به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)
آیت الله رضا استادی امروز 3 دی ماه در کنگره بزرگداشت آخوندخراسانی گفت:
اگر درباره فعالیت های سیاسی و علمی و فرهنگی آخوند خراسانی مطلب می نویسیم
و کار علمی می کنیم مفید است اما آنچه امروز برای همه بیش از هر چیزی نیاز
است پرداختن به سبک زندگی و ابعاد اخلاقی ایشان و امثال وی است.
وی با بیان اینکه 150 کتاب و مقاله رساله در باب ایشان نوشته شده ادامه
داد: همچنین 200 شرح بر کفایه نوشته شده که نشان از مقام علمی آخوند در
اصول دارد اما وجه ممیزه او در بعد اخلاقی است.
این کتابشناس تصریح کرد: مرحوم آخوند ارادت زیادی به سیدعلی شوشتری داشت و
تا پایان عمر از او بهره برد همچنین کربلایی که خود از مخلصین این دوره
بوده درباره آخوند می فرماید که آخوند توحید خالص بود.
این استاد حوزه بیان کرد: در وصف وی گفته اند که از وجوهات برای مصارف
شخصی استفاده نمی کرد و بسیار کریم بود و برای طلاب خاننه می خرید و به
آنان رسیدگی می کرد اما برای خود و فرزندانش سختگیری داشت و این چیزهاست که
امروز برای حوزه باید الگو قرار بگیرد.
استادی ادامه داد: بارها ایشان فرموده است که اختلاف من با دیگر فقها
اختلاف در فتواست و این مسئله دستاویزی برای خصومت و تعارض نیست اما برخی
امروز هم که شده فتوایی را از ایشان می گیرند و علیه دیگری علم می کنند و
یا در مورد فتاوای امروزی نیز این کار می شود در حالی که نباید و از اخلاق
به دور است که به خصوص در ولایت فقیه، فتوایی را بگیریم و آن را بر سر
دیگری بکوبیم در حالی که آخوند با صراحت می گوید این نظر من است و نظر آن
فقیه نیز قابل احترام است و نباید باعث خصومت شود.
این استاد حوزه اظهار کرد: تعریف می کنند که وی چنان هیبتی در منبر تدریس
داشت که کسی جرئت نمی کرد به او نزدیک شود و در عین حال با طلاب و شاگردانش
حشر و نشر داشت و گویی فردی از آنان است.
وی ادامه داد: نوشته اند در طول تاریخ حوزه علمیه درسی به عظمت درس او از
کیفیت و کمیت در نجف تشکیل نشد و در عین حال تواضیعی بی نظیر داشت؛ این
مسایل است که بیان آن اخلاق مردم و حوزه را تقویت می کند و به مردم درس دین
می دهد وگرنه درس و بحث در حوزه همیشه بوده و هست و خواهد بود.
وی با اشاره به نحوه برخورد وی با مخالف عنوان کرد: معروف است که یکی از
شاگردانش از ایشان جدا می شود و به مخالفت می پردازد ولی وقتی این شاگرد به
مشکل مالی برخورد می کند از او حمایت می کند و به فرد مخالف خود شهریه می
داد.
عضو شورای عالی حوزه با اشاره به احترام فوق العاده او به استادش اظهار
کرد: او تا زمانی که میرزا زنده بود درسی در نجف تشکیل نداد و خضوعش در
مقابل او مانند خضوع عبد در مقابل سید بود، ایا امروز نیز در حوزه این
مسایل وجود دارد و استاد در حوزه مورد احترام طلاب هست؟.
این استاد حوزه گفت: اگر چیزی را به آخوند نسبت می دهیم حتما باید مستند
باشد ولی در ابعاد اخلاقی اگر استناد ی قوی هم نباشد ذکر آن خالی از فایده
نیست بنابراین برخی نباید درباره آخوند به روایات منفرد و واحدی تکیه بزنند
که البته آن را تکذیب نمی کنیم ولی چرا فقط از یکنفر این مسایل نقل می
شود.
استادی ادامه داد: برخی صلحای گذشته ما مانند مرحوم اخوند برخی عبادات را
چند مرتبه تجدید می کردند تا اگر در بار اول اخلاص نبود در دفعات بعدی
ایجاد شود ببینید اینها در چه فضایی سیر می کردند و ما در چه مسایلی گیر
هستیم و در غفلت به سر می بریم به خصوص نهی کرده اند از اینکه تملق غیر به
ویژه در تحصیل رزق باشد زیرا رزق از تکالیف خداست.
استادی با تاکید بر اینکه این حرف ها و اعمال مردم را متدین تر می کند
گفت: آخوند عظیم بوده است و از سال 1340 تا 1380 قمری همه مراجع از شاگردان
ایشان بوده اند و این عظمت و سیر اخلاقی است که برای مردم و حوزه مفید است
زیرا اهل علم و حوزوی که می خواهد دین را تبلیغ کند باید حتما علم توام با
تهذیب داشته باشد وگرنه اگر یک عالم دنبال دنیا باشد تاثیری نخواهد گذاشت.
وی تاکید کرد: کسی با عوض کردن لباس عوض نمی شود و دین نیز به لباس روحانی
پوشیدن و معمم شدن نیست و اگر دیندار واقعی باشیم می توانیم در مردم هم
اثرگذار باشیم بنابراین لازم است روزشمار زندگانی کسانی مانند آخوند نوشته
شود تا امروز همه از آن بهره ببریم.