کد خبر: 1255841
تاریخ انتشار : ۱۹ تير ۱۳۹۲ - ۱۱:۱۹
/شرح ادعيه ماه رمضان(1)/

مصداق روزه‌داری «صائمين» خودداری قلب از ياد غير خداست

يك كارشناس مذهبی گفت روزه صحيح و كاملی كه خداوند متعال در راستای كمال روزه‌دار مقرر فرموده است، به‌طور قطع شامل خودداری اعضای بدن از گناه است اما روزه صائمين اين است كه علاوه بر آن، قلب را از ياد غير خدا باز داشته و از هر‌چه غير اوست روزه بگيرد.


گروه انديشه: يك كارشناس مذهبی گفت: روزه صحيح و كاملی كه خداوند متعال در راستای كمال روزه‌دار مقرر فرموده است، به‌طور قطع شامل خودداری اعضای بدن از گناه است اما روزه صائمين اين است كه علاوه بر آن، قلب را از ياد غير خدا باز داشته و از هر‌چه غير اوست روزه بگيرد.








حجت‌الاسلام حسين قدوسی، مدرس حوزه و دانشگاه‌های تبريز در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با اشاره به فراز ‌نخست دعای روز اول ماه مبار رمضان كه در آن آمده است؛ «اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِیَامِی فِيهِ صِیَامَ الصَّائِمِينَ»، گفت: انسان مؤمن در اين فراز از دعای روز نخست ماه مبارك رمضان، از خداوند سبحان طلب می‌كند كه روزه او را در زمره روزه «صائمين» قرار داده و روزه‌ای را از او طلب می‌كند كه غير از خدا هيچ چيز ديگری در دل او راه نيابد.


وی افزود: در هر فعل و موجودی، واقعيت و ظاهری وجود دارد و روزه صائمين كه در اين دعا نيز به آن اشاره شده است، ورای تمام روزه‌های عادی بوده و روزه حقيقی نام گرفته است. انسان مؤمن در روزه‌داری حقيقی، نه تنها در ظاهر روزه بوده و اعضا و جوارح او از گناه دوری می‌کنند؛ بلكه دل او در خدمت خداست.


اين مدرس حوزه و دانشگاه‌های تبريز با تأكيد بر اين‌كه روزه‌داری در كسوت صائمين، نياز به مراقبت فراوان دارد، اظهار كرد: همان‌گونه كه در حديثی از پيامبر اعظم(ص) نيز آمده است؛ «هرگاه روزه‌دار غيبت كند روزه‌اش را خورده است»، ممكن است افراد با دوری از خوردن و آشاميدن، روزه‌دار ظاهری محسوب شوند افعال حرامی همچون غيبت كردن، روزه حقيقی آنان را باطل كرده است.


حجت‌الاسلام قدوسی تصريح كرد: روزه صحيح و كاملی كه خداوند متعال در راستای كمال روزه‌دار مقرر فرموده است، به‌طور قطع شامل خودداری اعضای بدن از گناه است اما روزه كامل‌تر اين است كه علاوه بر آن، قلب را از ياد غير خدا باز داشته و از هرچه غير اوست روزه بگيرد.


وی با اشاره به فراز دوم اين دعا، ابراز كرد: انسان مؤمن در فراز دوم دعای روز نخست ماه رمضان، شب‌زنده‌داری هم راستا با «قائمين» را از خداوند متعال طلب می‌كند و نمونه بارز انسان‌هايی كه در قيام خود، قائم هستند نيز حضرت فاطمه(س) است كه هنگامی‌كه در محراب عبادت قرار می‌گرفت، رنگ چهره ايشان در مقابل عظمت پروردگار متعال تغيير می‌كرد.


اين كارشناس مسائل مذهبی با تأكيد بر اين‌كه ائمه معصومين(ع) با بيان ادعيه مشخص برای روزهای ماه مبارك رمضان، سعی بر اين داشتند تا مؤمنان را نسبت به وظايف خود در مقابل نعمات الهی آگاه كنند، خاطرنشان كرد: انسان مؤمن با قرائت روزانه اين دعاها، اسلام‌شناسی را به‌طور غيرمستقيم تمرين كرده و در حقيقت به خود تلنگر الهی شدن می‌زند.


اين مدرس حوزه و دانشگاه‌های تبريز تأكيد كرد: تمرين سی روزه ويژگی‌هايی همچون دوری از غفلت، نماز واقعی، اطعام فقرا و دوری از گناه، به شرط اراده برای تغيير كردن، به‌طور قطع بر انسان تأثير مثبت می‌گذارد.


حجت‌الاسلام قدوسی، فرصت‌هايی همچون ماه مبارك رمضان را به مثابه منورهايی كه در دوران جنگ استفاده می‌شود، دانست و عنوان كرد: رزمندگان واقعی از منور برای شناسايی اطراف خود در ظلمت استفاده كرده و از اين فرصت برای پيشروی در ميدان بهره‌مند می‌شوند؛ انسان مؤمن نيز از فرصت ماه رمضان برای بالا رفتن و نزديكی به معبود بهره‌مند می‌شود و با چشمان بسته حركت نمی‌كند.


وی در پايان، يادآور شد: دوری از غفلت در فراز سوم اين دعا، انسان را به بهره‌مندی از اين فرصت الهی دعوت می‌كند و چنان‌كه عمر انسان فرصتی برای رسيدن به كمال است، بايد از ماه رمضان نيز برای خدايی شدن استفاده كرد.

captcha