وجود رهبری صالح؛ ضرورت سعادت و كمال جامعه انسانی
گروه انديشه: پاسخگويی به تمام نيازهای انسان، مطابقت با فطرت بشر، در امان بودن از تحريف از ويژگیهای مهم اديان الهی برای تحقق رسالت خود، يعنی يعنی هدايت جامعه به سوی كمال هستند و تاريخ نشان داده است كه اگر رهبری صالح، در كنار اين مجموعه نباشد، اين دين، ظرفيت لازم برای سعادت و كمال جامعه را نخواهد داشت.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حجتالاسلام والمسلمين ابوترابیفرد، نايب رئيس اول مجلس شورای اسلامی، در مراسم افتتاحيه كنگره بينالمللی «الغدير» به بحث درباره غدير و ضرورت وجود رهبری صالح برای هدايت جامعه پرداخت و گفت: انسان دارای شاكله فكری و عقلانی و قدرت فراگيری علم و دانش و پديدهای با توانايی استثنايی نگارش است و به دليل داشتن اين ويژگیها و خصائص ديگر، يك پديده اجتماعی است. حيات فردی انسان در طول تاريخ با حيات اجتماعی و سياسی او گره خورده است.
وی ادامه داد: لذا دستيابی بشر به حيات فاخر فردی و اجتماعی برای به فعليت رسيدن استعدادهای بالقوه او، يك ضرورت اجتنابناپذير است.حيات بشر، حكايت از اين واقعيت دارد كه انسانها برای رسيدن به حيات فاخر فردی و اجتماعی، به مجموعهای از باورها و انديشهها كه ما آنها را با نام دين و ايدئولوژی میشناسيم نياز دارند. شايد بتوان گفت كه انسان بدون دين و ايدئولوژی را نمیتوان يافت مگر اينكه از حيات عقلانی برخوردار نباشد.
ابوترابیفرد ادامه داد: با اين مقدمات میتوان گفت كه اديان الهی كه رسالت هدايت جامعه به سوی كمال را بر عهده دارند، برای رسيدن به هدف خود بايد دارای چهار ويژگی اساسی باشند، نخست، آموزههای دينی بايد پاسخگوی تمام نيازهای انسان برای بهتر زيستن باشند و يك دين كامل، دينی است كه بتواند به نيازهای بشر برای حيات بهتر، پاسخگو باشد. دوم، دين پاسخگو به نيازهای بشر، برای نيل به سعادت انسان در دنيا و آخرت، بايد مطابق با فطرت بشر باشد وگرنه قابل دوام نخواهد بود.
وی افزود: ويژگی ديگر اديان الهی اين است كه اين دين با جامعيت و منطبق بر فطرت، بايد از تحريف در امان باشد و گرنه توانايی پاسخگويی به نيازهای انسان برای رسيدن به سعادت را نخواهد داشت و به مجموعهای ناكارآمد تبديل خواهد شد. سؤالی كه در اينجا پيش میآيد اين است كه آيا اين سه ويژگی اديان الهی برای سعادت انسان و هدايت جامعه به سوی كمال، كافی است.
نايب رئيس اول مجلس شورای اسلامی، خاطرنشان كرد: تاريخ نشان داده است كه اگر رهبری صالح، در كنار اين مجموعه نباشد، اين دين، ظرفيت لازم برای سعادت و كمال جامعه را نخواهد داشت. اين رهبری صالح، بايد به مجموعه معارف دين، اشراف كامل داشته باشد، مفسر باشد، در مقام عمل، تجسم آموزههای دين در حوزه اخلاقی و رفتاری باشد، برای تحقق آموزههای دينی در متن زندگی اجتماعی، از صلاحيت رهبری برخوردار باشد و به گفته قرآن، برای جامعه اسلامی، الگو باشد.
وی ادامه داد: به نقل متواتر فريقين پبامبر اسلام(ص) فرمودند، عدم شناخت امام زمانه، مساوی با مرگ در جاهليت است و غدير در مقام تبيين اين جايگاه كليدی است. پس رهبری و زعامت سياسی، يك جايگاه ويژه و استثنايی در آموزههای دينی دارد و اراده خداوند، اين است كه رهبری جامعه در دست صالحترين افراد باشد. اميدواريم كه موضوع غدير را بيش از گذشته مورد توجه قرار دهيم و راه را برای حضور دين در عرصه اجتماع فراهم كنيم.
وی ادامه داد: لذا دستيابی بشر به حيات فاخر فردی و اجتماعی برای به فعليت رسيدن استعدادهای بالقوه او، يك ضرورت اجتنابناپذير است.حيات بشر، حكايت از اين واقعيت دارد كه انسانها برای رسيدن به حيات فاخر فردی و اجتماعی، به مجموعهای از باورها و انديشهها كه ما آنها را با نام دين و ايدئولوژی میشناسيم نياز دارند. شايد بتوان گفت كه انسان بدون دين و ايدئولوژی را نمیتوان يافت مگر اينكه از حيات عقلانی برخوردار نباشد.
ابوترابیفرد ادامه داد: با اين مقدمات میتوان گفت كه اديان الهی كه رسالت هدايت جامعه به سوی كمال را بر عهده دارند، برای رسيدن به هدف خود بايد دارای چهار ويژگی اساسی باشند، نخست، آموزههای دينی بايد پاسخگوی تمام نيازهای انسان برای بهتر زيستن باشند و يك دين كامل، دينی است كه بتواند به نيازهای بشر برای حيات بهتر، پاسخگو باشد. دوم، دين پاسخگو به نيازهای بشر، برای نيل به سعادت انسان در دنيا و آخرت، بايد مطابق با فطرت بشر باشد وگرنه قابل دوام نخواهد بود.
وی افزود: ويژگی ديگر اديان الهی اين است كه اين دين با جامعيت و منطبق بر فطرت، بايد از تحريف در امان باشد و گرنه توانايی پاسخگويی به نيازهای انسان برای رسيدن به سعادت را نخواهد داشت و به مجموعهای ناكارآمد تبديل خواهد شد. سؤالی كه در اينجا پيش میآيد اين است كه آيا اين سه ويژگی اديان الهی برای سعادت انسان و هدايت جامعه به سوی كمال، كافی است.
نايب رئيس اول مجلس شورای اسلامی، خاطرنشان كرد: تاريخ نشان داده است كه اگر رهبری صالح، در كنار اين مجموعه نباشد، اين دين، ظرفيت لازم برای سعادت و كمال جامعه را نخواهد داشت. اين رهبری صالح، بايد به مجموعه معارف دين، اشراف كامل داشته باشد، مفسر باشد، در مقام عمل، تجسم آموزههای دين در حوزه اخلاقی و رفتاری باشد، برای تحقق آموزههای دينی در متن زندگی اجتماعی، از صلاحيت رهبری برخوردار باشد و به گفته قرآن، برای جامعه اسلامی، الگو باشد.
وی ادامه داد: به نقل متواتر فريقين پبامبر اسلام(ص) فرمودند، عدم شناخت امام زمانه، مساوی با مرگ در جاهليت است و غدير در مقام تبيين اين جايگاه كليدی است. پس رهبری و زعامت سياسی، يك جايگاه ويژه و استثنايی در آموزههای دينی دارد و اراده خداوند، اين است كه رهبری جامعه در دست صالحترين افراد باشد. اميدواريم كه موضوع غدير را بيش از گذشته مورد توجه قرار دهيم و راه را برای حضور دين در عرصه اجتماع فراهم كنيم.
