شخص بیمار و پزشک؛ ملاک تعیین صلاحیت روزه بیماران دیابتی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، محمدصادق علمی، استاد دانشگاه فردوسی مشهد، در دومین کنگره ملی دیابت و ماه رمضان که 6 بهمن ماه در هتل هما مشهد برگزار شد، گفت: ماه رمضان در فرهنگ دینی، ماه وارستگی انسان و رسیدن به کمالات دینی است، از همین رو صبر و تقویت اراده از ارزش‌های این ماه است.
وی با بیان اینکه اگر درسی که در ماه رمضان می‌گیریم را بتوانیم در ماه‌های بعدی نیز تمرین کنیم، بسیاری از پرونده‌های دادگستری کم می‌شود، ابراز کرد: در سوره بقره به صراحت درخصوص روزه گرفتن تاکید شده است، بنا براین این موضوع نشان می‌دهد که ریشه اصلی روزه محبت به خداست.
استاد دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به اینکه روزه به عنوان یک محبت و هدیه ویژه از بنده به سوی خداست، عنوان کرد: از همین رو بی‌معناست که هدیه دادن موجب خطر و ضرر برای فرد باشد و در احکام شرعی نیز اگر موردی واجب شده به دلیل مصلحتی است که برای فرد دارد و موضوعاتی که حرام شمرده شده نیز به دلیل ضررهایی که آن کار دارد، در زمره اعمال حرام گنجانده شده است.
وی با تاکید بر اینکه آن چیزی که شریعت می‌خواهد تامین کند در بین عالمان مسلمان به عنوان مصالح خمسه قلمداد می‌شود، تصریح کرد: ضرر رساندن به خود و دیگران از دیدگاه دین اسلام و بنا به قول پیامبر(ص) جایز نیست، بنابراین روزه نیز مانند سایر احکام براساس مصلحت فرد برنامه‌ریزی شده است.
علمی گفت: در دین مبین اسلام مصلحت عاطفی، جسمی، روحی فرد لحاظ می‌شود، پس روزه نیز باید موجب سلامتی فرد شود، اما بیان تشخیص مصادیق ضرر برعهده خبره است ولی در مجموع کلی می‌توان گفت از دیدگاه فقه، روزه گرفتن برای زن شیرده، باردار و بیماری که روزه برای فرد موجب ضرر شود و یا درمان را به تاخیر بیندازد، ضرر دارد.
استاد دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد: احتمال عقلایی کافی است که روزه را از گردن انسان ساقط کند، از همین رو مریض باید از گمان خویش تبعیت کند اما اگر خبره راستگویی، مصلحت بداند که روزه گرفتن برای فرد ضرر دارد، باید فرد از نظر خبره اطاعت کند.
علمی با تاکید بر اینکه اگر روزه برای فردی ضرر داشته باشد اما روزه بگیرد، از سوی خداوند به خاطر ضرر رساندن به جسمش کیفر می‌شود، ابراز کرد: در مورد نظر خبره، عدالت هم شرط نیست، بلکه فقط اگر انسان راستگویی باشد کافی است، پس درخصوص بیماران دیابتی، فقه نمی‌تواند بگوید که چه کسی روزه بگیرد و چه کسی روزه نگیرد و ملاک ضرر نیز بدترشدن وضعیت فعلی بیمار یا به تاخیر افتادن بهبودی وی است.

یادآور می‌شود، در این مراسم پزشکان متخصص بسیاری به صورت تخصصی درخصوص درمان بیماری دیابت و شرایط بیماران به ایراد سخن پرداختند.