گروه حوزههای علمیه ــ دانشگاه مجازی المصطفی نشست فرهنگی «پیام انقلاب اسلامی برای انسان معاصر» را با حضور «حجتالاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه» برگزار کرد.

به گزارش ایکنا، گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مجازی المصطفی، با همکاری اداره فرهنگی- تربیتی، اداره توسعه منابع انسانی، نشست فرهنگی «پیام انقلاب اسلامی برای انسان معاصر» را با حضور «حجتالاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه» برگزار کرد.
حجتالاسلام والمسلمین خسروپناه اظهار کرد: امروزه با انسانی روبهرو هستیم که حقگراست. انسان معاصر بیشتر دغدغه آبادانی جهان را دارد و کمتر درباره آخرت میاندیشد.
سخنران این نشست با بیان اینکه امروزه، در دیدگاه انسان معاصر، حضور خدا در حیات انسانی، تا حدودی کمرنگ شده است، تصریح کرد: وقتی از پیام انقلاب اسلامی برای انسان معاصر صحبت میشود، منظور پیام بینشی، نگرشی، انگیزشی، منشی و کنشی است.
وی درباره پیام بینشی توضیح داد: پیام بینشی، همان پیامهای معرفتی است و بیان میدارد چه شناخت جدیدی برای انسان دارد.
خسروپناه گفت: پیام نگرشی نیز تغییر در زاویه دید انسان را مورد بررسی قرار میدهد.
وی تجربهگرایی و عقلگرایی را از مهمترین ویژگیهای انسان معاصر برشمرد و درباره پیام انگیزشی ابراز کرد: پیام انگیزشی میخواهد زاویه دید انسان را تغییر دهد؛ زاویه دید انسان معاصر، بیشتر تکمحوری و سوداگرایانه است. انگیزش انسان معاصر، بیشتر آبادانی و زاویه دید وی، دنیاگرایانه است.
سخنران این نشست، در ادامه، منظور از منش را در پیام منشی و خلقیات درونی انسان دانست و گفت: فضایل و رذایل انسان، خلقیات و منش انسان را تشکیل میدهد. امروزه، کلیات انسان هر چند مثبت هم باشد، به سمت آبادانی دنیا میرود. امروزه، در انسان معاصر مقولهای به نام اخلاق حرفهای داریم که بسیار مطرح است.
وی از نظر کنشی، به روابط انسان معاصر در فضای مجازی اشاره کرد و اظهار کرد: امروزه، کنشهای انسانها به شدت به وجوه اعتباری بستگی دارد و بایدها و نبایدها بسیار مطرح شده است.
خسروپناه مهمترین پیام انقلاب اسلامی را پیام دین در نظام اجتماعی برشمرد و گفت: تمدن غرب، یک دوره باستان و قرون وسطا داشت و دوره مدرن از قرن 16م آغاز شد. انسان در دوره قرون وسطا، ایمانگراست. در ایمان، آخرت مهم است، نه دنیا، ولی در رنسانس، حق مطرح است، نه تکلیف، انسان مطرح است، نه ایمان. بدین ترتیب، اصالت انسان در برابر اصالت ایمان مطرح میشود. در این دیدگاه، نمیتوان دنیاگرایی و آخرتگرایی را جمع کرد. پس انسان معاصر که زاییده تمدن مدرن است، نمیتواند دنیا و آخرت و نیز ایمان و انسان را با هم جمع کند.
سخنران این نشست به حضور دین در نظام اجتماعی اشاره کرد و در این باره تصریح کرد: نظام اجتماعی، اعم از سیاست، اقتصاد و فرهنگ است. انقلاب اسلامی نشان داد که دین میتواند در نظام اجتماعی حضور یابد و بیش از ادعای دنیای مدرن، از حقوق انسان دفاع کند.
وی ادامه داد: انسان مدرن گمان میکرد اگر دین در اجتماع حضور یابد، باید ایمان مطرح شود، نه انسان. همچنین اگر دین در نظام اجتماعی حضور پیدا کند، باید از آخرت سخن گفت، نه دنیا و آبادانی دنیا برایش مهم نیست، زیرا انسان مدرن در سنت خویش، قرون وسطا را میبیند. انسان مدرن میپندارد خدا از هر دری وارد شود، انسان باید خارج شود و نمیتوان تکلیف و حق را با هم جمع بست.
خسروپناه گفت: پیام انقلاب در نسبت دین و نظام اجتماعی، این چالشها را از بین برد و گفت دین اگر بخواهد به آخرت انسان بدون دنیای آن بپردازد، به آخرت آن نیز نپرداخته است و زمانی میتوانیم آخرت را آباد کنیم که دنیا را آباد کرده باشیم.
وی اظهار داشت: تکلیفی که به نابودی حق انسان بینجامد، تکلیف الهی نیست و اگر بخواهیم از حقوق انسان سخن بگوییم و به تکالیف الهی عمل نکنیم، باید بدانیم اگر خدا از منظر انسان غایب شود، حقوق انسان نیز پایمال خواهد شد.
خسروپناه از جنایاتی سخن به میان آورد که در دوران معاصر رخ میدهد و تصریح کرد: جنایت انسان سنتی در قرون وسطا، بسیار کمتر از جنایاتی است که برای نمونه، در یمن رخ میدهد و میلیونها کودک در اثر گرسنگی میمیرند.
به گزارش روابط عمومی المصطفی، وی افزود: پیام انقلاب این است که حق و تکلیف باید با هم باشند و دو بال جامعه هستند. انقلاب نشان داد که اگر دین وارد نظام اجتماعی شود، انسان تجربهگرا و عقلگرا میفهمد به منبع معرفتی دیگری به نام وحی نیاز دارد.
انتهای پیام /