کد خبر: 4369372
تاریخ انتشار : ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۰:۰۸
یادداشت

مؤدت اهل بیت(ع)؛ اجر رسالت پیامبر(ص)

خداوند متعال در آیه « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‏»(۲۳شوری) اجر رسالت را مؤدت اهل بیت پاک و مطهر پیامبر مکرم بیان فرموده است. محبت و گرایش قلبی به اهل بیت علیهم السلام همراه با روحیه تسلیم در برابر ایشان از منظر قرآن به‌عنوان اجر رسالت شناخته می‌شود.

پیامبر

مهدی زره‌ساز، پژوهشگر دینی در یادداشتی که در اختیار ایکنای خراسان‌‌‌ رضوی قرار داده است، نوشت: آموزه های دینی بر این مطلب تأکید دارند که دنیا سرای ماندگار نیست، بلکه به‌عنوان مزرعه و کشتزاری است که انسان باید در آن سرمایه گذاری کند و به دنبال رشد کردن باشد تا آمادگی لازم را برای زیستن در بهشت برین کسب نماید. رسیدن به چنین رشدی و کسب آمادگی لازم برای زندگی در بهشت برین، نیاز به مربی و معلمی دارد که بندگان را تحت تربیت لازم در این دنیا قرار دهد. خداوند متعال، پروردگار رحمن و رحیمی است که نسبت به خلق خود  اوج مهربانی و لطافت را ارزانی می‌نماید و به همین دلیل برای رشد انسان ها بهترین مخلوقات خویش یعنی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را برای تربیت و تزکیه آدمیان فرستاده است. 

پیامبر اکرم(ص) اشرف مخلوقات است که به همراه اهل بیت خویش علیهم السلام قبل از تولد در دنیا آفریده شده و فوق عرش در کمال نعمت و آسایش عبادت خدا می کردند. طبق این فراز از زیارت جامعه کبیره «خَلَقَكُمُ اللَّهُ أَنْوَاراً فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقِينَ حَتَّي مَنَّ عَلَيْنَا بِكُم»، پیامبر و اهل بیت پاکش علیهم السلام مخلوقات نوری هستند که قبل از آفرینش دیگر مخلوقات، حول عرش الهی تسبیح و تحمید خداوند متعال می گفتند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله عرش‌نشین بود، اما خداوند بر سر بندگانش منت نهاد و عزیزترین مخلوقاتش را برای دستگیری از دیگر بندگان به زمین فرستاد و زحمت هدایت و تعلیم و تزکیه بندگان را بر عهده پیامبرش قرار داد. بی‌شک نزول از عرش اعلی به فرش زمین امری همراه با سختی و ناخوشی بوده است، اما پیامبر اکرم(ص) و اهل بیت(ع) ایشان همه سختی ها را به جان خریدند و پذیرفتند برای هدایت بندگان و رشد و تزکیه آنانبه زمین آمده و بر تمام دشواری ها صبوری کنند.

ارسال پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله برای تربیت و تعلیم و به رشد رساندن مردمان توسط خداوند متعال، نشانگر اوج مهربانی پروردگار عالم نسبت به آدمیان است، چرا که پیامبر(ص) برترین آفریده الهی و اشرف مخلوقات است. قرآن، رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم را با اوصاف ویژه‌ای معرفی می‌فرماید. آیاتی همچون «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ»( انبیا ۱۰۷) ، « وَ إِنَّكَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِيمٍ»( قلم۴)، « فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّـهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ»( آل عمران ۱۵۹) بیانگر مایه رحمت بودن پیامبر برای تمامی عالمیان، اخلاق نیکوی نبی و نرم خویی ایشان را بیان می‌کند که موجب جذب افراد به اسلام می‌شد. پیامبر اکرم(ص) با خلق عظیم خویش در برابر جهالت و نادانی افراد صبوری به خرج می‌دادند. این پیامبر رحمت با چنین خصلت‌های ویژه‌ای، در ابتدا در قومی مبعوث شدند که سطح جهالتشان در حدی بود که دختران خردسال خود را زنده به گور می‌کردند و برای امور بسیار بی‌ارزش سال‌ها با یکدیگر به جنگ و خونریزی می‌پرداختند. 

بسیاری از این مردمی که در دوران جاهلیت می‌زیستند، نبی مکرم را در ابتدا تکذیب می کردند، به حضرتشان توهین کرده و بدیشان نسبت جنون می‌دادند. گاهی اوقات آزار آن مردم جاهل به حدی می‌رسید که حضرت دچار آسیب‌های بدنی می‌شدند، اما پیامبر اکرم(ص) در مقابل همه این آزار و اذیت‌ها نه تنها قوم خویش را نفرین نمی‌فرمود، بلکه از خداوند برایشان طلب مغفرت و بخشش می‌کرد و در هدایت‌گری و دعوت به اسلام و رشد و تزکیه افراد تلاش می‌فرمود. 

بی‌شک سپاس‌گزاری از زحمات ختم المرسلین به‌طوری که حق آن ادا شود امکان‌پذیر نیست و هیچ‌یک از مسلمانان توان ادای اجر و مزد رسالت را نخواهند داشت، اما خداوند متعال در قرآن عملی را به‌عنوان اجر رسالت معرفی نموده است. خداوند متعال در آیه « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‏»(۲۳شوری) اجر رسالت را مؤدت اهل بیت پاک و مطهر پیامبر مکرم بیان فرموده است. محبت و گرایش قلبی به اهل بیت علیهم السلام همراه با روحیه تسلیم در برابر ایشان از منظر قرآن به‌عنوان اجر رسالت شناخته می‌شود، البته این عمل نیز نفعش برای خود بندگان است، چرا که اهل بیت علیهم السلام مسئولیت هدایت‌گری و تعلیم و تزکیه مردمان را بعد از نبی ادامه می‌دهند و هر قدر افراد محبت و مؤدت به اهل بیت نبی داشته باشند، بیشتر در مسیر رشد و کمال قدم بر می‌دارند. 

اما متأسفانه برخی جفاکاران از امت اسلام، بعد از شهادت پیامبر اجر رسالت را نادیده گرفته و به جای مؤدت قربی، راه ظلم و ستم به نزدیکان پیامبر را در پیش گرفتند. برخی از منافقان حرفه‌ای که در بین مسلمانان می‌زیستند، در طول حیات نبی مکرم بارها نقشه قتل و ترور پیامبر(ص) را کشیدند و در نهایت پیامبر اکرم را مسموم کردند و بعد از به  شهادت رساندن ایشان، اهل بیت نبی را مورد ظلم و ستم قرار داده، خلافت رسول(ص) را که حق امیر المومنین علیه السلام بود غصب کرده و به خانه یگانه دختر پیامبر حمله‌ور شدند. فعالیت‌های منافقان موجب ایجاد انحراف بزرگی در عالم اسلام گردید و باعث شد اسلام راستین غریب شود. اسلام حقیقی بدین ترتیب غریب شد و تا زمانی که آخ وصی پیامبر(ص) در پس پرده غیبت باشد، غریب خواهد ماند.

شایسته است در سالروز شهادت پیامبر رحمت، حضرت محمد صلی الله علیه و آله، تمام ارادتمندان به ساحت ایشان  مجالس عزا برپا نموده و به صاحب عزا یعنی امام زمان علیه السلام عرض تسلیت کنند و برای ظهور یگانه منجی عالم دعا کنند، به این امید که این عرض ادب‌ها، عمل کردن به امر قرآن درباره مودت قربای پیامبر رحمت باشد.

انتهای پیام
captcha