رساله حقوق امام سجاد(ع) مرامنامه الهی تنظيم سبك زندگی است
گروه حوزههای علميه: عضو هيئت علمی دانشگاه گلستان از رساله حقوق امام سجاد(ع) به عنوان مرامنامه الهی برای تنظيم سبك زندگی اسلامی در حوزه رفتاری و حقوقی فردی و اجتماعی نام برد.
حجتالاسلام والمسلمين علیاكبر محمدیمهر، عضو هيئت علمی دانشگاه گلستان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: سبك زندگی نماد ظاهری زندگی انسان است كه در قالبهای مختلف در شكل رفتار فردی و اجتماعی او بروز و ظهور پيدا میكند؛ سبك زندگی تركيبی از صورت و معنی است؛ صورت و ظاهر عبارت از همان سبك است و معنا و باطن عبارت از زندگی است؛ پس سبك زندگی تركيبی از ظاهر و باطن است.
مدرس حوزه و دانشگاه يادآور شد: سبك زندگی يك مجموعه جامع و منسجم از عملكردهای روزمره يك فرد است كه نه تنها نياز جاری او را برطرف میكند بلكه يك هويت شخصی خاصی از وی ارايه میكند.
وی افزود: سبك زندگی انسان دارای مولفههای خاص از شخصيت و عملكرد اوست؛ نوع تربيت، جايگاه تولد و محيط پيرامونی، حتی كنش و واكنشهای پيش از تولد وی، دوستان و همراهان، محيط آموزشی، آموزههای نخستين و بنيادين، هر كدام بر انتخاب سبك و روش زندگی وی موثر است.
محمدیمهر تصريح كرد: بر اساس تحقق اين مؤلفههاست كه معلوم میشود سبك زندگی انسان مسلمان با انسان غير مسلمان كاملا با هم تفاوت میكند زيرا اين تفاوت، يك تفاوت كاملا مبنايی است زيرا اين دو مكتب يعنی تفكر اسلامی و غربی به شكل بنيادين، با هم متفاوت هستند.
وی گفت: اسلام در نظام تمدنی خويش به اصولی الهی كه از طريق وحی و سيره حضرات معصومين(ع) منتقل میشود پايبند است و روش زندگی را نيز از اين متون مقدس به پيروان خويش در تمام اعصار و قرون آموزش میدهد؛ سبكی كه در آن، از پيش از تولد تا پس از مرگ، برای انسان برنامه دارد و حيات معنوی و مادی وی را نيز تحت پوشش قرار میدهد.
محمدیمهر عنوان كرد: در سبك زندگی اسلامی به شخص معتقد به اين مبانی، مومن، گفته میشود و انسان مومن اعتقاد دارد كه انسان بايد به تقرب الهی نايل آيد ولی در فرهنگ غرب باور اين است كه میخواهم خدا بشوم.
اين مدرس حوزه و دانشگاه، با ذكر اين مطلب كه در غرب، سالهاست كه انسان جای خدا را در ارايه سبك زندگی و همچنين تلقی نسبت به حيات مادی گرفته است، عنوان كرد: اين تفكر در فرهنگ اسلامی جايی ندارد، در فرهنگ اسلامی، میآموزيم كه بايد طی آدابی كه از بزرگان دين به ما رسيده است به قرب الهی نايل شويم و به بهترين شكل به فطرت خود بازگرديم.
وی گفت: وقتی نگرش انسانمحوری به جای خدامحوری و معادمحوری بر انسان چيره شد، هر گونه جنايتی در قالب توجيه وسيله با استناد به هدف، ناگزير خواهد بود ولی اين شكل از زندگی به هيچ عنوان مرضی رضای خدا نيست و در اسلام هيچ هدفی وسيله را توجيه نمیكند؛ حتی اگر آن هدف نشر معارف اسلامی باشد؛ به همين دليل بود كه در طول تاريخ اسلام، پيامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) بسياری از ياران خويش از ارتكاب اعمال ضد انسانی و ضد الهی حتی برای ترويج اسلام و در دشمنی با دشمنان خدا منع میكردند و در زمان جنگها، قوانينی را وضع كردند كه امروز به شكل ناقص در حقوق بشردوستانه مطرح میشود در حالی كه اسلام نگاهی بسيار متعالی و معنوی به انسان و جايگاه او دارد.
محمدیمهر يادآور شد: مقام معظم رهبری در سالهای اخير سفارشات متعددی در زمينه الگوی سبك زندگی اسلامی عنوان كردهاند، قطعا رسيدن به الگوی سبك زندگی اسلامی در حوزه توليد، مصرف و توزيع در حوزه اجتماعی و همچنين زندگی فردی میتواند رويكردی استثنايی در زندگی مردم داشته باشد؛ قهرا تنظيم سبك زندگی در عصر ارتباطات از انواع فعاليتهای سخت ولی امكانپذير است.
عضو هيئت علمی دانشگاه گلستان، يادآور شد: قرآن اولين سند زنده و جاويدی است كه میتوان از آن، هزاران الگوی زندگی شخصی و اجتماعی را دريافت كرد؛ هر بار كه در تفسير قرآن دستی برده میشود، خزائنی از علوم بر مفسران آشكار میشود و در هر دورهای، به نيازهای آن برهه پاسخ میدهد؛ از ديگر سوی روايات ائمه اطهار(ع) در حوزه تعيين سبك زندگی فردی و اجتماعی، نيز ياریگر انسان است.
وی گفت: هزاران آيه و روايات در خصوص تنظيم سبك زندگی اسلامی وجود دارد كه با توجه به سيره و سنت حضرات معصومين(ع) بهترين الگوی حيات را به ما معرفی میكنند؛ قرآن و ائمه طاهرين(ع) عنصر عقل را نيز به عنوان رسول باطنی انسان معرفی كردهاند كه میتواند الگوی زندگی اسلامی را از آيات و روايات برگيرد.
اين مدرس حوزه و دانشگاه يادآور شد: يكی از بهترين منابع روايی شيعه در زمينه تنظيم سبك زندگی فردی و اجتماعی، رساله حقوق امام سجاد(ع) است؛ در جايی كه ايشان به دليل اختناق موجود عصر خود، مبانی ارزشی دينی فردی و اجتماعی را در قالب يك مرامنامه الهی به پيروان مكتب اسلام ارايه كردند؛ در اين رساله، امام سجاد(ع) مبانی ارزشی جاويد اسلامی را در قالب حقوق فردی و اجتماعی ارايه كردند كه قطعا در بسياری از اين مباحث، هيچ سند مبتنی بر نظام فكری انسانگرايانه، توان رسيدن به اين الگو را نداشت.
وی گفت: اين رساله بايد توسط افراد متخصص در زمينه زندگی و روانشناسی و مديريت اسلامی برگرفته و در قالبهای مختلفی چون قوانين مدنی و اخلاقی و اعتقادی در جامعه ترويج شود؛ زيرا وقتی اين منبع اصيل به اين دقت، روابط انسانی را تنظيم میكند، اگر به خوبی در جامعه نهادينه شود، هيچ خلافی و بزهی در جامعه روی نخواهد داد.
مدرس حوزه و دانشگاه يادآور شد: سبك زندگی يك مجموعه جامع و منسجم از عملكردهای روزمره يك فرد است كه نه تنها نياز جاری او را برطرف میكند بلكه يك هويت شخصی خاصی از وی ارايه میكند.
وی افزود: سبك زندگی انسان دارای مولفههای خاص از شخصيت و عملكرد اوست؛ نوع تربيت، جايگاه تولد و محيط پيرامونی، حتی كنش و واكنشهای پيش از تولد وی، دوستان و همراهان، محيط آموزشی، آموزههای نخستين و بنيادين، هر كدام بر انتخاب سبك و روش زندگی وی موثر است.
محمدیمهر تصريح كرد: بر اساس تحقق اين مؤلفههاست كه معلوم میشود سبك زندگی انسان مسلمان با انسان غير مسلمان كاملا با هم تفاوت میكند زيرا اين تفاوت، يك تفاوت كاملا مبنايی است زيرا اين دو مكتب يعنی تفكر اسلامی و غربی به شكل بنيادين، با هم متفاوت هستند.
وی گفت: اسلام در نظام تمدنی خويش به اصولی الهی كه از طريق وحی و سيره حضرات معصومين(ع) منتقل میشود پايبند است و روش زندگی را نيز از اين متون مقدس به پيروان خويش در تمام اعصار و قرون آموزش میدهد؛ سبكی كه در آن، از پيش از تولد تا پس از مرگ، برای انسان برنامه دارد و حيات معنوی و مادی وی را نيز تحت پوشش قرار میدهد.
محمدیمهر عنوان كرد: در سبك زندگی اسلامی به شخص معتقد به اين مبانی، مومن، گفته میشود و انسان مومن اعتقاد دارد كه انسان بايد به تقرب الهی نايل آيد ولی در فرهنگ غرب باور اين است كه میخواهم خدا بشوم.
اين مدرس حوزه و دانشگاه، با ذكر اين مطلب كه در غرب، سالهاست كه انسان جای خدا را در ارايه سبك زندگی و همچنين تلقی نسبت به حيات مادی گرفته است، عنوان كرد: اين تفكر در فرهنگ اسلامی جايی ندارد، در فرهنگ اسلامی، میآموزيم كه بايد طی آدابی كه از بزرگان دين به ما رسيده است به قرب الهی نايل شويم و به بهترين شكل به فطرت خود بازگرديم.
وی گفت: وقتی نگرش انسانمحوری به جای خدامحوری و معادمحوری بر انسان چيره شد، هر گونه جنايتی در قالب توجيه وسيله با استناد به هدف، ناگزير خواهد بود ولی اين شكل از زندگی به هيچ عنوان مرضی رضای خدا نيست و در اسلام هيچ هدفی وسيله را توجيه نمیكند؛ حتی اگر آن هدف نشر معارف اسلامی باشد؛ به همين دليل بود كه در طول تاريخ اسلام، پيامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) بسياری از ياران خويش از ارتكاب اعمال ضد انسانی و ضد الهی حتی برای ترويج اسلام و در دشمنی با دشمنان خدا منع میكردند و در زمان جنگها، قوانينی را وضع كردند كه امروز به شكل ناقص در حقوق بشردوستانه مطرح میشود در حالی كه اسلام نگاهی بسيار متعالی و معنوی به انسان و جايگاه او دارد.
محمدیمهر يادآور شد: مقام معظم رهبری در سالهای اخير سفارشات متعددی در زمينه الگوی سبك زندگی اسلامی عنوان كردهاند، قطعا رسيدن به الگوی سبك زندگی اسلامی در حوزه توليد، مصرف و توزيع در حوزه اجتماعی و همچنين زندگی فردی میتواند رويكردی استثنايی در زندگی مردم داشته باشد؛ قهرا تنظيم سبك زندگی در عصر ارتباطات از انواع فعاليتهای سخت ولی امكانپذير است.
عضو هيئت علمی دانشگاه گلستان، يادآور شد: قرآن اولين سند زنده و جاويدی است كه میتوان از آن، هزاران الگوی زندگی شخصی و اجتماعی را دريافت كرد؛ هر بار كه در تفسير قرآن دستی برده میشود، خزائنی از علوم بر مفسران آشكار میشود و در هر دورهای، به نيازهای آن برهه پاسخ میدهد؛ از ديگر سوی روايات ائمه اطهار(ع) در حوزه تعيين سبك زندگی فردی و اجتماعی، نيز ياریگر انسان است.
وی گفت: هزاران آيه و روايات در خصوص تنظيم سبك زندگی اسلامی وجود دارد كه با توجه به سيره و سنت حضرات معصومين(ع) بهترين الگوی حيات را به ما معرفی میكنند؛ قرآن و ائمه طاهرين(ع) عنصر عقل را نيز به عنوان رسول باطنی انسان معرفی كردهاند كه میتواند الگوی زندگی اسلامی را از آيات و روايات برگيرد.
اين مدرس حوزه و دانشگاه يادآور شد: يكی از بهترين منابع روايی شيعه در زمينه تنظيم سبك زندگی فردی و اجتماعی، رساله حقوق امام سجاد(ع) است؛ در جايی كه ايشان به دليل اختناق موجود عصر خود، مبانی ارزشی دينی فردی و اجتماعی را در قالب يك مرامنامه الهی به پيروان مكتب اسلام ارايه كردند؛ در اين رساله، امام سجاد(ع) مبانی ارزشی جاويد اسلامی را در قالب حقوق فردی و اجتماعی ارايه كردند كه قطعا در بسياری از اين مباحث، هيچ سند مبتنی بر نظام فكری انسانگرايانه، توان رسيدن به اين الگو را نداشت.
وی گفت: اين رساله بايد توسط افراد متخصص در زمينه زندگی و روانشناسی و مديريت اسلامی برگرفته و در قالبهای مختلفی چون قوانين مدنی و اخلاقی و اعتقادی در جامعه ترويج شود؛ زيرا وقتی اين منبع اصيل به اين دقت، روابط انسانی را تنظيم میكند، اگر به خوبی در جامعه نهادينه شود، هيچ خلافی و بزهی در جامعه روی نخواهد داد.
