در دنيا هم به اين شكل است كه قدر افراد بزرگ هميشه بعد از مرگ آنها شناخته میشود؛ ايشان مثل بزرگانی چون علامه طباطبايی(ره) و امام راحل و... از آن جمله علمايی بودند كه قدر آنها بيشتر پس از مرگ، آشكار شد؛ بايد اينگونه شخصيتها به جامعه معرفی شوند و مردم بايد اين بزرگان را بشناسند تا بتوانند الگوی مناسبی در عرصه علم و تربيت و اخلاق در حوزه فردی و اجتماعی پيدا كنند.
