امام علی(ع) اسوهای كامل برای همه بشريت است
گروه حوزههای علميه: آيتالله العظمی سبحانی امام علی(ع) را اسوهای بیهمانند و تمام معنا برای همه بشريت دانست و تاكيد كرد: امام علی(ع) شخصيتی بینظير و سرتا پا اسوه است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) آيتالله العظمی جعفر سبحانی، ظهر امروز دوشنبه هفتم مرداد ماه در جلسه درس تفسير خود در مدرسه علميه حجتيه در تفسير آيات 55 و 56 سوره ياسين گفت: خداوند در اين آيات به ويژگیهای اهل جنت اشاره میكند. در اين آيات بيان شده است كه اهل جنت در بهشت، مشغول صحبتهای شيرين و نشاطآور و محبتآميز با همديگر هستند؛ در اينجا خداوند مفهوم شغل را به كار برده است كه در اينجا مشغوليت معنی میشود؛ دليل اينكه آنها در ابتدای ورود به بهشت با هم صحبتهای نشاطآور میكنند نيز به دليل سختی است كه پشت سرگذاشتهاند.
اين مفسر قرآن، تصريح كرد: اين سخنان نشاطآفرين از آنجا نشئت میگيرد كه هر مومن و يا اهل جهنمی در صحرای محشر در ترس و نگرانی و وحشت است ولی وقتی به بهشت میرسد آرام میشود و با اهالی بهشت سعی میكنند اين شرايط را با سخنان خوش و دلگرم كننده سپری كنند.
وی گفت: يكی از صفات اهل بهشت، تفريح است؛ يكی از مهمترين كارهايی كه بسياری از آن غفلت میكنند در حالی كه پيامبر و ائمه اطهار(ع) از جمله امام علی(ع) ساعات روز مومن را سه بخش دانستهاند كه بخشی به عبادت، بخشی به كار و بخش ديگر مخصوص تفريحات سالم است.
آيتالله العظمی سبحانی اظهار كرد: امام راحل میفرمودند كه پنجشنبهای از ما نمیرفت مگر اينكه با دوستان در حوزه در دوران جوانی به بيرون از شهر قم میرفتيم و تفريح سالم میكرديم؛ حتی در روزهايی كه نمیشد بيرون رفت در حجره خود با دوستان معاشرت داشتيم.
اين مفسر قرآن تصريح كرد: در آيه بعد خداوند بيان میكند كه اهل جنت در سايه درختان بلند در كنار ازواجشان كه ممكن است مراد زوج زمينی(به شرط ايمان) و فرشته باشد در اريكههای مجلل در نهايت آرامش و سكون نشاط قرار دارند.
آيتالله العظمی سبحانی يادآور شد: در آيه بعدی خداوند آنان را در حال صرف ميوههای ارزشمند توصيف میكند كه هر چيزی كه بخواهند، برايشان فراهم است اما آيه 57 ياسين بهترين پاداش مومنان را بيان میكند كه «سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ» بر اوست كه اين نعمت را نمیتوان با هيچ نعمت مادی و معنوی ديگری در بهشت مقايسه كرد.
وی با اشاره به شب شهادت امام علی(ع) نيز گفت: امام علی(ع) شخصيت بینظيری است كه سرتا پا اسوه است؛ در هنگام شهادت، زمانی كه اسبق بن نباته در كنار حضرت حاضر میشود و درخواست حديث میكند، امام به او میگويد كه در زمان رحلت پيامبر بر ايشان وارد شدم كه ايشان به من امر كردند كه به مسجد برو و روی منبر يك پله پايينتر بنشين و مردم را جمع كن و به آنها بگو كه رسول الله فرمودند كه خدا لعنت كند آنان كه عاق والدين شدند و غلامانی كه از دست مولايشان گريختند و كسانی كه به كارگر خود ظلم میكنند؛ وقتی كه اين مطلب را عرض كردم مردم از من تفسير اين آيه را خواستند كه من برای پرسيدن تفسير به نزد پيامبر رفتم.
وی افزود: پيامبر فرمود كه به مردم بگو كه من و علی(ع) پدران معنوی امت هستيم و خداوند فرزندان ناخلف را لعنت كند؛ من و علی(ع) مولای مردم هستيم و خدا لعنت كند مسلمانی كه تحت امر قرار نگيرد و بگريزد و اينكه من و علی(ع) سالهای سال برای اين مردم كار كرديم ولی بسياری از آنان به جای مزد، ما را آزار دادند.
اين مفسر قرآن، تصريح كرد: اين سخنان نشاطآفرين از آنجا نشئت میگيرد كه هر مومن و يا اهل جهنمی در صحرای محشر در ترس و نگرانی و وحشت است ولی وقتی به بهشت میرسد آرام میشود و با اهالی بهشت سعی میكنند اين شرايط را با سخنان خوش و دلگرم كننده سپری كنند.
وی گفت: يكی از صفات اهل بهشت، تفريح است؛ يكی از مهمترين كارهايی كه بسياری از آن غفلت میكنند در حالی كه پيامبر و ائمه اطهار(ع) از جمله امام علی(ع) ساعات روز مومن را سه بخش دانستهاند كه بخشی به عبادت، بخشی به كار و بخش ديگر مخصوص تفريحات سالم است.
آيتالله العظمی سبحانی اظهار كرد: امام راحل میفرمودند كه پنجشنبهای از ما نمیرفت مگر اينكه با دوستان در حوزه در دوران جوانی به بيرون از شهر قم میرفتيم و تفريح سالم میكرديم؛ حتی در روزهايی كه نمیشد بيرون رفت در حجره خود با دوستان معاشرت داشتيم.
اين مفسر قرآن تصريح كرد: در آيه بعد خداوند بيان میكند كه اهل جنت در سايه درختان بلند در كنار ازواجشان كه ممكن است مراد زوج زمينی(به شرط ايمان) و فرشته باشد در اريكههای مجلل در نهايت آرامش و سكون نشاط قرار دارند.
آيتالله العظمی سبحانی يادآور شد: در آيه بعدی خداوند آنان را در حال صرف ميوههای ارزشمند توصيف میكند كه هر چيزی كه بخواهند، برايشان فراهم است اما آيه 57 ياسين بهترين پاداش مومنان را بيان میكند كه «سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ» بر اوست كه اين نعمت را نمیتوان با هيچ نعمت مادی و معنوی ديگری در بهشت مقايسه كرد.
وی با اشاره به شب شهادت امام علی(ع) نيز گفت: امام علی(ع) شخصيت بینظيری است كه سرتا پا اسوه است؛ در هنگام شهادت، زمانی كه اسبق بن نباته در كنار حضرت حاضر میشود و درخواست حديث میكند، امام به او میگويد كه در زمان رحلت پيامبر بر ايشان وارد شدم كه ايشان به من امر كردند كه به مسجد برو و روی منبر يك پله پايينتر بنشين و مردم را جمع كن و به آنها بگو كه رسول الله فرمودند كه خدا لعنت كند آنان كه عاق والدين شدند و غلامانی كه از دست مولايشان گريختند و كسانی كه به كارگر خود ظلم میكنند؛ وقتی كه اين مطلب را عرض كردم مردم از من تفسير اين آيه را خواستند كه من برای پرسيدن تفسير به نزد پيامبر رفتم.
وی افزود: پيامبر فرمود كه به مردم بگو كه من و علی(ع) پدران معنوی امت هستيم و خداوند فرزندان ناخلف را لعنت كند؛ من و علی(ع) مولای مردم هستيم و خدا لعنت كند مسلمانی كه تحت امر قرار نگيرد و بگريزد و اينكه من و علی(ع) سالهای سال برای اين مردم كار كرديم ولی بسياری از آنان به جای مزد، ما را آزار دادند.
