گناه؛ عامل محرومیت از فیض الهی

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، محمدعلی انصاری مفسر قرآن کریم و صاحب تفسیر مشکاة در ادامه سلسله مباحث تفسیری خود درباره آیات سوره «مطففین» که محتوای آن از طریق کانال‌های مجازی منتسب به وی منتشر می‌شود با اشاره به آیه «كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ»، اظهار کرد: اعمال انسان در طول زندگی همچون زنگاری بر قلب او می‌نشیند و جان او را در حجاب قرار می‌دهد.

وی ادامه داد: قلب انسان آینه تجلی اسماء و صفات الهی و حرم الهی است، رفتارهای نادرست و معصیت‌ها می‌تواند این آینه را تیره و راه ارتباط با حقایق الهی را مسدود کند. قرآن می‌فرماید «كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ»؛ یعنی این گروه در قیامت از پروردگار خود در حجاب‌اند. این آیه از غم‌انگیزترین آیات قرآن است، زیرا بزرگ‌ترین امید انسان در زندگی رسیدن به لقاءالله و بهره‌مندی از قرب الهی است.

صاحب تفسیر مشکاة با توضیح مفهوم «لقاءالله»، تصریح کرد: مقصود از دیدار الهی، دیدن با چشم ظاهری نیست بلکه حضور بی‌واسطه در محضر فیض و عنایت الهی است. در دنیا الطاف خداوند از طریق اسباب و واسطه‌ها به انسان می‌رسد اما در قیامت این واسطه‌ها برداشته می‌شود و انسان‌ها به طور مستقیم از عنایات الهی بهره‌مند می‌شوند.

انصاری افزود: کسانی که در دنیا با رفتارهای نادرست و گناه دل خود را از نور معرفت تهی کرده‌اند، طبق آیه «مَنْ كَانَ فِي هَذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَى» در قیامت نیز از این فیض محروم خواهند بود و همانگونه که قرآن فرموده: «ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ» سرانجام وارد جحیم می‌شوند که به معنای گداختگی و بیانگر شدت عذاب دوزخ است و این همان حقیقتی است که در دنیا آن را تکذیب می‌کردند.