به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، راهی مکانی میشویم که قرار است به مناسبت زمینی شدن نوری مقدس، عدهای دلداده حرمی را گلباران کنند؛ حرمی که این شبها و روزها، دلهای عاشقان اهل بیت(ع) را از سرتاسر دنیا معطوف خود کرده است، آری بارگاه ملکوتی سلطان سریر ارتضاء، علیبن موسی الرضا(ع).
عصر امروز 23 مردادماه در آستانه سالروز ولادت امام مهربانی ها، شادی در چشم مریدان حضرتش موج میزد. شادیای که در دایره اوصاف نمیگنجد.
در میدان شهدا زمزمه خادمان حرم رضوی با نغمهای که میخوانند، حال و هوای میدان شهدا را روحانی کردهاند، خادمانی که با لباسهای متحدالشکل خود، بوی حرم را آورده بودند. دلها که حالا آمادهتر شده بود، روانه شدند.
خیابان شیرازی که منتهی به حرم رضوی است را دریایی از گل پوشانده بود، گلهایی که روانه اقیانوس بی انتهای ولایت میشدند، گلهایی که امروز هم راه رسیدن به نور را خوب پیدا کرده بودند و آمده بودند، بگویند: «آفتاب آمد دلیل آفتاب».
زائران و مجاوران حرم رضوی در شب ولادت ولی نعمت خود، لباس احرام عشق به تن کرده بودند تا با عرض تبریک به هشتمین نور مقدس، حاجی حرم شوند، چرا که میدانستند، زیارت امام رضا(ع) حج فقراست.
مردم شهر کرامت در دهه کرامت آمده بودند شاهد کرامتی دیگر از ثامنالحجج(ع) باشند.
غرق در جمعیت که میشوی، تا دلت بخواهد دل شکسته پیدا میکنی و کجا را میتوانی پیدا کنی که خریدار دل شکسته باشد، همانطور که شاعر سرود: «هر دل که شکستهتر بود، پیشتر است».
در خیابان شیرازی مشهد، با گلهای سفیدی که حالا نزدیک حرم آمده بودند، قیامتی برپا شده بود؛ قیامتی که قرار است در انتها به امام رضا(ع) ختم می شود، و چه قیامتی بهتر ازین...
گویی چشمها دیگر طاقت در حجاب ماندن را نداشتند و با نیازی تمام نشدنی، حرم مطهر را مینگریستند، چشمهایی که اشک شوق را برای آقا سوغات آورده بودند.
دیگر بعد از طی مسیر عاشقی، وقت آن بود که قطره به دریای جوشان ولایت بپیوندد برای عرض تبریک، تبریکی برخواسته از جان، تبریکی به وسعت دل.
مولای مهربانم میلادت مبارک
محمد خسروی