حجتالاسلام علیاكبر روحانیمقدم، كارشناس مشاوره خانواده دفتر تبليغات اسلامی خراسان رضوی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، با بيان اينكه شكلگيری جدل در جامعه بهويژه ميان دولتمردان و مسئولان در گام نخست سبب از ميان رفتن اتحاد در اجتماع شده و سپس به دشمنان هم احساس امنيت میدهد، اظهار كرد: زمانی كه اتحاد وجود نداشته باشد دشمن نسبت به از بين بردن ارزشها، شخصيتها، مبانی و گنجهای مادی و معنوی كشور اقدام میكند.
وی با بيان اينكه طرح و نقشه دشمن برای بر هم زدن اتحاد، موضوعی امروزی و تازه نيست، افزود: در جريان جنگ احد، دشمن از همين شيوه جدل استفاده كرد، به طوریكه با ايجاد بحث در ميان ياران پيامبراكرم(ص) كه عدهای خواستند بمانند و برخی هم جهت جمعآوری غنائم قصد رها كردن محل را داشتند، چند دستگی در سپاه ايجاد شد لذا اتحاد از ميان رفت و دشمن سوء استفاده كرد و در اين جنگ ضربه كاری به سپاه اسلام علیرغم رسيدن به پيروزی نسبی، وارد آمد.
روحانیمقدم با بيان اينكه نگه داشتن يك انقلاب از پيروزی و اصل آن مهمتر است، ادامه داد: در به ثمر رسيدن انقلاب اسلامی اقشار مختلف مردم نقش داشتند؛ لذا وجود گفتوگوی صميمانه، بيان ديدگاهها، تذكر و ارائه پيشنهادات منطقی از سوی گروهها و افراد مختلف در رفع نواقص و دور شدن از فضای يؤس و نااميدی مؤثر است.
اين كارشناس مشاوره خانواده دفتر تبليغات اسلامی خراسان رضوی گفت: نمونههای عينی مشورت اين است كه در هر عرصهاي، آن كسی كه میخواهد از نظام اسلامی سنگربانی كند بايد بتواند از نظارت و آراء اقشار مختلف و صاحبان انديشه در موضوعات مختلف اگرچه مخالف نظر خود او باشد، در جهت حفظ نظام اسلامی استفاده كند.
روحانیمقدم با بيان اينكه براساس بيانات مقام معظم رهبری بايد در هر امری انديشيد و بعد تصميم گرفت، افزود: اين اتفاق رخ نمیدهد مگر در سايه مشورت كردن، لذا در جامعه امروز كه با چالش اقتصادی مواجه هستيم، زمانی يك دولت موفق است كه از منتقدان اقتصادی استفاده كرده و با صاحبان انديشه در اين موضوع و در مسائل بزرگ و جزئی مشورت كند.
وی با بيان اينكه در برنامهريزی برای جوانان كمك گرفتن از قشر جوان قطعا كارساز است، تصريح كرد: در روايات ائمه معصومين(ع) آمده، كسی كه اهل مشورت باشد آسيب نديده و ضرر نمیكند.
اين كارشناس مشاوره دفتر تبليغات اسلامی خراسان رضوی با اشاره به اعتدال سياسی براساس آيات و روايات اسلامی، عنوان كرد: اصل اول قانون اساسی كشور، به شعار جمهوری اسلامی ايران نه يك كلمه كمتر و نه يك كلمه بيشتر، اشاره دارد؛ لذا وقتی كلمه اسلامی را بيان میكنيم اين كلمه بار معنايی دارد بنابراین مسائلی كه پيرامون آن رخ میدهد بايد به اعتدال نزديك باشد.
وی ادامه داد: اگر بخواهيم اعتدال را راحتتر معنا كنيم، همان انصاف است كه حضرت علی(ع) در نهجالبلاغه خطاب به مالك اشتر كه از ياران و دولتمردان ايشان بودند، میفرمايند: «ای مالك با چند نفر از جمله خدا، خويشاوندان نزديك و افرادی از رعيت خود، كه زير دست تو هستند و آنان را دوست داری، انصاف را رعايت كن، زيرا اگر چنين نكنی ستم كردهای».
روحانیمقدم با بيان اينكه اين سخن دو نكته را با خود به همراه دارد، اضافه كرد: انصاف با مردم و خدا در كنار يكديگر آمده و اين نشان میدهد اگر رضايت مردم در مسيری باشد كه خدا دوست دارد، رضايت خدا هم در پی خواهد بود.
وی ادامه داد: نكته دوم اين است كه بیانصافی كردن در حق مردم با ستم مساوی شمرده شده است؛ لذا عدم اعتدال در جامعه قطعا بیانصافی است، بنابراين رعايت انصاف میطلبد كه بر اساس سفارش اهل بيت(ع)، انسان با اعتدال در همه مسائل خوراك، پوشاك، مادی، معنوی و ... ميانه روی را در نظر گرفته زیرا این امر اين ارزش دارد.
اين كارشناس مشاوره خانواده دفتر تبليغات اسلامی خراسان رضوی افزود: كسی كه وارد حكومت و مردمداری در جامعه اسلامی میشود بايد به گونهای رفتار كند كه هيچ قشری از جامعه در فشار قرار نگيرند.
وی ادامه داد: يكی از شاخصهای مهم در بحث اعتدال تأمين رفاه و امنيت همه اقوام و اقشار جامعه است، چون كشور ما جزو معدود كشورهای دنيا است كه در قانون اساسی آن به ساير اديان آسمانی توجه شده و رعايت حقوق آنها لحاظ شده است.
روحانیمقدم با بيان اينكه يكی از مصاديق حقوق بشر اعتدال است، ابراز كرد: اعتدال در منابع دينی ما خطاب به مردم و دولتمردان وجود دارد، به شرطی كه همه ما مسلمان معتقد، اين امور را رعايت كنيم.
اين كارشناس مشاوره دفتر تبليغات اسلامی خراسان رضوی با اشاره به اينكه مسئله ولايتپذيری از گذشته بوده و موضوع جديدی نيست، گفت: اين مسئله برگرفته از آيات قرآن و روايات ائمه(ع) است، آنجا كه خداوند در آيه 67 سوره مائده خطاب به پيامبر اكرم(ص) میفرمايد «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ وَ إِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللّهُ یَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ، اى پيامبر آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ابلاغ كن و اگر نكنى پيامش را نرساندهاى و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه ميدارد، آرى خدا گروه كافران را هدايت نميكند»، بازگوكننده اين مطلب است كه ای پيامبر اگر میخواهی رسالت خود را تكميل كنی وظيفه تو ابلاغ است و اين شاخصهای رهبری در وجود حضرت علی(ع) به روشنی وجود دارد.
وی با بيان اينكه زمانی میتوان گفت، فردی پيامبر اكرم(ص) را قبول دارد، كه سخن او را پذيرفته و بدان عمل كند، اظهار كرد: اين امر چيزی غير از ولايتپذيری نيست زیرا دل پاك در گرو ظاهر و رفتاری پاك است؛ لذا كسی كه در جامعه بگويد، من قانونمدار هستم اما ولايت مهم نيست، در واقع در مرتبه اولیتر از ولايت هم سرپيچی كرده و آن را ناديده گرفته است.
وی با اشاره به اينكه براساس اصل 110 قانون اساسی وظايف رهبری در جامعه اسلامی مشخص شده است، عنوان كرد: زمانی ولايتپذيری صحيح در جامعه محقق میشود، كه مبانی جامعه براساس ارزشها باشد؛ لذا در حال حاضر تنشهايی كه برخی افراد برای پذيرش صلاحيتها انجام میدهند، معنا ندارد، زيرا ولايت پذيری، يعنی اينكه خود ولايت هم تسليم قانون باشد، مگر در موارد خيلی استثنايی كه حدود آن مشخص شده است.
وی با بيان اينكه وقتی ولايتپذير بوديم، در واقع پذيرفتهايم كه كسی مديريت امور را انجام دهد و راه را بلد است، در نتيجه آن مشكلات رفع میشود، گفت: كسانی كه از اين روند تمكين نمیكنند، در واقع مدعی ولايت هستند، ولی در عمل نمیپذيرند.
اين كارشناس مشاوره خانواده با اشاره به آيه 14 سوره حجرات «قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَ لَكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَ لَمَّا یَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِی قُلُوبِكُمْ وَ إِن تُطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَا یَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَالِكُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ، [برخى از] باديهنشينان گفتند ايمان آورديم بگو ايمان نياوردهايد، ليكن بگوييد اسلام آورديم و هنوز در دلهاى شما ايمان داخل نشده است و اگر خدا و پيامبر او را فرمان بريد از [ارزش] كردههايتان چيزى كم نميكند خدا آمرزنده و مهربان است»، افزود: اين آيه میگويد، كه شما اسلام آوريد و ايمان نياوردهايد؛ لذا در مورد ولايت هم میتوان گفت، عدهای ولايت را زبانی قبول دارند اما چه لزومی دارد، برخی در مورد مسائل كشور و تاييد صلاحيتها بخواهند از طريق رهبری معظم اقدام كنند، قانون اساسی و شورای نگهبان را كنار بگذارند و حق وتو داشته باشند، زيرا در قانون نيامده كه اگر كسی اعتراض دارد از راه مقام ولايت وارد عمل شود.