حجتالاسلام والمسلمین حسین عربی، پژوهشگر قرآنی، در گفتوگو با ایکنا از خراسانرضوی، با اشاره به سرنوشت تلخ کسانی که دست به وطنفروشی و خیانت به منافع ملی میزنند، اظهار کرد: قرآن کریم در آیات متعددی هشدارهای روشنی نسبت به چنین رفتارهایی داده است.
وی ادامه داد: اگر انسان بتواند مفاهیم قرآنی را بر رخدادهای روز و رفتارهای اجتماعی و سیاسی جاری تطبیق دهد، بسیاری از آموزههای این کتاب آسمانی برایش روشنتر، ملموستر و راهگشاتر میشود. یکی از نمونههای این تطبیق، آیه ۲۱ سوره لقمان است؛ بخشی از آیه که میفرماید: «أَوَلَوْ کانَ الشَّیطَانُ یدْعُوهُمْ إِلَیٰ عَذَابِ السَّعِیرِ». این تعبیر، یعنی «دعوت شدن به سوی عذاب سعیر»، میتواند در چند زاویه با رفتار کسانیکه در جامعه امروز بهعنوان وطنفروش یا خیانتکار به کشور شناخته میشوند، انطباق داده شود.
عربی تصریح کرد: کسانیکه در این آیه مورد اشاره قرار گرفتهاند، افرادی هستند که بهجای تکیه بر هدایت الهی و منطق وحی، کورکورانه بهدنبال سنتهای غلط یا نسخههای تحمیلی دیگران میروند؛ خواه این تبعیت از گذشتگان ناآگاه باشد یا از بیگانگان و جریانهایی که دشمنیشان با حق و حقیقت آشکار است. در عرصه سیاست نیز، وطنفروش کسی است که منافع ملت خود را نادیده میگیرد و بهجای اتکا به عزت و استقلال کشورش، گوش به فرمان کسانی میشود که نیت خیرخواهانهای نسبت به آن ملت ندارند و در حقیقت همان شیطانصفتان عصر حاضرند.
این پژوهشگر قرآنی بیان کرد: نکته مهم دیگری که قرآن به آن اشاره دارد این است که شیطان و جریانهای باطل هرگز بهطور صریح و بیپرده نمیگویند که شما را به نابودی و آتش میبرند؛ بلکه همواره با آرایش ظاهری، وعدههای پرزرقوبرق، شعارهای جذاب و مفاهیمی مانند آزادی بیقیدوشرط، رفاه کاذب یا آیندهای خیالی، پیروان خود را فریب میدهند.
وی اظهار کرد: همین سازوکار امروز نیز در عرصه رسانه و فضای مجازی دیده میشود؛ جریانهای معاند و دشمن با استفاده از تبلیغات حرفهای و پیامهای جذاب، افراد را به مسیرهایی سوق میدهند که پایانش چیزی جز ویرانی کشور، تهدید امنیت ملی، تشدید فشارهای خارجی و در نهایت شوربختی نیست.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به بخش دیگری از آیه، جاییکه افراد ناآگاه میگویند: «ما همان مسیر پدران خود را دنبال میکنیم»، اظهار کرد: این نوع پافشاری بر باطل، نشانه از دست رفتن قدرت تشخیص و عقلانیت است.
عربی افزود: وطنفروش نیز دقیقاً همین ویژگی را دارد؛ یعنی با انکار هویت ملی، پشت کردن به ریشهها، نادیده گرفتن عزت جمعی و چشم بستن بر واقعیات، عملاً خود را در زمینی قرار میدهد که دشمن برای او طراحی کرده است. او نه براساس فهم درست یا تحلیل صحیح، بلکه بر مبنای تقلید، مرعوب شدن یا طمعورزی، در جبههای قرار میگیرد که ماهیت آن آشکارا خصمانه است.
وی در بخش دیگری از سخنانش به سرانجام این افراد اشاره کرد و گفت: عذاب «سعیر» برای خیانتکاران محدود به آخرت نیست، بلکه در همین دنیا نیز آثار رفتارشان گریبانگیرشان میشود. تاریخ نمونههای فراوانی از این واقعیت ارائه میدهد؛ کسانیکه کشور خود را فروختهاند یا به امید حمایت بیگانگان دست به خیانت زدهاند، نهتنها از سوی ملت خود طرد شدهاند، بلکه همان بیگانگانی که به آنان دل بسته بودند نیز هرگز اعتماد واقعی به آنها نداشتهاند.
این پژوهشگر قرآنی تصریح کرد: این افراد معمولاً با خواری، بیاعتباری و تنفر عمومی روبهرو میشوند و پایانی جز سقوط و پشیمانی نصیبشان نمیشود. آتشی که خیانتکار برای وطن برافروخته، دیر یا زود دامن خودش را نیز میگیرد.
وی در پایان تصریح کرد: قرآن نهتنها درباره پیامدهای فردی گمراهی سخن میگوید، بلکه هشدار میدهد هر مسیری که بر پایه تقلید کورکورانه، اعتماد به دشمن و نادیده گرفتن مصالح امت شکل گیرد، سرانجامی تلخ و ویرانکننده دارد. از اینرو، توجه به آموزههای الهی و سنجش رفتارها با معیارهای قرآنی میتواند انسان و جامعه را از گرفتارشدن در دام فریبها و وعدههای پوچ نجات دهد.
انتهای پیام