به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، از صبح روز گذشته خيمههای انتظار در گوشه و كنار شهر مشهد، علم هايشان را محكم كردند و با پخش نقل و شيرينی مقدم آن غريب هجران كشيده را به يكديگر شادباش گفتند.
كوی و برزنی نبود كه نشانی از قدوم حضرتش را در آن نبينی، همه شادی میكردند اما زمزمههای «آقا بيا» اشك را ميهمان چشمها و گونهها میكرد و حضور جوانان در اين بزمهای بیيار ديدنی بود، همانانی كه ثابت كردند سن و سال شرط عاشق شدن نيست و چه زيبا با اشكهايشان كوچه انتظار را آبپاشی میكردند.
اما اين تمام آنچه كه ديشب مشهد با آن به عالميان فخر فروخت نيست، چرا كه مقصد دلتنگیهای مشهدیها در خوشیها و ناخوشیها تنها يك نقطه است و بس و در هر كجای شهر كه باشند و غم دوری يار سراغشان را بگيرد دست بر سينه میگذارند و صدا میزنند «السلام عليك يا علیابن موسی الرضا(ع)».
آری ميليونها زائر و مجاور ديشب خود را به حريم ملك پاسپان رضوی(ع) رساندند و «اللهم عجل لوليك الفرج»های خود را به آمينهای قدسی امام مهربانیها گره زدند و به فرشتههای مقرب درگاه شاه عالميان سپردند، تا راه هزاران ساله فرج را شايد به يك آمين امام رئوفشان طی كنند و ديدهشان بر رخ ماه غريب آلالله روشن شود.
ديشب كميلخوانی ميليونها دلداده در حالی حريم قدسی رضوی را در نورديد كه عقربههای خسته ساعت از 24 هم گذشته بودند و «اِلـــهـی و ربّـی مـَـن لـی غیــرُك»ها درد فراق عاشقان را دوچندان میكرد و اشكهای گرم، گونههای استغفارجويان و توابين را كه دستهای خاليشان را به سوی آسمان دراز كرده بودند، شستشو میداد.
همه منتظران ديشب در زير سقف آسمان در انتظار يك صيحه آسمانی و ندای «انالمهدیالصاحب الزمان» حتی برای ثانيهای ديده بر هم نگذاشتند و هر كس به نوبه خود برای آمدن آن انيس قلوب مؤمنين دعا كرد، دعاهايی كه اگر تنها يكی از آنها به مقصود اجابت بنشيند عالمی زير و زبر میشود و دنيا پوستين پوسيده خود را از تن میكند.
اجتماع عظيم منتظران در ميدان شهدا با حضور هزار هيئت مذهبی، آذينبندی بيشتر خيابانها، پرواز 313 بالن بر فراز شهر، برگزاری جشن در بوستانها و پاركها و برپايی خيمههای انتظار تنها بخشی از فعاليتهای منتظران در مشهدالرضا قلب تپنده ايران اسلامی است و همه يك صدا او را فرا ميخوانند و میگويند: شايد اين جمعه بيايد، شايد....
محمدجواد ابوعطا