عرفان حضرت فاطمه(س) به مثابه دوری گزیدن از مردم نبود
گروه فعالیتهای قرآنی: در نشست اندیشه فاطمی مطرح شد که زهد حضرت زهرا(س) هرگز باعث نشد که از مردم دور شوند، ایشان عبادت شب و روز را با هم مخلوط نمیکردند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، نشست اندیشه فاطمی امروز، 22 اسفند ماه در موسسه فرهنگی ـ هنری نوینپژوه برگزار شد.
فاطمی رکنی، پژوهشگر تاریخ اهل بیت در این نشست طی سخنانی گفت: موضوع سخنرانی من تجلی عرفان در زندگی فاطمه(س) هست. به نظر من شکلگیری شخصیت معنوی حضرت زهرا(س) بدون توجه به رابطه ایشان با پیامبر(ص) قابل تصور نیست. ایشان در کودکی یار و غمخوار پدر بودند. حضرت فاطمه(س) در حصر شعب ابیطالب، سه سال از بهار زندگیشان میگذشت، ایشان مانند سایر مسلمانان با سختیها دست و پنجه نرم میکردند و در کنار پدر بودند.
وی در ادامه با اشاره به دیگر سختیهای زندگی فاطمه(س) گفت: فوت مادر در 5 سالگی و فوت ابوطالب به مشکلات حضرت فاطمه(س) اضافه کرد. حضرت فاطمه(س) در سال 13 بعثت از مکه به مدینه به همراه پدر مهاجرت کرد و در این سفر، صبورانه غمخوار پدر بودند.
این پژوهشگر تاریخ اهل بیت گفت: زمانی که پیامبر(ص) در جنگ احد مجروح شدند، فاطمه(س) سراسیمه برای تیمار پیامبر(ص) به بالین ایشان آمدند و چهره پیامبر(ص) که آغشته به خون بود با آب شستشو دادند و مانند مادری مهربان از پیامبر(ص) پرستاری کردند همین جا بود که کنیه امابیها به ایشان داده شد.
وی در ادامه گفت: اگر بخواهیم به بُعد عرفانی حضرت زهرا(س) بپردازیم، نمیتوانیم از بُعد عبادات و تقوا ایشان به راحتی بگذریم. احادیث بسیاری در شأن عبادات فاطمه(س) نقل شده است. امام حسن(ع) میفرمایند: من شاهد بودم که مادرم شبهای جمعه در محراب عبادات میایستادند و در این عبادت خستگی ناپذیر بودند و تا طلوع فجر خداوند را ذکر میکردند تا آنجا که متوجه گذر زمان نمیشدند. مادرم به این جهان تعلق نداشتند و نام تک تک مومنین و مومنات را میبردند و برای رفع مشکلات آنها دعا میکردند. روزی از ایشان پرسیدم مادر چرا برای خود دعا نمیکنی؟ مادر در جواب فرمودند: فرزندم اول همسایه بعد خودمان.
فاطمه رکنی افزود: حسن بصری در توصیف عبادات فاطمه(س) گفت من عابدتر از فاطمه(س) در بین امت نیافتم. ایشان نماز را با عشق میخوانند به قدری که متوجه جسم خود نمیشدند و پاهایشان ورم میکرد. امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه نیز میفرمایند اگر مومنی دچار یقظه شد یعنی از خواب غفلت و سستی چشمهایش باز شد و طعم شیرین محبت خدا را چشید دیگر سراغ عوامل مادی نمیرود. حضرت فاطمه(س) حلاوت و شیرینی محبت خدا را چشیده بود.
وی در ادامه گفت: عارف شیعه مسلک، فیض کاشانی مینویسد همان طور که در زندگی جسمانی سفر میکنید در سفر روحانی هم از یک نقطه شروع میکنیم. توشه این سفر روحانی تقوا است در این سفر باید حجابها را کنار بگذاریم تا به نور حق برسیم و چه شیرین است حرکت به سوی نور فاطمه(س) به این حقیقت آشنا بود و به زیبایی این مسیر را طی کرد.
وی در ادامه گفت: فاطمه(س) در تربیت فرزندان نیز بسیار دقیق بود. امام علی(ع) بیشتر وقت خود را خارج از خانه و در جنگ با دشمنان اسلام سپری میکرد. فاطمه (س) به تنهایی تربیت فرزندان را به دوش کشید و سردارانی چون امام حسن(ع) سردار حلم و وقار امام حسین(ع) سرور شهدا و حضرت زینب(س) نمونه مجسم صبوری بود.
وی افزود: فاطمه(س) مکارم اخلاق را به صورت عملی به فرزندان خود آموزش میداد، ایشان روحیه ایثار و فداکاری را به صورت عینی به فرزندان آموزش میدادند. زمانی که امام حسن(ع) و امام حسین(ع) بیمار شدند بعد از شفاعت پیامبر(ص) از امام علی(ع) و فاطمه زهرا(س) میخواهد که برای خداوند نذر کنند. فاطمه(س) سه روز روزه گرفتند و افطار خود را به فقرا دادند و با آب روزه خود را باز کردند و این بزرگترین درس ایثار و از خودگذشتگی برای فرزندان بود.
رکنی در ادامه گفت: فاطمه(س) برای اینکه روحیه اخلاص را به فرزندان القا کنند به آنها میفرمودند گذشتن از خود برای دیگران تنها برای جلب رضایت خداوند است ما نباید انتظار داشته باشیم که دیگران از ما تشکر کنند من در جمع بندی بحث خودم میخواهم بگویم حضرت فاطمه(س) بانوی عارفی بودند که در عرصه اجتماع مسئولیتهای سنگینی بر عهده داشتند. زهد و رهبانیت ایشان هرگز باعث نشد که از مردم دور شوند ایشان عبادت شب و روز را با هم مخلوط نمیکردند. شب خداوند را زیارت میکردند و روز هم مسئولیتهای اجتماعی را بر عهده میگرفتند.
