امینی تهرانی:
رویکرد علامه امینی به پژوهش و پژوهشگری مغفول مانده است
گروه اندیشه: سیدمحمدرضا امینی تهرانی، از نوادگان علامه امینی با بیان اینکه نگاه علامه به پژوهش و پژوهشگری کمتر تحلیل شده است، اظهار کرد: طرحی که علامه امینی 60 سال پیش در نجف برای مطالعات و تحقیقات داشتند، بسیاری علمی، مترقی و پیشرفته بود که نشان از رویکرد ایشان در پژوهشگری دارد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا)، سیدمحمدرضا امینی تهرانی، از نوادگان علامه امینی و مدیر پژوهشی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در سخنانی به تجلیل و بزرگداشت علامه امینی و خاطراتی از ایشان پرداخت و تصریح کرد: نگاه علامه امینی نسبت به پژوهش و ستایش پژوهشگر و عشق و علاقه مجنونوار ایشان در این زمینه را بسیار شنیدهاید.
وی افزود: پشت کار علمی و غرق شدن ایشان در پژوهش به شکلی بود که بهنوعی از فضای پیرامون غافل میشدند؛ آیتالله خزعلی که از مریدان ایشان بودند در نقل خاطرهای از ایشان میگوید که پس از سفرشان به هندوستان از ایشان پرسیدم هوای آنجا چطور بود؟ علامه پاسخ دادند که نمیدانم! یعنی ایشان آنقدر غرق در پژوهش بود که متوجه فضای پیرامونی نشدند. این پشتکار البته باعث آسیبهای جسمانی ایشان نیز شد و باعث شد که عمری نهچندان طولانی داشته بشند و زودتر از پیش پای درآمدند.
امینی تهرانی تصریح کرد: راجع به وزانت قلم، درایت علمی و نکتهسنجی ایشان همه میدانید. تقریظهای بسیاری درباره الغدیر نوشته شده است، با این وجود، نگاه علامه امینی به پژوهش و پژوهشگری کمتر تحلیل شده است. ایشان یک طرح مفصل برای تأسیس مرکزی برای مطالعه درباره شخصیت امیرالمؤمنین(ع) داشتند، به همین منظور ابتدا مکتبة امیرالمؤمنین(ع) را در نجف راهاندازی کردند.
مدیر پژوهشی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با بیان اینکه طرحی که علامه امینی 60 سال پیش در نجف برای مطالعات و تحقیقات داشتند بسیاری علمی، مترقی و پیشرفته بود، تصریح کرد: بعد از تأسیس کتابخانه، مرکزی در راستای تبادلات بینالمللی با همه جای جهان درباره امیرالمؤمنین(ع) ایجاد کردند و نسخهها و میکروفیلمهای متعددی را نجف گردآوری نمودند. این اقدامات در 60 سال پیش نشان از بلندنظری علامه امینی داشت.
وی افزود: پشت کار علمی و غرق شدن ایشان در پژوهش به شکلی بود که بهنوعی از فضای پیرامون غافل میشدند؛ آیتالله خزعلی که از مریدان ایشان بودند در نقل خاطرهای از ایشان میگوید که پس از سفرشان به هندوستان از ایشان پرسیدم هوای آنجا چطور بود؟ علامه پاسخ دادند که نمیدانم! یعنی ایشان آنقدر غرق در پژوهش بود که متوجه فضای پیرامونی نشدند. این پشتکار البته باعث آسیبهای جسمانی ایشان نیز شد و باعث شد که عمری نهچندان طولانی داشته بشند و زودتر از پیش پای درآمدند.
امینی تهرانی تصریح کرد: راجع به وزانت قلم، درایت علمی و نکتهسنجی ایشان همه میدانید. تقریظهای بسیاری درباره الغدیر نوشته شده است، با این وجود، نگاه علامه امینی به پژوهش و پژوهشگری کمتر تحلیل شده است. ایشان یک طرح مفصل برای تأسیس مرکزی برای مطالعه درباره شخصیت امیرالمؤمنین(ع) داشتند، به همین منظور ابتدا مکتبة امیرالمؤمنین(ع) را در نجف راهاندازی کردند.
مدیر پژوهشی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با بیان اینکه طرحی که علامه امینی 60 سال پیش در نجف برای مطالعات و تحقیقات داشتند بسیاری علمی، مترقی و پیشرفته بود، تصریح کرد: بعد از تأسیس کتابخانه، مرکزی در راستای تبادلات بینالمللی با همه جای جهان درباره امیرالمؤمنین(ع) ایجاد کردند و نسخهها و میکروفیلمهای متعددی را نجف گردآوری نمودند. این اقدامات در 60 سال پیش نشان از بلندنظری علامه امینی داشت.
