آیتالله هادوی تهرانی:
روزهخواری علنی مصداق حرمتشکنی شعائر الهی است
گروه حوزههای علمیه: استاد حوزه علمیه تاکید کرد: در ماه رمضان روزه گرفتن واجب است ولی هر کسی به هر دلیل مانند مسافرت و بیماری نتواند بگیرد و رعایت حرمت این ماه را بکند این کار، تعظیم شعائر الله است ولی کسی که روزه خواری علنی میکند حرمت این ماه را میشکند و نشانه بی تقوایی اوست.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) آیتالله مهدی هادوی تهرانی، امروز دوم تیرماه در جلسه تفسیر سوره مبارکه حج گفت: خداوند بعد از اینکه فرمود قربانی باید برای خدا باشد تاکید فرمود که انجام این کار شعائرالله و نشانه تقوای قلبی است.
وی افزود: شعائرالله مفهوم وسیعی است که بر صفا و مروه و ذبح قربانی برای خدا و ... تطبیق شده و نشانه تقوای درونی و پرهیز از منهیات و اطاعت از واجبات دانسته شده است.
هادوی تهرانی بیان کرد: در ماه رمضان روزه گرفتن واجب است ولی هر کسی به هر دلیل مانند مسافرت و بیماری نتواند بگیرد و رعایت حرمت این ماه را بکند این کار تعظیم شعائر الله است ولی کسی که روزه خواری علنی میکند حرمت این ماه را میشکند که نشانه بی تقوایی است.
این استاد حوزه عنوان کرد: هر جایی که نشانه و علامتی از خدا باشد و رعایت کنیم همان تعظیم شعائرالله است، اگر حیوان و درختی را آزار ندهیم با این عنوان که مخلوقی از مخلوقات الهی است بعید نیست به علت اینکه نشانهای از حکمت خداست تعظیم شعائرالله باشد و آزار ندادن دیگران که به طریق اولی مشمول این مسئله است.
حج مصداق بارز شعائرالله
وی با بیان اینکه در یک نگاه همه عالم، شعائرالله هستند تصریح کرد: حج مصداق بارز شعائرالله است که به تعبیر قرآن، در آن منافع زیادی وجود دارد که میتواند یکی از این منافع ذبیحه باشد ولی برخی مفسران گفتهاند الی اجل مسمی یعنی تا زمان قیامت یعنی در شعائر الهی منافعی تا روز قیامت برای شما وجود دارد.
نویسنده و پژوهشگر حوزه عنوان کرد: کعبه نمادی از خدا بر زمین است یعنی اگر در کل عالم هستی یک نقطه خانه خدا معرفی شده یعنی این نقطه جایی است که انگار، خدا در آن زندگی میکند البته خدا مکان ندارد و محیط بر عالم ماده است و محاط چیزی واقع نمیشود بنابراین مرجع همه نشانه ها، به بیت خدا ختم می شود.
وی با بیان اینکه علامه طباطبایی منافع حج را همان ذبیحه میداند افزود: خداوند فرمود ما برای هر امتی منسکی قرار دادیم که در اینجا همان قربانی و ذبح است، ولی به مطلق اعمال حج هم منسک گفته شده است. در آیه 67 این سوره فرموده است که ما برای هر امتی منسکی قرار دادیم که ناسک آن هستند که ظاهرا در این جا به معنای شریعت است.
هادوی تهرانی اظهار کرد: تفاوت شرایع به معنای متفاوت شدن خدا نیست زیرا معبود یکی و همان الله، مستجمع جمیع صفات الهی است و تفاوتی اگر هست در ظاهر شریعت است. یعنی میان شریعت موسی و عیسی و پیامبر تفاوت هست ولی خداوند همه خدای یگانه است.
وی با بیان اینکه حج در میان مشرکان بود ولی با اینکه مسیحیت و یهودیت که خود را پیرو آئین ابراهیمی میدانند و ابراهیم را قبول دارند اثری از حج در آئین آنان نیست افزود: آیتالله فاضل میفرمود همین نبودن حج در میان این آئینها نشانه تحریف و کم و زیاد شدن آن است وگرنه مسیحیت و آئین موسی(ع) هم حج داشته است.
این استاد حوزه در ادامه افزود: این دنیا، دنیای اصابت و گرفتاری و بلاست و هر کسی به شکلی یک مشکلی دارد ولی کسانی که مخبت و صابر هستند بی تابی نمیکنند و به زمین و زمان و به خدا بدگمان نیستند زیرا یکی از بدترین گناهان سوء ظن به ذات اقدس الهی است. در حدیثی قدسی آمده است که خداوند فرمود من همانجایی هستم که گمان بنده مومن من است و اگر به من گمان خیر دارد من خیرم و اگر سوء ظن دارد من شر هستم.
عدیله چیست؟
وی اظهار کرد: گاهی یک انسان یک عمر از خدا و ایمان و پیامبر میگوید ولی لحظه آخر، عدیله عندالموت او را 180 درجه بر میگرداند و کافر از دنیا میرود؛ ایمانهای عاریتی که به تعبیر امام حسین(ع) لعق علی السنتهم است برای ما نمیماند و آنچه با خود به آن عالم میبریم میماند که نشانههایی مانند صبر و انفاق و پرداخت خمس و زکات و اقامه نماز و خشیت از یاد خدا و ... است.
آیتالله هادوی تهرانی عنوان کرد: انفاق، مال انسان را کم نمیکند. آیت الله بهاءالدینی می فرمود تجربه بهترین راه کسب علم است پس در زندگی مال و علم خود را انفاق کنید و تجربه آن را ببینید که مال و برکت زندگیمان بیشتر شده است یا نه و یا زکات به معنای رشد است و باعث رشد مال و علم و رزق میشود.
وی افزود: شعائرالله مفهوم وسیعی است که بر صفا و مروه و ذبح قربانی برای خدا و ... تطبیق شده و نشانه تقوای درونی و پرهیز از منهیات و اطاعت از واجبات دانسته شده است.
هادوی تهرانی بیان کرد: در ماه رمضان روزه گرفتن واجب است ولی هر کسی به هر دلیل مانند مسافرت و بیماری نتواند بگیرد و رعایت حرمت این ماه را بکند این کار تعظیم شعائر الله است ولی کسی که روزه خواری علنی میکند حرمت این ماه را میشکند که نشانه بی تقوایی است.
این استاد حوزه عنوان کرد: هر جایی که نشانه و علامتی از خدا باشد و رعایت کنیم همان تعظیم شعائرالله است، اگر حیوان و درختی را آزار ندهیم با این عنوان که مخلوقی از مخلوقات الهی است بعید نیست به علت اینکه نشانهای از حکمت خداست تعظیم شعائرالله باشد و آزار ندادن دیگران که به طریق اولی مشمول این مسئله است.
حج مصداق بارز شعائرالله
وی با بیان اینکه در یک نگاه همه عالم، شعائرالله هستند تصریح کرد: حج مصداق بارز شعائرالله است که به تعبیر قرآن، در آن منافع زیادی وجود دارد که میتواند یکی از این منافع ذبیحه باشد ولی برخی مفسران گفتهاند الی اجل مسمی یعنی تا زمان قیامت یعنی در شعائر الهی منافعی تا روز قیامت برای شما وجود دارد.
نویسنده و پژوهشگر حوزه عنوان کرد: کعبه نمادی از خدا بر زمین است یعنی اگر در کل عالم هستی یک نقطه خانه خدا معرفی شده یعنی این نقطه جایی است که انگار، خدا در آن زندگی میکند البته خدا مکان ندارد و محیط بر عالم ماده است و محاط چیزی واقع نمیشود بنابراین مرجع همه نشانه ها، به بیت خدا ختم می شود.
وی با بیان اینکه علامه طباطبایی منافع حج را همان ذبیحه میداند افزود: خداوند فرمود ما برای هر امتی منسکی قرار دادیم که در اینجا همان قربانی و ذبح است، ولی به مطلق اعمال حج هم منسک گفته شده است. در آیه 67 این سوره فرموده است که ما برای هر امتی منسکی قرار دادیم که ناسک آن هستند که ظاهرا در این جا به معنای شریعت است.
هادوی تهرانی اظهار کرد: تفاوت شرایع به معنای متفاوت شدن خدا نیست زیرا معبود یکی و همان الله، مستجمع جمیع صفات الهی است و تفاوتی اگر هست در ظاهر شریعت است. یعنی میان شریعت موسی و عیسی و پیامبر تفاوت هست ولی خداوند همه خدای یگانه است.
وی با بیان اینکه حج در میان مشرکان بود ولی با اینکه مسیحیت و یهودیت که خود را پیرو آئین ابراهیمی میدانند و ابراهیم را قبول دارند اثری از حج در آئین آنان نیست افزود: آیتالله فاضل میفرمود همین نبودن حج در میان این آئینها نشانه تحریف و کم و زیاد شدن آن است وگرنه مسیحیت و آئین موسی(ع) هم حج داشته است.
این استاد حوزه در ادامه افزود: این دنیا، دنیای اصابت و گرفتاری و بلاست و هر کسی به شکلی یک مشکلی دارد ولی کسانی که مخبت و صابر هستند بی تابی نمیکنند و به زمین و زمان و به خدا بدگمان نیستند زیرا یکی از بدترین گناهان سوء ظن به ذات اقدس الهی است. در حدیثی قدسی آمده است که خداوند فرمود من همانجایی هستم که گمان بنده مومن من است و اگر به من گمان خیر دارد من خیرم و اگر سوء ظن دارد من شر هستم.
عدیله چیست؟
وی اظهار کرد: گاهی یک انسان یک عمر از خدا و ایمان و پیامبر میگوید ولی لحظه آخر، عدیله عندالموت او را 180 درجه بر میگرداند و کافر از دنیا میرود؛ ایمانهای عاریتی که به تعبیر امام حسین(ع) لعق علی السنتهم است برای ما نمیماند و آنچه با خود به آن عالم میبریم میماند که نشانههایی مانند صبر و انفاق و پرداخت خمس و زکات و اقامه نماز و خشیت از یاد خدا و ... است.
آیتالله هادوی تهرانی عنوان کرد: انفاق، مال انسان را کم نمیکند. آیت الله بهاءالدینی می فرمود تجربه بهترین راه کسب علم است پس در زندگی مال و علم خود را انفاق کنید و تجربه آن را ببینید که مال و برکت زندگیمان بیشتر شده است یا نه و یا زکات به معنای رشد است و باعث رشد مال و علم و رزق میشود.
