نگاهی به میراث به جامانده از سادات رضوی در مقبره میرزا ابراهیم

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، وارد مقبره که می‌شوی، با باغی بزرگ که امام زاده در گوشه سمت راست آن قرار دارد روبه رو می‌شوی، دو تا دور حیات را درخت‌های بزرگ سرو گرفته است و بی شباهت به پارک نیست، حوض‌های آب و صندلی‌های سنگی، زیبایی خاصی به بنا داده است چراغ‌هایی سبز دورتا دور مقبره معنویت خاصی را به افراد منتقل می‌کند، کاشی کاری‌ها و منبت کاری‌ها جلوه خاصی به بنا بخشیده است؛ اینها بخش‌هایی از مقبره میرزا ابراهیم را تشکیل می‌دهد.

مقبره میرزا ابراهیم رضوی که در ملک شخصی خودش قرار دارد در مجاورت مکان تاریخی، فرهنگی، تفریحی، کوهسنگی در انتهای خیابان شهید بهشتی مشهد است این بنا شامل ایوانی رفیع به ارتفاع 8.30 متر، عرض 8.10 متر و عمق 11.60 متر، با دو حجره‌ دو اشکوبه در دو طرف می‌شود.

مقبره میرزا ابراهیم ملقب به سادات رضوی، یکی از مکان‌های دیدنی و ارزشمندی است که در پشت بوستان کوهسنگی قرار دارد پوشش مقبره به گونه‌ای است که آن را قابل تفکیک به دو بخش کرده است مدفن واقف در نیمه شمالی ایوان قرار دارد و نزدیکی آن محرابی نفیس تعبیه شده که در حواشی جانبی آن دو بیت نوشته شده است.

مقبره در باغی مشجر و با صفا واقع شده است و حوضی به ابعاد قریبی 15×10 مترمربع فضای جلو ایوان را صفا می‌بخشد؛ همچنین در صحن باغ تعدادی سنگ قبر به چشم می‌خورد که اغلب متعلق به بزرگان سادات رضوی و برخی از علما و بزرگان شهر مشهد و خراسان است؛ این بنا در سال 1365 خورشیدی به اهتمام تولیت وقت سادات رضوی(مرحوم سید حسین بدیعی رضوی) مرمت شده است.

میرزا ابراهیم موقوفات بسیاری را در شهرهای مشهد، اردکان و تربت جام انجام داده است و حدود 20 هزار نفر از این موقوفات بهره مند می شوند، این اقدام وی باعث شده است تا چند هزار خانوار از سادات رضوی و اعقاب خاندان واقف در سراسر کشور شجره نسب خویش را تاکنون حفظ کنند و به خاطر همین مسئله اقدام وی یکی از پدیده های فرهنگی مشهد به شمار می رود.

میرزاابراهیم از سادات رضوی در زمان صفویه بود که نسب شریفش با بیست و یک واسطه به امام‌زاده «ابو جعفر موسی مبرقع»‌ فرزند حضرت جواد(ع) می‌رسد.