زیباییهای لفظی قرآن در سوره محمد(ص) مشهود است
گروه فعالیتهای قرآنی: رئیس مؤسسه تدبر در قرآن مشهد با بیان اینکه قرآن از لحاظ لفظ تا معنا همه نور است، گفت: یکی از زیباییهای لفظی در سوره محمد(ص) ختم شدن آیات این سوره به ضمیر است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، حجتالاسلام محمدحسین الهیزاده، رئیس مؤسسه تدبر در قرآن مشهد، 25 خردادماه در کارگاه تدبر در سوره محمد(ص) که در حاشیه همایش طلایهداران هدایت ویژه بانوان مبلغ خراسان رضوی برگزار شد، به رفتارشناسی مقایسهای کفار، منافقان و راحتطلبان با مؤمنان از لحاظ ریشهها و نتیجهها در عرصه جهاد پرداخت.
وی اظهار کرد: قرآن از لحاظ لفظ تا معنا همه نور است؛ هم از لحاظ نورانیت و زیبایی لفظ و هم از لحاظ نورانیت معنا و محتوای آن که یکی از این زیباییهای لفظی در سوره محمد(ص) به چشم میخورد، چرا که همه آیات آن به ضمیر ختم میشود.
رئیس مؤسسه تدبر در قرآن مشهد افزود: سوره محمد(ص) با اینکه چهار صفحه بوده و 38 آیه دارد، همه آیات آن به ضمیر ختم میشود، مشابه این سوره در قرآن، دو سوره زلزال و شمس هستند که همه آیات آنها هم بدین صورت است.
وی با اشاره به اینکه تدبر به معنای حداقل معنای منسجم و تفسیر به معنای حداکثر معنای منسجم است، افزود: تدبر سیر سوره را مشخص میکند و تفسیر سرّ سوره را؛ تدبر مانند شنا کردن روی دریای قرآن و تفسیر غواصی در اعماق آن محسوب میشود.
حجتالاسلام الهی زاده با بیان این نکته که در سوره محمد(ص) بیش از 9 بار به اعمال انسان اشاره شده است، ادامه داد: ملاک در اینجا، شناخت رفتار و عمل است زیرا رفتار مؤمنان و کفار با یکدیگر مقایسه شده است؛ رفتار مؤمنان روح دارد، مانند بچهای که زنده متولد میشود و دارای پویایی و رشد است اما رفتار کافران، مانند بچهای است که مرده متولد شده و خداوند آن را بی روح میکند.
رئیس مؤسسه تدبر در قرآن مشهد با بیان اینکه عنوان این سوره سه دسته بندی دارد، در سیاق اول که شامل آیات 1 تا 15 سوره محمد(ص) میشود، به مقایسه کفار و مؤمنان پرداخته است، ابراز کرد: کفر باعث اضلال عمل و هلاکت دنیوی و اخروی است، اما ایمان اصلاح عمل و سعادت دنیوی و اخروی را در پی دارد.
وی با اشاره به آیات 16 تا 31 این سوره، عنوان کرد: خداوند وعده داده منافقان و مدعیان دروغین ایمان را افشا و مجاهدان و صابران در عرصه جهاد را آشکار کند.
وی افزود: قرآن در سیاق سوم و در آیات 32 تا 38 سوره محمد(ص) به مقایسه راحتطلبان با مؤمنان میپردازد؛ آیات بخل و مخالفت با خدا و رسول(ص) سبب حبط اعمال شده و اطاعت و انفاق در راه جهاد، سبب پاداش الهی برای اعمال است، همچنین بین بخل و انفاق، مخالفت و اطاعت و راحتطلب و مؤمن مقایسه صورت گرفته است.
