دور از شهر خود اما همچنان یک ایرانی

به قلم زهرا فیضی؛ دانش‌آموخته دکتری جامعه‌شناسی

پس از تشدید حملات در شهرهای بزرگ خصوصا تهران عده‌ای به دلایلی همچون کسالت اعضای خانواده، خسارت‌های ناشی از حملات و ... مجبور شدند، شهرهای بزرگ را ترک کرده و به شهرستان‌های نزدیک مهاجرت کنند. 

طی این جابجایی اتفاقات زیبایی رخ داد که نشان از ویژگی‌های فرهنگی ایرانی و ایرانی بودن دارد.

بودند کسانی که به شهرهای اطراف رفتند اما جایی برای اقامت نداشتند، بخشش سخاوت‌مندانه مردمان آن شهرها و اسکان دادن مهاجرین و در اختیار قرار دادن امکانات مورد نیاز این افراد، تنها می‌تواند ناشی از ویژگی مهمان دوستی، همدلی و مهربانی که ریشه در فرهنگ ایرانی دارد، باشد. 

علاوه بر آن به تصور بسیاری تغییر مکان از سوی این گروه، ناشی از ترس و فرار بوده، اما بسیار جالب است که این گروه حتی در شهرهای تازه وارد شده حضور خود را در حمایت از کشور و انقلاب به تصویر کشیده‌اند. 

برای نمونه حضور در راهپیمایی روز قدس و تجمعات شبانه در این شهرها نمایی از این واقعیت است. به اذعان ساکنان آن شهرها و آنچه خود به عین دیدم، کاملا مشخص بود بسیاری از شرکت کنندگان از تهران و شهرهای دیگر بودند و تنها محلی‌های ایران در آنجا حضور نداشتند.

همچنین دیدن این گروه در تجمعات شبانه هم بسیار جالب است؛ این گروه با آنکه مجبور به ترک خانه خود شده‌اند، فراموش نکردند که ایرانی هستند و در هر شرایطی از کشور خود دفاع می‌کنند.