شهود بهشت و جهنم در دنیا، از آثار ماه رمضان است

گروه اندیشه: یک پژوهشگر علوم قرآنی با اشاره به آیه 54 سوره القمر، گفت: از آیاتی از این دست برداشت می‌شود که بهشت و جهنم در باطن این عالم وجود داشته و بندگان از آنها غافلند و همچنین از آثار ماه مبارک رمضان، شهود بهشت و جهنم در دنیاست.

محمد اجلی، پژوهشگر علوم قرآنی در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) شعبه زنجان، با اشاره به این‌که روز نوزدهم ماه مبارک رمضان بر اساس مضمون دعای این روز، زمان آشکار شدن حقایق بر انسان است، گفت: انسان مؤمن در فراز نخست دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان، با بیان جمله: «اَللّـهُمَّ وَفِّرْ فیهِ حَظّى مِنْ بَرَکاتِهِ» از خداوند سبحان طلب می‌کند که بهره‌مندی او را از برکات این ماه عزیز افزون کند؛ چراکه در این روز آثار و برکات عبودیت و بندگی برای مؤمن آشکار شده و طلب افزایش آن را دارد.

وی ابراز کرد: در حقیقت روز نوزدهم ماه مبارک رمضان، زمانی است که انسان به حالت شهود آثار و برکات عبودیت می‌رسد و پیامدهای نیکوکاری و صالحات را در آن متوجه می‌شود و در فراز دوم این دعا با اشاره به «وَ سَهِّلْ سَبیلى اِلى خَیْراتِهِ»، از خداوند متعال می‌خواهد که راه رسیدن به نیکوکاری را برای او سهل گرداند.

این پژوهشگر علوم قرآنی با اشاره به آیات پنجم تا دهم سوره مبارکه «اللیل»، ادامه داد: این آیات مبارک بر این قانونمندی نظام آفرینش صحه می‌گذارند که وقتی فردی گام‌هایی به‌سوی حق حرکت می‌کند، راه او به‌سوی خیر و نیکی فراخ می‌شود و افرادی که بخل و بی‌نیازی ورزند، راه حرکت در مسیر دشواری بر آنان سهل می‌شود.

اجلی با تأکید بر واژه «قبول» در فراز سوم دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان که در آن آمده است: «لاتَحْرِمْنى قَبُولَ حَسَناتِهِ»، اظهار کرد: در آموزه‌های دین اسلام، گاهی واژه‌های «قبول» و «صحیح» مشتبه می‌شوند، در حالی‌که این دو واژه از نظر معنایی با یکدیگر متفاوت بوده و به ترتیب معنی مخالف آنان «مردود» و «باطل» است.

وی تصریح کرد: صحت اعمال انسان مربوط به ظواهر عمل انسان بوده و به‌صورت صفر و یکی است و حد وسط ندارد؛ همان‌گونه که نماز بدون وضو «صحیح» نیست. در حالی‌که قبولی اعمال انسان در گرو خالص و با توجه باطنی بودن آن بوده و امکان این‌که بخشی از یک عمل مورد قبول حق قرار گرفته و بخشی از آن مردود شود، وجود دارد.

این مدرس حوزه و دانشگاه‌های زنجان، قبول عبادت‌ها را دارای پیامدهای دنیوی و اخروی فراوانی دانست و عنوان کرد: صحت عبادات، انسان را به‌عنوان یک فرد متعبد بالا می‌برد و قبول آن، او را از نظر وجودی ارتقا می‌بخشد.

اجلی با تأکید بر این‌که صحت اعمال انسان، پیش‌نیاز قبولی آن‌هاست، خاطرنشان کرد: هر مقدار خلوص در عبادت بیشتر باشد، به همان میزان از آن عبادت قبول می‌شود، همچنان‌که در روایتی آمده است که اگر دو رکعت از نماز فردی در طول عمر دنیوی او قبول شود، او اهل نجات است.

این پژوهشگر علوم قرآنی در ادامه، با اشاره به مضمون دعای روز بیستم ماه مبارک رمضان، گفت: از آن‌جایی که در دهه سوم ماه مبارک رمضان، بنده خدا در طلب کسب مقامات برتر بوده و خواسته‌های والایی از خداوند متعال دارد، روز بیستم ماه مبارک رمضان، زمان نزول آرامش بر قلب مؤمن است.

وی ابراز کرد: بنده خوب خدا در فراز نخست این دعا، با بیان جمله «اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ الجِنانِ»، باز شدن درهای بهشت را از خداوند متعال طلب می‌کند و از آن‌جایی که بندگان خوب خدا در این دنیا آثار باز شدن درهای بهشت را درک کرده و گاهی نیز به شهود می‌رسند، درهای بهشت در این دعا به آثار بهشت در دنیا اشاره دارد.

این مدرس حوزه و دانشگاه‌های زنجان با اشاره به آیه 54 سوره القمر که در آن آمده است: «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ»، اظهار کرد: از آیاتی از این دست برداشت می‌شود که بهشت و جهنم در باطن این عالم وجود داشته و بندگان از آنها غافلند و همچنین از آثار ماه مبارک رمضان، شهود بهشت و جهنم در دنیاست.

وی تصریح کرد: در فراز سوم دعای روز بیستم ماه مبارک رمضان آمده است: «وَفّقْنی فیهِ لِتِلاوَةِ القرآنِ» و مؤمن در این فراز، از خداوند متعال توفیق تلاوت قرآن که مقامی بالاتر از قرائت داشته و قرائت همراه با پیروی از دستورات خداوند متعال است را طلب می‌کند.

اجلی در پایان، با تأکید بر این‌که سکونت و آرامش، بالاترین مطلوب بشر است، یادآور شد: دنیا به صورت طبیعی، جایگاه سکونت و آرامش نبوده و آرامش در آن، جنبه نزول و یک حقیقت آسمانی را داراست؛ همان‌گونه که در فراز پایانی این دعا آمده است: «یا مُنَزّلِ السّکینةِ فی قُلوبِ المؤمِنین» و آیه 4 سوره الفتح قرآن‌کریم نیز یه آن اشاره دارد: «هُوَ الَّذِي أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِين».