جواد بختیاری، هنرمند پیشکسوت عرصه خوشنویسی در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، در رابطه با جایگاه خوشنویسی، بیان کرد: شما خط ایرانی را در ارتفاع حداقل پنج متری میبینید؛ این به آن معناست که جایگاهش فراخ است در واقع سرلوح است؛ در معماری رنسانس و گوتیک، مجسمههایشان به دلیل جایگاه و جهت ارزشی که برایش قائل هستند در بالا قرار گرفته است؛ پس از معماری رنسانس و گوتیک، خط جایگزین مجسمهها و نقاشیها شد؛ مانند خود کتیبه که دور تا دور، مانند نواری با استفاده از ادعیه، مضامین قرآنی و یا اشعار، داخل بناها یا بیرون انجام شده که روح معماری را نشان میدهد.
بختیاری با بیان این مطلب که در جهت گسترش هنر خوشنویسی و خوشویسی سنتی کمکاری کردیم، افزود: همان خلاهایی که در حوزه نقاشی، شعر و در همه حوزهها وجود دارد، در خوشنویسی نیز هست؛ این خلا و تقصیر متوجه خوشنویسی نیست بلکه ما به طور کلی در انتقال و تبلیغ داشتههایمان به دنیا کمکاری کردیم؛ پرداختن به این موضوع، نگاه آکادمیک، و عزم عمومی لازم دارد که از این بایت نمرهمان خیلی زیاد نیست.
این هنرمند پیشکسوت در رابطه با تجربه اولین سفر به مشهد و حرم امام رضا(ع)، ابراز کرد: سفر به مشهد خیلی خوب بود و فضای عاطفی دلچسبی داشت؛ من به همه دنیا سفر کردهام و در نمایشگاه پنج قاره حضور داشتهام، بارها از زمان بچگی پیش آمد که به مشهد سفر کنم که در آخرین لحظات ممکن نشد.
وی در همین راستا اضافه کرد: از بودن در حرم امام رضا(ع) حس خیلی خوبی داشتم و تحت تأثیر معنویت این مکان قرار گرفتم، البته هنوز خیلی جاهای مشهد را ندیدهام اما این روح مهربانی که در این شهر ساری و جاری است را حس میکنم.