اعتصام به حبلالله، همان تمسک عمومی به تعلیمات قرآن است
گروه فعالیتهای قرآنی: آیتالله مکارمشیرازی با بیان اینکه اعتصام به حبلالله، همان تمسک عمومی به تعلیمات قرآن است، افزود: این همان نور هدایتی است که انسانها در پرتو آن از ظلمات و پراکندگی و اختلاف و درگیری رهایی مییابند و به سرچشمه نور که همان اخوت و برادری اسلامی است، برمیگردند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، آیتالله ناصر مکارمشیرازی، از مراجع تقلید شیعه پیامی را به نخستین کنگره بینالمللی قرآن کریم با موضوع «انسان و جامعه» صادر کردهاند که متن کامل پیام به شرح زیر است:
اینجانب به همه شما جوانان عزیزی که در این کنگره شرکت کردهاید و به تمام مسئولان که این برنامه را فراهم نمودهاند، صمیمانه تبریک میگویم.
قرآن پناهگاهی ایمن و مستحکم است، دستورالعمل جاودانی سعادت بشر و حلقه اتصال تمام مسلمین جهان است و این معنی در آیه شریفه 103 سوره آلعمران متجلی گشته است، آنجا که میفرماید :«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعاً وَ لاتَفَرَّقُوا» اعتصام به حبلالله ، همان تمسک عمومی به تعلیمات قرآن است، آری این همان نور هدایتی است که انسانها در جامعه در پرتو آن از ظلمات و پراکندگی و اختلاف و درگیری رهایی مییابند و به سرچشمه نور که همان اخوت و برادری اسلامی است برمیگردند و از هدایتهای آن به سوی علم و دانش و پیشرفت و تعالی بهره میگیرند.
در این شرایط بسیار حساس که ابرقدرتها و شیاطین استکبار نقشههای شوم و خطرناک برای جهان اسلام و خیزش بهار اسلامی میکشند، مطمئناً راهی جز برگشت و استقامت بر صراط مستقیم و برنامه قرآنی نیست بنابراین هرگز از تهدیدهای آنها هراسی به دل راه نمیدهیم زیرا ما قرآن را به صورت یک برنامه متعالی برای زندگی سعادتمند دنیوی و اخروی پذیرفتهایم و در پناه قرآن پیش میرویم.
در بخش دیگر این پیام آمده است، عزیزان باید قرآن را بخوانیم و حفظ کنیم، قرآن را بخوانیم و به آیات آن بیندیشیم، قرآن را بخوانیم و به آن عمل کنیم و روح و روان خود را با آن حیاتی دوباره ببخشیم و از آیه 96 سوره اعراف سرمشق بگیریم که میفرماید: «وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَی آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَیْهِم بَرَکَاتٍ مِّنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ»
من بار دیگر از صمیم قلب از همگی شما که با زحمت و دلسوزی فراوان سبب شدهاید اینگونه محافل ارزشمند و باشکوه تشکیل شود، تشکر و سپاسگزاری مینمایم و از خداوند متعال برای همه شما اجری جزیل مسالت مینمایم.
والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته.
26 آبانماه 1392 – قم – حوزه علمیه
ناصر مکارمشیرازی
